Overbearing Ceo Wants A Hug นิยาย & เรื่องราว

Ngumiti ako nang pilit at sadyang tinitigan siya nang dahan-dahan sa kaniyang mga mata, pulling her close to my chest in a fake embrace that felt like hugging a cold, venomous snake. I maintained my smooth, billionaire composure while dropping a massive psychological bomb right into her face, enjoying the subtle tremor I felt in her body the exact second I spoke my carefully prepared words. “Pasensya ka na, sweetheart, may tumawag kasi sa akin na isang hindi kilalang numero habang nasa opisina ako at sinabing nakita raw si Audrey na nalunod sa may dalampasigan kanina, pero ang sabi ko naman sa kaniya ay nasa bahay ka lang at kasama ko.”

She didn't know that his boss is also a good licker . "Oh love, you're so wet " paos na wika nito. Nang napagod ang binata sa ginagawa nito , tumayo ito at biglang hinubad ang kaniyang pantalon kasunod ang boxer nito at dahan dahang pinasok ang kaniyang pagkalalaki sa basang hiyas nito . "Damn Clifford ! I'm cumming . Please don't stop "

Tanong niya at hinampas ako ng hawak niyang gloves sa pisngi, walang bakas doon ng pagpipigil dahil ramdam ko ang pagkakalapit nito sa aking palad na ngayon ay masakit at mainit. “Hey, hey! Hinay-hinay lang pare, walang sinabi ‘yung boss natin na pwede nating saktan ‘yan isa pa tignan mo naman ang balat at mukha.” Hinaplos niya ang braso ko gamit ang mga daliri niyang medyo magaspang, “dapat sa ganito inaalagaan.” Dinilaan pa niya ang paligid ng labi niya na parang natatakam.

anito, to be honest I'm tired already, ramdam ko na ang pag suko ng buong katawan ko kahit pa tanghali palang ng mga sandaling iyon. "Basahin mo daw ng mabuti lahat dahil ipapasa daw yan sa bagong CEO," dagdag pa nya. There, confusion consumed my whole mind pero hindi ako nag salita bagkus ay tumango lang ako sakanya kahit pa bukas na bukas ang tenga ko tungkol sa bagong balita. "Bat daw bago na yung CEO," tanong ng isa kong katrabaho kay Claine na nasa likod ko lang, kahit ba bulong lang ang pag uusap nila they were near enough for me to hear what they're gossiping about.

Talagang binayaran pa nito ang kulang niya sa renta at pinatira pa siya dito sa mansyon nila. They truly care for her baby. Hindi nila pinabayaan ang dalagang maghirap. Hindi tulad ng ginawa ni Lucas sa kanya. That cold man. Lucas Reign De Villa. That heartless CEO.

He wanted to hug and kiss me, dahil hanggang doon lang muna kami. "Lablab, naman. Bawal ba? sige behave na ako." wika nito sabay simangot. Natatawa ako sa itsura niya ngayon. Kung makikita lang siya ng lahat ng employees niya magugulat talaga. Malayo kasi ang personality niya kapag CEO siya, unlike kapag boyfriend ko siya para siyang bata na laging inagawan ng candy kapag hindi napag bigyan ang gusto o request nito.

Ang kaniyang mga mata naman ay parang mayroong contact lenses dahil sa brown nitong mga mata. Ramdam na niya ang paparating na presensya kung kaya tumayo na siya at nagpaskil ng malaking ngiti sa kaniyang mga labi. “Good evening Mr. Anderson, I am Luna Fernandez the new CEO of Fernandez Company.” Malaking ngiting bungad niya dito at inilahad ang kamay niya sa harap nito ngunit ng makita niya ang muka nito at doon siya nagulat at kusang nawala ang ngiti sa kaniyang mga labi.

The Old Man saod angrily. Asnawi only listened to him venting out his anger. Asnawi knew that if he talks back, it'll only make the conversation longer. Sa kabilang banda ay mariin ding nakikinig si Old Butler Yao. "Investors are asking for the integrity of our business. Such scandal will cause failure on our sales and partnerships." Old Man added. "Now, I have decided. That marriage between you and Jasmine will take place next week." "What? No!" Napatayo na lamang si Asnawi sa narinig.

Dahil sanay sa pakikipag-basag ulo ito ay walang-wala sa kanya ang pagsusuntok sa kanya ni Aizo. Sinipa muna niya ito sa sikmura kaya sumadsad sa semento ito. Hindi ito nakatayo sa lakas ng impact niyon. "Hindi ko aakalain na mabilis mong madidiskubre na hindi ako si Aevo. Matalino ka talaga, kaya mas may karapatan ka na maging CEO ng company ni Dad," nakangising sabi nito na hinila si Aizo palapit.

He took my bag and held my hand as we both went in together. Wait lang. Hindi ako ready. Dapat sinasabi mo sa akin o binibigyan mo ako ng signal na bubuhayin mo ang "lovey-dovey mode" natin. Pagdating namin sa office ko, binati kami ng mga empleyado na nasa loob. He escorted me until we arrived at my desk and he put my bag on top of it. "Don't work too much, okay?" "How could a CEO say that to his employee?"