One Piece Drawing Easy Novels & Stories

Pag-upo ko, may papel na tumama sa bag ko. Crushed paper. Binuksan ko. Isang drawing. Ako—pero chibi style. Nakaluhod. Umiiyak. Habang may speech bubble: “Please Ryan, choose me huuhuuhu” Another chibi—si Sophie—nakangiti, pretty, perfect. At may isa pang Ryan, clinging to her. I felt my throat tighten. My hands shook so hard na halos di ko na mabasa yung drawing.

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

At naging pambato ‘din siya ng eskwelahan nila noong elementary palang sa mga poster making. Umupo siya sa isang upuan malapit sa pinto ng store. Tiningnan niya ang bawat pahina ng sketchpad niya na halos lahat ng drawing ay mukha ng babae. Maganda ang babae nasa drawing niya. Medyo wavey ang buhok, may bangs, maganda ngumiti, maganda ang labi at mata. Halos lahat ng pahina sa sketchpad niya ay malapit na mapuno sa mukha ng babaeng lagi niyang ginuguhit. Iba‘t-ibang angulo bawa‘t pahina.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Iyong ganito kapangit. Saka siya nag - drawing ng isang matanda na uugod - ugod at laylay na ang balat. Nakasungkod na at laylay pa ang brief. Sinadya niya pa magguhit ng linya sa ulo bilang buhok nito.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Pagkatapos ay inilabas nito ang isang maliit na papel mula sa kanyang bag. "Ano 'yan?" "Ito." Iniabot ni Mia ang papel. Pagkakita ni Sophia rito ay halos mapatawa siya. Isa itong simpleng drawing. May tatlong stick figures na magkahawak-kamay. Isang lalaki. Isang babae. At isang maliit na batang babae. "Ang ganda naman." Ngumiti si Mia. "Tayo 'yan." Natigilan si Sophia.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.