Paano Gumanda Ang Boses Novels & Stories

"Handa ka na ba?" Kalmado nga ang boses nito, ngunit nangatog ang mga tuhod niya sa intensity ng boses nito. Napilitan s'yang tumango nang umatras ito at inangat ang dalawang nakakuyom na kamay. Tumango s'ya, hinayaang kumabog ng malakas ang dibdib n'ya at ginambala siya ng adrenaline.

tanong ng boses sa aking likuran. Natigilan ako ng marinig ang boses na iyon. Hindi ako pwedeng magkamali. Boses niya iyon. Lumingon ako at tama nga ang hinala ko. Sumulyap siya sakin at nginitian ako. Ngiting may halong kaplastikan. Pinanatili ko ang seryusong ekspreksyon, para ipaalam na Hlhindi ko siya gusto. Ayaw kong makipagplastikan sa kaniya.

ani ng malamyos at pamilyar na boses. Napalingon siya nang marinig ang boses na pinakakaasam pagkatapos ay nagtatampong umingos dito. Gusto niya itong yakapin ng mahigpit gaya ng kung paano siya nito yakapin ngunit mas nangibabaw ang galit niya dito. “Are you mad at me?” nag-alalang untag nito at umupo sa kanyang tabi. “Hindi mo ako pinuntahan sa tent kagabi.”

″ ani sa labas ng may malumanay na boses. ″WHAT?″ sigaw ko dahil baka, may mali lang sa pandinig ko. ″tsk, i said, labas dyan! Mag bihis kana sa taas″ ani nya Wala akong nagawa kundi lumabas ng naka tungo at patakbong pumunta sa hagdan. ″shit can you please slow down? Baka madulas kapa!″ boses paggalit na aniya. Humakbang ako ng dahan dahan, iniingatan ang bawat hakbang, dahil siguradong walang sasalo saken kapag nahulog ako sa katangahan ko!

dumagundong ang napakalakas kong boses. ________ +Sorry for Grammatical Errors And Typos:) Enjoy Reading<3

Gusto ko nang magtatakbo sa labas at makikanta nang marinig ko ang pinaka-paborito kong kanta. Napanganga ako dahil sa boses niyang parang namamaos, pero may pagkalambing pa rin. Kinilabutan ako sa style niya. Gosh, I'm going to die! Parang mas gumanda kasi ang boses niya—mali, dahil gumanda talaga nang kantahin niya 'yon. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko, parang mababaliw na ako dahil sa nakadadala niyang boses. Nabitawan ko ang hawak kong ballpen sa aking lamesa at pinilit na paliitin ang mata para makita ang kung sino mang kumakanta sa harap ng maraming tao. Hindi na magkamayaw sa pagtititili ang mga babaeng nadadala sa kaniyang boses.

ang tawag niya, ang boses ay isang halo ng pang-aasam at pananabik. Ngunit bago paman siya matapos sa kanyang sasabihin, nang makita niya ang kanyang ama na pumasok, ang masayang tinig ng bata ay biglang naputol. Isang sandali ng katahimikan, ang tanging tunog ay ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso. "Dad?" tanong niya, ang boses ay may halong pagkagulat at kaunting pagkadismaya.

Pigil nito sa kaniya ng akmang hahalikan niya muli sa labi, kinuha nito ang cellphone sa purse na hawak nito. Sandali itong may kinalikot sa kaniyang cellphone at itinapat sa mukha niya na para bang may ipaparinig ito sa kaniya. “Ops,” Boses iyon ng dalaga na halata ang pagkapagod sa boses nito. “Once you enter there's no turning back. You're my first, so be my last. Marry me,” Dagdag pa nito na ikinasalubong ng kilay niya.

Ang kalmadong boses ay nagpakita ng bahid ng kalma bago ang bagyo. Natapos na ang babae sa kanyang ginagawa, binaba ang kanyang kamay, at mabilis na binalik ang mga nakakalat na bagay sa loob ng first-aid kit. “Bakit hindi ka sumasagot?” kahit na sinusubukan itago ng lalaking nakabaon ang ulo sa sahig ang kanyang nararamdaman, ang namamos niyang boses ay nagpakita na nagmamadali siya. “Kuha ko na. Humihingi ka ng tawad para sa kanya.

Ni hindi ko rin maintindihan kung ano iyong sinasabi ng boses. “Hmm,” ungot ko lang at naiinis na pinagpag ang mukha ko para alisin iyong mga “tumutusok”. Bumalikwas din ako, pero hindi para bumangon kundi para dumapa at isubsob ang mukha ko sa unan. Effective naman dahil nawala na iyong nanggugulo sa mukha ko at iyong boses na hindi ko maintindihan.