Pagmamahal Sa Bayan Novels & Stories

Chapter 5: Manhid "Bakit ba ang sakit-sakit magmahal?" "Ganoon po talaga Ate pag nag mahal, hindi maiiwasan hindi ka masaktan, at hindi rin maiwasan at di Pag-iyak, That's Why, Love is Painful, Pag nagmahal po kayo dapat handa rin po kayo sa risk na masaktan,Para rin po iyan pagsusugal, Minsan Natatalo o minsan naman Nanalo"

Ang aming pagmamahal ay tila nagniningas, nag-aapoy sa gitna ng kadiliman ng aming pinagdaanan. Ang aming pagmamahalan ay hindi na lamang isang pisikal na pagnanasa, kundi isang pagbabahagi ng aming mga damdamin, ng aming mga pangarap, ng aming mga takot. Isang pagbabahagi ng aming mga puso, ng aming mga kaluluwa. Ang aming pagmamahal ay isang kanlungan, isang proteksyon sa gitna ng bagyo ng aming buhay. Isang pagmamahal na nagbibigay sa amin ng lakas, ng pag-asa, at ng pananampalataya sa aming kinabukasan. Isang kinabukasan na puno ng pag-asa, ng pagmamahal, at ng isang maliit na takot. Isang maingat na pag-asa, isang maingat na pag-ibig. Ngunit sa sandaling ito, sa aming pagmamah alan, mak

Parang nabasag sa wakas ang pamamanhid na matagal ng bumabalot sa kanya dahil sa sinabi ng dad ko. "Mr. at Mrs. Fairfield, pasensya na! Mahal ko si Michelle ng buong puso ko! Sana talaga bumalik siya sa akin! Handa akong ipagpalit ang buhay ko para sa kanya! "Anong silbi ng third-class merit? Gusto ko lang bumalik si Michelle!"

Baka kung ganoon ay mamahalin mo ako kaagad. I am sorry kung ikinukulong kita sa pagmamahal ko, subalit ito ang tama. Ganito rin magmahal si papa kay mama. Nakita ko kung paanong unti-unti siyang minahal ni mama nang lumago ang haciendang mula sa dugo at pawis niya. Kaya nasisiguro kong mamahalin mo rin ako sa takdang panahon. Ikaw ang gusto kong katuwang sa pagpapalago pa lalo ng Hacienda Miraflor, ikaw lamang at wala nang iba pa.

nakatawang tukso nito sa kanya. "medyo nagulat lang po senyorito...maghahain na po kami tiyak na gutom na po kayo niyan..kasama po ninyo ang mommy at daddy ninyo..? "oo pero babalik din sila bukas at maiiwan na ako dito hanggang bakasyon.."

Grabe naman sa personal na banat ng kanyang amo. “Kapag totoong nagmamahalan ang dalawang tao, gusto nilang magkasama araw-araw.” Renz: ... Aba, ito na yata ang tinatawag na kinain na ng pagmamahal! “Isa lang ang dahilan kung bakit ayaw ng asawa kong pumunta sa Valderama’s Building—kulang pa ang pagmamahal niya sa akin.

hindi ko na rin mapigilang mapabagsak sa sahig at mapahagulhol. Life is so miserable without Jayda. She is my life. She taught me how to love again without conditions and worries. Kung magmahal ka, magmahal ka lang ng totoo at walang alinlangan. "Oh, titodad... you are too presuming! Alright, upang matahimik ka, nakita ko siya at ang kanyang lalake sa mall," sabi pa nito sa akin. "Dammit, be specific Tim, ang daming mall sa Pilipinas!," naiinis kong sabi.

Tila nabasa ni Kaye ang iniisip niya kaya muli itong nagsalita. “Last advice, Kuya. Ang pagmamahal, hindi nagsasabi na sapat na ang lahat ng ginawa mo para patunayan na mahal mo siya. Dahil ang tunay na pagmamahal, walang hangganan. Mahalin mo siya nang walang kapalit, dahil iyon ang gusto ng puso mo kahit pa masaktan ka. Hindi manhid ang puso ng babae. Kapag naramdaman naming binibigyan kami ng halaga, doble ang pagmamahal na ibinabalik namin.”

Paalam na muna mahal ko Nagmamahal Maria Mahal kong Arellano, Isang buwan na pala simula noong makarating ka sa hacienda at pamunuan ang mga trabahador ninyo. Masaya ako na nakakasama kita kahit na sa ganitong paraan man lang at alam ko na mababa ang tingin mo sa akin. Alam ko naman na babae ako at walang pina-aralan at higit sa lahat ay galing sa hirap kaya alam ko na nagdududa ka sa akin. Hindi naman dahilan ang pinag-aralan para masabing wala akong kakayahan sa ganitong larangan. HIndi lang lalaki ang may kakayahan na patakbuhin ang ganitong kalawak na hacienda dahil kahit katulad ko na babae na dapat nasa tahanan lamang ay mayroon sapat na kaalaaman at kakayahan na mapalakad ang lupain n

KATHERINE “Pagmamahal? May magmamahal pa ba sa akin?” ito ang paulit-ulit ko na tinatanong sa sarili ko. Ang tanong na hindi ko rin alam ang sagot. Apat na taon na ang lumipas. At sa apat na taon na ‘yun ay pinagsisihan ko ang lahat ng hindi magandang ginawa ko sa anak at dati kong asawa. Ngayon ko napatunayan na tama nga talaga ang kasabihan. Saka mo lang malalaman ang halaga kapag wala na sa ‘yo.