Novela Tagalog Novels & Stories

“K-Kilala niyo po siya?” “Aba, oo naman, Hija. Taga-Palawan ang ina niyan. May mansiyon nga sila rito, e. Kababata 'yan ni Hector. Naku, sikat sila sa Palawan dahil parehong tanyag ang kaniyang mga magulang.” Lumukob ang kaba sa 'king buong sistema. “P-Po? Dito nakatira ang kaniyang ina?” Matutunton niya ba ako?

"Magandang tanghali Matilda, ipagpaumanhin mo ang aking pagdalaw. Nagpapahinga ka daw ayon sa iyong Tiya Rosita." Tiya Rosita pala ang pangalan ng babae, aniya ng isip ni Jia. "Okey lang," sagot ni Jia na ikinakunot ng noo nito. "Diyata't gumagamit ka na ng wikang banyaga." saad nito. Natigilan si Jia, ipinagpasalamat niyang isa siyang manunulat ng tagalog novel kaya may alam siya sa malalalim na salitang-tagalog.

ALENA POV Tahimik akong nakamasid sa dalawang batang naglalaro sa buhanginan. Matamis akong napangiti habang pinagmamasdan ang dalawa na masayang binubuo ang isang kastilyong buhangin. Nandito kami ngayun sa isang tagong Isla sa Visayas. Pinili namin magbakasyon dito para makaiwas sa ingay at polusyon ng Manila. Isa pa gusto namin magkaroon ng quality time para sa isat isa.

Naglakad na kami na hanggang ngayon 'ay nasa isipan ko pa rin ang babae na 'yon. ---------------- Note: Lahat ng mga mababasa niyo dito ay pawang walang katotohanan, ito ay gawa-gawa ko lamang. All names, place, events are fiction.

Biglang sumakit ang ulo ko dahil sa mga naikwento sa akin ni Aling Martha, pati tuloy ako napaisip nang malalim. Tinulungan niya akong patahanin ang bata ngunit napansin ko sa paa nang bata ang isang anklet at may nakasulat doon na Carmela. Napaisip ako, iyon kaya ang pangalan ng bata? Tumahimik na ang bata at nakatulog na rin siya. Habang ako naman ay nakadungaw sa may bintana, napakatahimik nang lugar at ang sarap nang simoy nang hangin mula sa tabing dagat. ~~~~~

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

Ang dapat, siya lang ang makakatalik ni Luigi dahil hindi na siya papayag na may ibang aangkin sa nota nito. Oh, hindi niya napigilang ibulalas. Para kasing may kilabot siyang naramdaman sa kanyang mga sinabi. Ang mga salitang iyon ay karaniwang ginagamit lang ng mga manunulat para mailarawan ang nararamdaman ng kanilang mga tauhan, ngunit ng mga sandaling iyon, parang siya ang tauhan sa sarili niyang nobela. "Wala ka namang third eye, hindi ba?" Tanong sa kanya ni Luigi.

Chapter 19 Nagmulat ng mga mata si Cataleya at agad siyang naalarma nang makita na nasa loob siya ng isang napakalaking kwarto. The ceiling stretched high above her, adorned with intricate designs that screamed wealth and power. Hindi iyon ang lugar na kinalakihan niya. Hindi iyon ang mundong kinasanayan niya. Naletse na! Hindi iyon ang bahay nila!

“Tell them he was my boss. My destroyer. My only addiction. And now…” “I’m done.” ENDING SCENE – CASSANDRA IN CONTROL Nag-post ako sa I*******m. 📸 Photo of me in lingerie, reading my own book on the bed. Caption: Laslasin mo man ako ng mga lihim mo, mas matalas ang dila ko kaysa sa mga kasinungalingan mo. Basahin niyo ang buong kwento. Bawat pahina, may dugo. Bawat kabanata, may kalaswaan. At bawat letra… ako ang nagsulat. Hindi siya. — Cassandra Dela Cruz, author of “Nilaspag Ako ng Mapang-Akit na Boss”

CHAPTER 18: FALLING INTO THE RAIN Lileanne a.k.a. Marga POV Pagdating namin sa harap ng mansion, para akong nasa ibang mundo. Napakalaki. Napakaluma. Pero hindi ‘yung tipong nakakatakot. Kundi ‘yung parang bawat sulok ay may istoryang gustong ikuwento sa ‘yo. May halong kahapon, pero ando’n pa rin ‘yung halimuyak ng alaala.