O Kay Tagal Kitang Hinanap Novels & Stories

“She’s someone who saved me seven years ago.” Tumigil si Kayla sa pagnguya ng kinakain dahil sa narinig. Hinahanap ba siya nito? Nakakaalala ba ito sa kan’ya? Ang daming tanong ang pumapasok sa utak ni Kayla pero hindi maisabibig. “Sa dami ng pera mo, madali mo lang siyang mahanap. Pagalawin mo.” “I did. But, she seems like she doesn’t want to be in sight. At hindi ko siya kilala.”

Agad ko nmn dinampot yun at nilagay ulit sa tenga ko "Bwesitttttt kang bakla kaa! pwede bang hinaan yung boses mo para kang chimpanzee sa sobrang ingay" "Grabeh ka nmn e kung chimpanzee ako, ikaw nmn gorilla grabeh ka saakin hah same nmn tayong maganda. Oh bakit napatawag ka?" "Si Tita hinahanap ko nasaan siya nag-alala ako sakanya kasi kahapon hindi siya tumawag sakin e"

" Tita mayroon na bang balita?" " Kevin baka kung ano na ang nangyari sa anak ko hangang ngayon hindi parin siya nahahanap" makikita ang matinding pag aalala sa kanyang mga mata. Lahat kami hindi mapakali sa mga oras na to. Niyakap ko si Tita at sinubukan siyang pakalmahin.

Imposible naman andito ang kaniyang kuya. "Ang sabi ko sa bingi mong teynga. I have a clue on where to find my sister! I got some lead, tho not really sure but there's no harm in trying... Or there is. But who cares, atleast there's progress. Para akong naghanap ng karayom sa haystack."

Tsk kaya maraming babaeng pinapa-iyak ang g*go. “Pwede naman,” “Kilala mo ba si Nicole? I mean Nicole Jung?” pansin ko namang nawala ang ngiti nito sa kanyang labi habang tumango. “Oo, bakit mo siya hinahanap?” “May kailangan kasi kami,” “Sa kanya ba?” “No,” “Kanino?”

Hinahanap ko na ang yakap niya. Hinahanap ko na ang halik niya. Hinahanap ko na siya. Namimiss ko na ang Xahel ko.

ANASTASIA “Shelly, kanina pa kita hinahanap. Saan ka ba galing?” hinihingal na saad ni Kia nang makalapit siya sa amin. Hinatak na siya ni Kia palayo sa akin, marahan na hatak lang naman—sapat lang para magsimula na siyang maglakad. Pero habang naglalakad sila palayo, ay nasa akin pa rin ang tingin niya. At isang matamis na ngiti lang naman ang binibigay ko sa kaniya.

Akala mo naman sobrang dali lang ng sinasabi niya. "Bigyan mo nga ako ng mapa para masimulan ko na ang paghahanap. Ginulo mo lang ang isip ko, alam mo ba iyon? Seryoso ka ba? Hahanapin ko siya? Paano ko malalaman na siya na iyon? Saan ko siya hahanapin?" Kahit ano pa ang sabihin niya, hindi ako maghahanap. Maghihintay ako. "Tsk. Depende nalang sa diskarte mo iyan."

--- --- --- --- "Ang kasunduan ay hindi naghahanap ng tagapagmana." --- --- --- "Matagal na nitong hinahanap ang taong sisira rito." --- --- --- Nanlaki ang mata ko. --- --- --- --- "At ikaw..." --- --- --- "Ikaw ang huling susi." --- --- --- Biglang umuga ang buong sanctuary. --- --- --- Bumukas ang sahig sa gitna namin. --- --- --- At mula roon... --- --- --- May lumitaw na isang bagay.

Ang halimaw! "Hoy! Bakit ka ba nanggugulat?!" Sigaw ko pero siya naman ay may hinahanap, kaya hinanap ko din kung ano ang hinahanap niya. T-teka nga! "May nawawala ba sayo? Ano yang hinahanap mo?" "Yung peklat ni Juan na nalaglag." Tarantado talaga to! "Ouch! Bakit ka namamatok?!" Ayan ang napapala ng mga walang kwenta.