Overbearing Ceo Wants A Hug นิยาย & เรื่องราว

tanong ko nang iminulat niya ang kaniyang mata. He even rolled his eyes and pouted his mouth! "Pisngi lang?" bitin nitong ani. Aba! Reklamador! But something in me made me shivver. Alam n'yo 'yong pakiramdam na na-realize mo na dati- boss ko lang siya at empleyado niya lang ako. I admired him for being a resilient CEO and an efficient leader, but I never imagined him standing in front of me, pleading for a kiss he had missed for so long.

Nilagpasan ko na siya pero hindi pa ako tuluyang nakakalabas ng pintuan ay hinila niya ang braso ko pabalik. "Yuki, we need to talk." For the first time in three years, muli kong narinig ang pagiging bossy sa tono niya. Wala pa rin siyang pinagbago. Kung ano siya noon ay ganon pa rin siya ngayon. Humugot ako ng lakas at buong tapang siyang hinarap. Nagkatinginan kami at parehong nakatitig sa isa't-isa. "Talk about what? The last time I check, wala tayong dapat pag-usapan."

he cut me off with a hug. He is crying. The ruthless ceo slash physco client ko ay umiiyak. Parang pinipiga ang dibdib ko. Sa nasisilayan ko. He is like a baby who needs attention and deep —understanding. "I'm so sorry Zahara, Can we set aside the past and focus on what we have right now?" But I need answers.. "Sure Arden, unahin muna natin ang case ng company mo at imbesitigihan ang side ni Stacey" puno ng assurance kong sambit.

Ngayon ay nasa kanila na ang atensyon. "Humaharap po kami ngayon sa inyong lahat para humingi po nang privacy sa aming kumpanya at para na rin sa aming pag luluksa..." Panimula ni Murphy, "sana po ay maintindihan ninyo dahil hindi rin po namin inaasahan ang mangyayari ngayong araw. Alam kong kagaya namin, lahat kayo ay nagagalak na makilala ng personal si Carmela bilang bagong CEO..." lumungkot ang kanyang boses, "Hanggang ngayon ay hindi pa rin po namin matanggap ang nangyari—"

Galing kami ng meeting room, pupunta na kami ng CEOs office para ipagpatuloy ang trabaho. "Nakakalungkot lang, ito na ang last day mo as acting CEO." "Ammadeus, kapag may lakad ako at kailangan ko ng chaperone ikaw ang tatawagan ko.Hihiramin kita kay mommy." "Talaga?" "Yep, para hindi ko na kailangan mag adjust. Alam mo narin ang mga gusto at hindi ko gusto." "Thank you." "Teka, may natanggap ka ng gift galing sa team at kay mommy. Anong gusto mong gift na matanggap mula saakin?"

“Alam mo namang nasanay na ako sa gabundok na papeles at walang katapusang pakikipagusap sa mga kliyente. Isa pa, XYZ Companies and Co. Ph will just open in a few weeks. Kailangan ko silang pangunahan bilang CEO.” Nagtama ang mga mata namin nang kaniyang paikutin ang kinauupuan ko. “You sound so mature,” “Why? Is it turning you on?” I squeal when e grabbed my behind before carrying me. Mabilis na pumulupot ang dalawang paa ko sa baywang niya. “I wouldn't mind you stomping on me, Mommy.”

May matangos na ilong, may mahahabang pilik-mata at so tempting lips. Dahan-dahang umupo ang CEO. Patuloy niyang pinagmasdan ang katawan ng kaniyang kasintahan. " A well-tone chest." His attempt to play Cain's chest was failed when the businessman caught his hand. "Gusto mo akong pagsamantalahan ha?" Iminulat na ng negosyante ang kaniyang mga mata. Kahit pala nakapikit siya ay nararamdaman niya ang bawat kilos at galaw ng CEO.

Two Months ago. Mabilis na lumipas ang araw at as usual meron la ring tensyon sa dalawa. Lalo na't sa position bilang CEO sa kumpanya. Hindi kasi marunong magpatalo ang dalawa at nagpapa taasan ng ihi sa katawan. Ayaw naman kasing madissapoint ni Celestina ang magulang niya na nagmalasakit sa kaniya. At ganon rin naman si Terrence na ayaw masapawan ni Celestina, dahil para sa kaniya ay babae lang 'to at hindi karapat dapat na maging CEO ng kumpanya nila. Ngayong Anniversary ng kumpanya may hinahanda siyang isang plano na alam niyang magpapabagsak sa babae. At ngayon pa lang nag didiwang na ang kanyang puso.

Malamang tawang tawa sya ngayon sa ginawa nyang to sa akin. The CEO chief of staff? That devil whose office is at the top floor? Nobody wants to go there, as in wala. That terror turned into a human form, that all evil things personified in one thirty six years old hot, handsome and terrible human. Our billionaire CEO, Hilston Gromeo. No wonder why nobody clapped and there were no congratulations either. Because this is not a promotion to celebrate, this is a hell sentence. Imbes na mag bunyi kami ay isa isa silang nag silapit sa akin para tapikin ako sa aking balikat. At isa isa na silang nagsilayuan sa akin na para bang may sakit akong nakakahawa.

"Pero may pasok pa tayo sa opisina—" "I already told you, I am the CEO. I can file a leave for both of us whenever I want," putol niya habang ang kanyang kamay sa aking baywang ay dahan-dahang gumapang paitaas, marahang hinahaplos ang gilid ng aking dibdib sa ilalim ng damit. Ang kanyang possessive nature ay muling gumising, at ramdam ko ang unt-unting pagbabago ng kanyang paghinga. Lumalabas na naman ang hilaw niyang lust.