One Piece Captain Novels & Stories

pabilong siyang pinaalalahanan ng captain bago siya tumakbo para buksan ang pinto. "Alam ko." Tumango ang subordinate at mabilis na naglinis ng mesa. Bago pa mabuksan ng captain ang pinto, pumasok ang isang middle-aged na lalaki na may senior arm badge ng Yanam war department. Sa likod niya ay may apat na armadong sundalo. “May nakuha ka bang impormasyon?” tanong ng middle-aged na lalaki.

Lalong nagliyab ang pagnanasa sa pagitan namin ng labasan ako. He taste it.."delicious.."saka siya tumayo at hinatak ako paupo.. Hinubad niya yung suot niyang pang baba at saka tumambad sakin si Captain Lucas Yoo! Mygaaad! Ang laki! "Fuck! Its huge!"bulalas ko. He smirked. His general is proudly straight in front of me.. Hinawakan niya ang ulo ko at iginaya sa pagkalalaki niya..it's not a junior. It's a fucking jumbo ugh..

"Bakit mo hinahanap ang captain namin?" "May mahalaga akong sasabihin sa kanya." "Sabihin mo na lang sa akin. Hindi basta-basta nagpapakita ang captain namin sa kung sinu-sino." Itinuro ng payat na pulis ang isang mesa. "Umupo ka riyan at maghintay."

Alam niyang malakas si Zeus, he won't become a Taekwondo captain for nothing. A captain who admired by a nerd lady like her before. Kapag naiisip niya ang mga ginawang nakakahiyang bagay dati, kinikilabutan siya. She became a stalker of this man, pero hindi man lang nito alam na nag-eexist siya.

tanong ko sa kaniya subalit natahimik lang siya sa kabilang linya. “Can I change clothes first, Captain?” tanong ko. “Sure, Tashi, I’ll wait here. Let’s have lunch together.” Tumango naman ako sa kaniya at ngumiti lang. “Gusto mo pumasok? Medyo malamig diyan,” sambit ko kay Captain De Guzman. “Ayos lang?” tanong niya.

Ganun din Kay kapitan. "may patunay po ba kayong siya po Ang kumuha ng kalabaw ninyo?"tanong ni kapitan. "Meron po kapitan pero Isa lang po na bata.At siya Ang tinuro niya."sagot Naman ng matandang lalaki.

Sa halip na sumagot agad, umirap siya sa akin, pero may pabirong ngiti sa kanyang labi. "To answer your questions..." Umayos siya ng upo mula sa pagkakasandal niya sa upuan, saka dahan-dahang itinungga ang hawak niyang wine bago bumaling ulit sa akin. "I'm the Captain's wh-re, kaya I'm invited." Mayabang niyang inanunsyo iyon, at halos hindi ko napigilan ang pagngiwi ko sa sagot niya.

Narinig ko ang malutong na tawa nito sa kabilang linya. "Captain?? Kayo nga po ang maaga nagising, I thought 4-8 pa po ang duty ninyo." Sagot ko naman kay Captain Mondragon. Captain Joaquin Mondragon is the Captain of this vessel, parang ama ko na rin siya dito dahil sa pagiging mabait nito sakin simula noong sumampa ako dito. Lagi rin kasi ako nitong inaasar at kinukulit na parang bata. Kakilala rin siya ng Daddy ko dahil naging mag-college friend daw sila. Kaya naman inihabilin ako ni Daddy dito simula nung sumakay ako.

Mariin kong nakagat ang labi. Police pala siya? "Anong kasalanan ng mga ito?" Mariin na sabi nito. Tipong may bahid ng galit ang bawat salita na sinasabi niya. "I-oorient lang namin Captain!" Napasilip ako sa tinawag niyang Captain pero kaagad din akong nagbawi ng tingin nang makita na sa akin siya nakatingin. "Hihiram ako ng isa." Ma-autoridad na sabi nito. Dinig ko pa ang tanong ng Police na nasa harapan namin- kung sino daw at bakit- ngunit hindi siya sinagot ng Captain.

Ngumiti ang deputy niya bago sinabi, “Captain, kung mahuhuli natin si Rosalie Schulz sa sandaling ito, siguradong malaking tagumpay nanaman ito, tama?” Tumango ang captain at sinabi, “Syempre! Si rosalie Schulz ngayon ang numero unong kriminal sa Japan. Hangga’t maaaresto natin siya at maibabalik natin siya sa Japan, siguradong malaking tagumpay ito kahit na patay o buhay siya!” Habang nagsasalita siya, medyo nasabik siya habng sinabi, “Subukan niyong huwag bumaril mamaya. Subukan natin siyang hulihin nang buhay!”