Paano Gumanda Ang Boses นิยาย & เรื่องราว

Sagot nito. Napangiwi silang dalawa ni Bene ng paliitin nito ang boses katulad ng isang batang babae. “Sir, hindi pa nagsisimula mukhang mabibisto na agad tayo. Ang panget ng boses ni Adius! Boses palaka!” Natatawang saad ni Bene.

Hindi na ako nagtaka kasi pang-international ang boses niya. “Sino ‘tong CD na ‘to at tila siya ang buong laman ng social media ko. Ang guwapo ng boses niya,” sabi ni Mama Misha habang nag-aalmusal ako. “Kanina ko pa nga nakikita ‘yan. Napanuod ko nga ng buo. Ang ganda ng kanta at boses niya. Sisikat ‘yan,”sabi naman ni Papa Everett.

Muling narinig ang boses ng matanda habang malalim pa ang iniisip ni Fane, "Ang lebel na ito ay aabutin ng dalawang araw para matapos. Matatanggal ka kapag hindi mo narating ang paanan ng Netherworld Mountain sa loob ng dalawang araw. Ang lebel ay magsisimula—ngayon na!" Natahimik ang boses pagkatapos nito. Tumayo si Fane habang humihinga siya nang malalim. Kinailangan niya munang pakalmahin ang ugat niya at ihanda ang kanyang sarili bago siya umusad. Inisip niya ang lahat ng sinabi ng matandang boses. Ang misteryosong boses ay gumamit ng 'halimaw' upang ilarawan ang mga makakaharap nilang balakid, at alam ni Fane na isa lamang ito kabuuang salita.

Ang boses ay nanginginig pero determinado. "Nagkakamali ho yata kayo ng inupuan, at mukhang nagkakamali rin kayo ng pagkakaalam. Hindi ho ako nagpunta rito para maghanap ng mga tulad niyo. Lalo't hindi ho ako mahilig sa matabang isda, dahil tuyo lamang sa akin ay sapat na. Huwag ho kayong mag-alala. Hindi ako interesado kung kayo man po ay nakakasampung rounds. Lalo't hindi naman po ako interesado sa mga kumikinang sa inyong katawan, kahit pa hanggang pilikmata niyo lagyan niyo ng ginto. Hindi pa ho ako desperada para patulan kayo. Maraming salamat at magandang gabi," sabi ni Amara. Ang boses ay puno ng pagkamuhi at pagkasuklam.

boses mula sa kabilang linya. Ang malamig na boses ay parang hangin na dumampi sa kanyang tainga. Bigla siyang umupo nang tuwid at nagbigay ng senyas sa kanyang mga magulang na manahimik, "Tito, may kailangan po ba kayong sabihin?"

Kabado ang boses ko nang mag salita. "Where are you?" Halatang paos ang boses nito ng magsalita, napakunot ang noo ko dahil maingay sa background nito. "N-nandito sa Condo mo.." Nahihiya kong sinabi, ayokong isipin niya na binabakuran ko nanaman siya gayong hindi pa man kami nakakapag usap ng maayos. "May gusto lang akong i-discuss saiyo." Maagap kong sinabi.

kaagad ko ding sagot at akmang ihahakbang ko na sana ang mga paa ko paalis ng maagap niya akong hawakan sa aking kamay. "Saan ka pupunta? Nakalimutan mo na ba? I am your Boss at dapat lang na sundin mo ang nais ko. Kapag sinabi ka na kumain ka, kumain ka at kapag sinabi ko na dito ka matutulog, dito ka matutulog." malalim at nakakatakot ang tono ng boses niya habang may kislap ng galit sa mga mata na wika niya kaya hindi ko maiwasan na makaramdam ng kaba.

Dahan-dahan siyang lumabas sa ilalim ng mesa. Hawak ang dibdib dahil sa kaba ay nagmamadaling humakbang na siya paalis para umakyat. Nang nasa kalagitnaan na siya ng hagdan ng makarinig ng boses na nag-uusap. "Galing siya rito? Ang lakas naman ng loob niya." Galit ang boses na sabi ng taong kilalang-kilala niya. Nanlaki ang mata niya dahil pamilyar sa kanya ang boses na 'yon. Paano niya makakalimutan ang boses ng lalaki na kaisa-isa niyang minahal?

Nakangiti parin siya dahil sa nakikitang pag-aalala at pag-aalinlangan sa mukha ni Jade. “kasi……. kanina bago ka dumating eh may tumawag din sa’kin, akala ko sina nanay. Pero mali pala ako kasi nung sinagot ko parang kilala ko yung boses.” Kinakabahan talaga siya. “Kaninong boses?” muling tanong ni Andy na na-curious na din sa susunod na sasabihin ng dalaga. “Boses ni G---Gregory.” Sinabi niya iyon ng naka tingin sa lalaking nagmamaneho. At laking gulat niya ng bigla nalamang itong nagpreno, halos tumalsik siya paunahan.

Sinabi ko ng mahina ang boses. Lumapit siya. Hindi na nagmamadali, pero ang bawat hakbang, mas lalo akong kinakabahan. Hindi ko alam kung bakit pero ang bigat nang awra nya. Ang mga mata nya ay nakatitig sa akin, parang ayaw nyang kumawala sa mga mata ko. “I can’t leave you like that,” wika niya, gamit ang husky na boses. “I won’t leave until I get what I want” Naninindak ang mga mata niya, parang may babala sa bawat tingin.