One Piece Mangga Novels & Stories

Kinuha ko ang mangga na hawak niya, at nang isusubo ko na ito, bigla niyang pinigilan ang kamay ko. “Bakit hindi mo kaagad sinabi sa akin?” muli niyang kinuha ang mangga sa kamay ko at isinubo ito. “Hmm… ang sarap!” Napangiti na lang ako habang pinapanood siyang kumain. Pakipot pa talaga eh, gusto rin naman pala. Maya-maya lang ay ubos na niya ang tatlong mangga. Awang ang mga labing tinitigan ko siya. “Naubos mo lahat ng iyon?” hindi makapaniwalang bulalas ko.

"S---salamat dito!" Nakangiti nitong sabi bago kumagat sa mangga. Wala sa isip kong gagawin niya yon kaya patakbo ako lumapit sa kaniya. Aagawin ko sana sa kaniya pero mabilis niya naitago ang magkabila niyang kamay sa likod niya kung saan hawak nito ang isang buong mangga. "Ano ka ba! Hindi pa yan nahugasan at basta mo lang isinubo! Hindi mo ba alam na kung sino-sino ang humawak niyan!"

Nakahilera yung mga mangga, parang yung sa farm ville, ang ganda tingnan. Sa gitnang bahagi ng mangghan nakita kong may tatlong lalaking n*******d habang nakasakay sa ibabaw na kabayo. Tig-iisa silang kabayo at mukhang nagpapaligsahan. Nagtatawanan pa ang mga ito. Wow! Ang galing! Parang yung nababasa ko sa mga pocketbooks na mga magkakapatid na haciendero. Akala ko sa hanggang imagination ko lang ito pero ngayon nandito sa harapan ko, totoo.

tiningnan siya nito ng may ngiti sa mga mata at may konting pag-aalala. “Thank you, Manang. Pasensya na ulit at na-late kami ng uwi.” Umiling naman ito agad. “Di bale.” Pareho silang nakatingin kay Matt at sa mga bata. Mango was pulling Matt and brought him to their play area habang halos magkasala-salabit na ang dila sa kinukwento nito. “Kamukha niya ang kambal.” ani Manang. “Napaka-gwapo. Hindi nakakapagtakang nahulog ang loob mo sa kanya.”

"Naalala ko, kagabi pa lang ay naghahanap ka na ng maasim. Kaya bago ka pa magising, nagpakuha ako sa kabilang bundok ng mga hilaw na mangga. Bagong pitas 'to, Sweetheart. May hamog pa." ​Nanlaki ang mga mata ko. Ang mga hilaw na mangga ay nagniningning sa paningin ko—manilaw-nilaw na berde at halatang napaka-crunchy. Nakalimutan ko bigla si Mang Isko. Nakalimutan ko ang itim na sulat. Ang tanging nasa isip ko na lang ay ang mangga at ang bagoong na ginawa niya kagabi. ​"Kabilang bundok talaga?" tanong ko habang kumukuha ng isa. "Seryoso ka, Adrian? Bilyonaryo ka na, pero nagagawa mo pang mag-utos ng mangga sa gitna ng gubat?"

utos niya sa akin. “Opo, Manang. Tatapusin ko lang po ito,” May mga halaman kasi sa gilid ng pool. May malaking puno rin ng manga kaya araw-araw kailangan ko iyong linisin dahil maraming dahon na nahuhulog. May bunga na rin ‘yong puno ng mangga. Kukuha nga ako doon mamayang hapon tapos ipapares ko sa bagoong. Ang sarap nun panigurado. Mahilig pa naman ako sa maasim.

Maagang diskusyon na naman ang umagahan namin nitong asawa ko. “Ayaw ko na nga sa mangang ‘yan. Sawa na ako sa carabao mango na ‘yan!” Napakamot ako sa kilay. Alas-kuatro pa lang ng madaling araw, lumabas na ako para bumili ng manga, pero heto siya, ayaw na naman niya. “Gusto ko, horse mango!” Napakapit ako sa edge ng lamesa. “Ano ulit 'yon, Cherry?”

Oo, crush ni Jopay si Señorito, kahit hindi nito inaamin ay halata naman. "Naku, bumabait na si Manog Estong pero okay na rin yun at least nagpapasakay na yun." Saad naman nito at ngayon naman ay tumingin na ito sa mga mangga. "Anong gagawin natin dito sa mga manggang ito? Hindi naman natin kayang ubusin lahat ito." Pareho kami ng iniisip. Bakit ba naman kasi ang daming ipinadala na mangga? Hindi naman kami ganun kahayok sa mangga.

I need to do my job as a good loving husband. Pumayag akong kainin ang buong mangga. Seeing her being happy makes me happy. Ito lang ang gusto kong mangyari. Masaya lang kami walang iniisip. When I almost finish the mango I let Karina tried it. Actually hindi naman siya maasim sa akin. But when she tasted it, nag-reklamo siya na sobrang asim daw. Pinagtatawanan pa namin siya ni Nanay Fely. Seeing her expression is so damn cute.

Oo, crush ni Jopay si Señorito, kahit hindi nito inaamin ay halata naman. "Naku, bumabait na si Manog Estong pero okay na rin yun at least nagpapasakay na yun." Saad naman nito at ngayon naman ay tumingin na ito sa mga mangga. "Anong gagawin natin dito sa mga manggang ito? Hindi naman natin kayang ubusin lahat ito." Pareho kami ng iniisip. Bakit ba naman kasi ang daming ipinadala na mangga? Hindi naman kami ganun kahayok sa mangga.