Pagmamahal Sa Sariling Wika Novels & Stories

Pag may lagablab yung pagmamahal mo sa literatura eh talagang magpupursige kang magsulat, kaya ginagamit ko ang pagsusulat para makatulong at maging daan, binibigyan ko lang ng ningas para magsimulang mag-apoy at mapansin. Inilathala ko ang librong ito hindi para masabing tanyag akong manunulat o buhat-silyang writer o ano pa man, sa totoo lang pabuya ko ito sa aking sarili, gusto ko kase na meron akong napatunayan sa sarili ko hindi sa ibang tao, siyempre souvenir ba. 'Di ko kailangan ng mga tagahanga, sa totoo lang yung asawa at mga anak ko ang mga literal na fans ko kaya kuntento na ako doon at laking pasasalamat ko narin sa mga taong nakakapansin at natutuwa sa mga gawa ko, laking bagay

I stared at him, "I said, what should I say if I say I love you in the Filipino language?" He blinked at me, then nodded his head in understanding. "Uhm..it's..." "It's?" "Mahal Kita." He mumbled in a low voice, looking away at me and to the window. "Again?" I couldn't hear it clearly. "No. I won't say it again. Guess it." My ears perked up at this, "Are you challenging me? Hmm...Mahal Kita?" He looked taken aback, "Again again?" "Mahal kita!?" I asked, or more likely yelled.

Love gives you warmth, but when it fails it makes your heart cold. Love makes you feel alive, but when it fails it gives you sorrow. Love will worship you, but when it fails it despised you. Love builds you, but when it fails it destroys you. - Absolute_Charm - Hanggang kaylan mananatili ang pusong buo na nagmamahal? Hanggang kaylan ka magtatagal sa relasyong nawasak na? Minsan nagmahal ka, minsan nasaktan ka, minsan sumugal ka at sa huli ay iniwan ka. Madaling masugatan ang pusong nagmamahal. Sabi nga nila, "Ang puso ay isang maliit na parte ng katawan, pero kapag nasaktan buong pagkatao mo naaapektuhan."

_ Vee Anika Wisconsin's Pov. "Damn, itong baklang ito! He's getting into my nerves!" Gigil kong saad sa sarili. Ba't kase ayaw niya pang umalis samantalang di naman maganda ugali ko. Inaamin ko, mukha ko lang ang maganda yong ugali ko hindi.

I stood there, a silent sentinel amidst the cacophony, watching him, studying every nuance of his expression. Then, the focus of their conversation shifted. Adrian, ever the polyglot genius, began to recite the words, “I love you,” in various languages, his voice a warm, melodic current. “Te amo,” he’d say, a soft inflection, followed by “Ich liebe dich,” with a more guttural emphasis, then “Saranghae,” a gentle lilt. Each declaration, though directed at no one in particular, felt like a fresh wound.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

paismid pa nitong wika na ikinangiti ko nalang. Nasabi ko sa kanya noong nakaraan na gusto ko siyang pasalamatan sa tulong niya na makausap ang Mama ko. Tumanggi pa nga siya noon at sinimangutan ako. Naalala ko pa ang sinabi niya na labis kong ikinainis din.

Mahal na mahal nito ang kaniyang ina at hindi sila nito kayang saktan. “Hindi, malaki ang tiwala ko sa ama mo. Alam kong hindi niya ako magagawang saktan. Ni hindi nga ako nakatikim ng kahit na anong masakit na salita sa ama mo, e. Ang lokohin pa kaya ako?" Natawa silang pareho. Totoo nga naman kasing hindi kailanman nagawang saktan ng ama niya ang kaniyang ina. Kaya nag-s-set siya ng mataas na standard pagdating sa pag-ibig. Dahil alam niyang hindi siya masasaktan kung kagaya ng isang ama niya ang kaniyang mamahalin. Her father set the standard high. At iyon ang gusto niya. Walking green flag. Never nito pinag-isipang saktan ang kaniyang ina. “Ma, sana po marami pa ang lalaking gano’n, ‘no?

Mina stopped her thoughts when she realized that her self-respect was being destroyed by a desperate yearning to be loved. Hinahangad niya ang pakunwaring pagmamahal ng kanyang asawa upang makaramdam siya ng ligaya. Ngunit paano siya magiging maligaya gayong alam niyang hungkag ang damdaming ipinakikita nito sa kanya?

“Ganoon ko siya kamahal.” I don’t know how my tears are formed inside my eyes. Sa kaniya nanggaling ang mga salitang iyon. Love isn’t selfish. Iyon ang pag-ibig na meron siya. Hindi perpekto pero hindi din makasarili. Pero sa kabila non ay naiwan pa din siya. Iniwan. Sinaktan.