Overbearing Ceo Wants A Hug นิยาย & เรื่องราว

"S-Sorry po, Sir. Hindi ko po alam na private elevator po ito." "That's not what I mean. You're the new secretary if the new CEO and you're here with those coffee?" Napaangat ako ng tingin sa kan'ya. "I'm sure that's not yours, Ms. Buenaventura. It was just starting and you're already going to consume three different kinds of coffee?" Napayuko ako. "Sorry po, Sir." "Make sure that this won't happen again, Ms. Buenaventura," saad niya kasabay nang pagbukas ng elevator.

"We're just finished fucking, so expect that he's just wearing boxer." Lumaki ang mata ko dahil sa tinuran n'ya. Naiwan akong nakatayo sa harapan ng pinto. "Mahilig sa mga batang babae ang CEO ng kompanyang 'to, pero kulubot na ang balat nun at walang ka-appeal-appeal."

"Honey, you are talking too much. Now, can I have a dinner date with my wife?" "Sure, she's already hungry." Hugo and Devi were hand in hand walking the hallway through the elevator. Lahat ng mata ng mga empleyado ay nakatingin sa mga kamay nilang nakalapat. Napapangiti sila sa kilig lalo at ang suyo ng pagkakahila ni Hugo kay Devi. All of them heaved a sigh of relief and were very envious of their boss having a very popular and very noble boyfriend, the CEO of Ivanov Corporation, Hugo Ivanov.

Masayang umalis ang kanyang sekretarya at buong pusong nagpasalamat sa kanya. Bumalik siya sa kanyang swivel chair at napahilot sa kanyang sentido. Muling hinarap ang mga papeles na nasa kanyang harapan at isa-isang sinuri bago pinirmahan. Bilang CEO nang Montenegro Industries lahat nang responsibilidad ay nakaatang sa kanya, he was responsible the overall success entity or other organization and for making top-level managerial decisions. Napasulyap siya sa kanyang wristwatch it's already 4PM. Mabilis ang kilos na tumayo ang binata. Pagbukas niya nang pinto ay hindi niya inaasahan ang mga taong bumungad sa kanya, ang kanyang ama't kapatid. Hinahanap nang mga mata niya ang kanyang ina, nagtat

Hindi katulad nang iba na gulat o di kaya ay walang pinapakitang reaksiyon, he was smiling. “Ano ang ibig sabihin nito Mr. CEO?” galit na tanong nang isang director. “Exactly as it is Mr. Villanueva.” “My mother and father became quite fond of my fiancé that they gifted her share.” “B-but they said they would never interfere with the company!” “Are they interfering now? How? Is giving their share interfering? Oh, that is unless you have a plan to overthrow me using majority of shares.” Namayani ang katahimikan sa loob nang conference room. Some of the directors cleared their thoats ang iba ay umiwas nang tingin.

He was wearing his stoic face and he walked with his chin up. Even the way he walked. Nabitin ang paghinga niya lalo na nang mapabaling sakanya ang tingin nito. Ngunit saglit lang iyon at nagbawi agad ito ng tingin. At dumiretso sa unahan. Pakiramdam niya ay parang may tumatarak sa puso niya. Her breathing became hard. "I know this is, unexpected but., I want you all to welcome our New CEO let's give him around of applause."

Ayaw n'yang pag-usapan ito ng mga tao sa kompanya nila at gawing pulutan He is the CEO, he has the power to change the rules of the company but he doesn't have any control sa mga utak at bibig ng mga taohan nila na alam n'yang may masasabing masama kay Autumn kapag nalaman ng mga ito ang kanilang relasyon. "If that's what my baby wants then it's fine with me pero kapag nasa loob tayo ng opisina ko, I will kiss you and hug you and no one can stop me, ok?" sagot n'ya rito. May ngiti sa mga labi na lumingon ito sa kan'ya.

dugtong niya, “ay iimbitahan ka nila.” “Iimbitahan?” tanong ko, napataas ang kilay. “Saan? At para saan?” Bahagya siyang ngumiti—hindi dahil natutuwa, kundi dahil alam niyang tama ang hinala niya. “Syempre,” sabi niya. “May bagong CEO. That’s a call for a celebration.” Parang may mabagal na pag-click sa isip ko. “Isang selebrasyon,” bulong ko. “Habang ‘patay’ ang dating CEO.”

Inis na ang mukha nito. “Get in the car, I’ll drive you home,” maawtoridad n’yang utos sa ‘kin. Hindi na ako nag-inarte pa. Natakot ako bigla sa pag-change ng mood nito. Ginamitan na n’ya ako ng pang CEO n’yang mood. Nakakatakot talaga sobra pag CEO na Sir Ian. Inis na umakyat ako ng sasakyan n’ya at umupo. Kay tuwid ng tingin ko ngunit kinabahan ako bigla ng lumapit s’ya, otomatikong umatras naman ako.

Ngumiti ako nang pilit at sadyang tinitigan siya nang dahan-dahan sa kaniyang mga mata, pulling her close to my chest in a fake embrace that felt like hugging a cold, venomous snake. I maintained my smooth, billionaire composure while dropping a massive psychological bomb right into her face, enjoying the subtle tremor I felt in her body the exact second I spoke my carefully prepared words. “Pasensya ka na, sweetheart, may tumawag kasi sa akin na isang hindi kilalang numero habang nasa opisina ako at sinabing nakita raw si Audrey na nalunod sa may dalampasigan kanina, pero ang sabi ko naman sa kaniya ay nasa bahay ka lang at kasama ko.”