Observation Notes For Teachers Novels & Stories

"Ganito yan, kung ako ay teacher, kailangan kong maging responsable sa aking mga estudyante. Mula sa isang propesyonal na pananaw, hindi ko kayang bigyan ng maling direksyon ang mga estudyante. Pero pagdating sa ibang tao, hindi ako teacher, hindi ko kayang palampasin iyon!" Nakapamaywang ng bahagya si Anne. Sa ngayon, mukhang ang tatlong pananaw ni Hector ay medyo tugma sa kanya. Siyempre, kailangan pa niyang mag-obserba nang mas mabuti at huwag magmadali sa paggawa ng konklusyon. "O sige, bibigyan kita ng isang gawain." Ipinasa ni Anne ang number ni Vince.

Nasasaktan siya, at ang sakit na iyon ay unt-unting napapalitan ng matinding inis. Eksakto namang pumasok si Lia sa silid na may bakas ng banayad na ngiti sa mga labi. “Class, may mga opisyal mula sa Association of Education (AEd) na darating ngayon para mag-observe sa atin. Malaki ang kinalaman nito sa evaluation ng mga teachers, kaya sana ay maging aktibo kayo sa talakayan natin, okay?” Nang marinig ang balita, dahan-dahang gumuhit ang isang mapang-anyayang ngiti sa labi ni Noah. Isang ideya ang biglang sumagi sa kanyang isip.

“Yes po.” “And I want improvement,” dagdag nito. “Less hesitation. More presence.” Tumango siya ulit. “Yes po.” “And Kent—” Parang awtomatikong napalingon siya. “You’ll observe her next class,” sabi ni Ms. Ramirez. Nanlaki ang mata niya. Hindi niya napigilan. Anong observe ang sinasabi nito? “Ma’am—” sabay sana niyang sasabihin.

“Sa tingin mo ba, dapat nating sabihin sa teacher?” “Kung sa braso niya itinago ang mga sugat, tapos palagi siyang naka-long sleeves, malinaw na ayaw niyang may makaalam. At sabi mo rin, mukhang luma na ang mga sugat, ibig sabihin dati pa ’yon. Observe muna tayo. Ang importante, huwag na siyang makagawa ulit ng masama sa sarili niya. Kapag may kakaiba pa, saka tayo magsabi sa teacher.”

Magturo gaya ng dati. Ipaliwanag sa mga estudyante niya ang tungkol sa geometric shapes sa paraang maiintindihan nila. Makita ang excitement sa mga mukha ng mga bata habang natututo. At manatiling teacher na inaabangan nila araw-araw. “Okay lang, Addison. Focus. Everything’s going to be fine.” Sa kabutihang-palad, natapos niya ang kalahati ng araw nang maayos kasama ang klase niya. Kahit paano, nagawa pa rin niyang magturo nang propesyonal.

Bumalik na sila ng classroom at doon ay pumila sila para sabay sabay bumaba. Maganda ang papagkaka-design ng mga teachers sa stage. Meron itong green na tela na nagsisilbing backroung ng mga salitang 'Pagkain ng gulay ang gawin, para makamit ang pangarap natin' at nasa taas nito ang mga letrang gawa sa styro na idinikit sa tela para buuin ang salitang 'Happy Nutrition Month'.

I want their eyes on me. Humarap ako sa direksyon ng mga teachers ko. Doon ko nakita—ang mga mata nila, parang naniningas na sumusunod sa bawat ikot ng bewang ko. Pakiramdam ko ay nag-aapoy ang balat ko sa ilalim ng tingin nila.

Isang teacher para sa mga bulag at isa para sa normal ang mga paningin. Ang itinuturo sa akin ng teacher para sa bulag ay kung paano ako makakapagsulat kahit na hindi ako nakakakita, pagbaybay ng mga letra para matuto akong bumasa at siyempre, ipinapasulat niya sa akin kung ano ang mga natutunan ko sa teacher ko na para sa mga normal na estudyante.

Malinis ang aking lamesa at walang ano mang mga dokumento o gawain ang nakalagay doon kung kaya muli akong napabaling sakaniya. “Uhm, ano nga pa lang gagawin ko ngayong araw? “Sa ngayon, mag observe ka na lang muna. Mamaya ibibigay sayo ni Celestine ang schedule para bukas. I-saved mo yon sa phone mo, para madali mo kong ma-remind sa mga dapat kong gawin para bukas.” aniya na dinampot na ang isang folder sa ibabaw ng kaniyang lamesa at sinimulang basahin.

Seryosong sabi nya sakin saka sya huminto at tumingin sakin. "Okay po.. madam.." nakangiting sagot ko sa kanya. "First thing you need to do is list the things you notice about the employees, their appearance, their performance. Good or bad, list everything." Utos nya sakin. Hindi ba sobra sobra na to para sa first day? Grabe.. First day ko pa lang pero kung utusan nya ako ay parang sampung taon na kong nagtatrabaho sa kanya. "Okay po, madam.." nakangiting sagot ko sa kanya.. kaya naman nag simula na akong mag observe..