Novel & Cerita Palacio

Bumungad sa kanila ang isang malaking fountain, sa harap niyon ay isang palasyo. Hindi siya nag-e-exagge talagang palayso ang nakikita niya. Luma ang estilo. Kung kukulayan ng puti parang white house, hindi na siya magugulat kung sasabihin ni Percy na may nakatirang hari at reyna dito.

Binuksan na ni Padre Agustin ang malaking pintuan kung nasaan ang pangunahing comador ng Palacio Obispo. Sa pagpasok niya dito ay di na sumama sa kanya si Padre Luciano. Agad namang isinara ni Padre Agustin ang pinto nang makapasok na siya sa comador. Nangangalawa ito sa pinakamalaking bahay sa bayan, ang tahanan ng alcalde mayor, ang Casa Escarlata. Ngunit mas malawak naman kung ikukumpara ang lupain ng Gliriceda kaysa sa Escarlata, na kung saan sa unahan pa ng yaong lupaing ito ay makikita ang Ilog Bantigaw, ang isa sa tatlong malalaking ilog na pumapalibot sa buong ayuntamiento. May dalawang palapag ang buong mansion.Isa lamang sa dalawang lalaking ito ang

Hiyaw niya Lumakad na ulit ito at ako naman ay naiwang hindi maka-galaw sa kinatatayuan ko. ~ Time check: 7:00 PM Our dinner is ready but Casper is not yet in our house. Dito kasi sa loob ng Palasyo, may tatlong territory, the East Palace, the West Palace, and the South Palace. Sa East Palace ay doon naninirahan ang Hari at Reyna, nandoon din ang sariling opisina ng hari, sariling chamber ng hari at reyna, ang bahay kung saan nandoon ang bedroom nilang mag-asawa at ang dining room na para sa kanila lang. Sa South Palace naman, nandoon ang Royal Convention Hall para sa politics affairs, ang library, swimming pool and training room for the Royal Family. While dito sa West Palace, dito ang tira

“Thank you for the compliment, Isabella. The pleasure is mine, Isabella.” Sa El Palace Barcelona Hotel Sila dumiretso. Nararapat nga ang pangalan na palace sa hotel dahil tila nga naman ito isang palasyo sa lawak at ganda. Sa pinto palang ng kanilang silid ay bigla siyang binuhat ni Andres papasok sa loob. Isinara nito ang pinto sa pamamagitan lang ng mga paa nito. Marahan siya nitong ibinaba sa kama.

excited niyang sabi habang inilalagay ang gintong crown na laruan sa ulo niya. “Perfect, baby,” sagot ko, sabay haplos sa buhok niya. “We’re going to a real palace today, and you’ll fit right in.” Pagdating sa palasyo, para akong bumalik sa nakaraan. Ang malalaking pintuang gawa sa kahoy, ang makukulay na detalye ng mga bubong, at ang napakalawak na courtyard ay tila nagkukuwento ng kasaysayan ng Korea.

Mukhang wala rin itong balak na magseryoso sa buhay, palibhasa ay mayaman ang angkan. Well, anak lang naman ni Mateo Del Franco ang kumag at ang ama nito ang vice president ng Del Franco Corporation –ang pinakamalaki at pinakamayamang korporasyon sa buong Pilipinas. Idagdag pang itinuturing rin na pinakamakapangyarihan doon sa buong San Ignacio ang pamilya nito. At malamang, ang kinakain ni Leon ay masasarap na pagkain, baka sa gabi ay natutulog ito sa kama na puno ng ginto at pera. Pero kahit gaano ito kayaman, mukhang hindi man lang nag-abala ang mga magulang nito na turuan ito ng kagandahang asal. Palagi na lang kasi itong napapasali sa mga kaguluhan sa paaralan. Madalas ay ito pa

Isa iyong napakalaking mansiyon na mistulang palasyo mula sa isang lumang pelikula tungkol sa mga hari at reyna. Ang pangunahing gusali ay yari sa kulay-abong bato, na may matataas na tore sa magkabilang bahagi. Napakalalaki ng mga bintana, at ang ilan ay may makukulay na stained glass na kumikislap kapag tinatamaan ng liwanag. Ang bubong ay matarik at madilim ang kulay, habang ang ilang bahagi ng gusali ay nababalutan ng gumagapang na halaman, dahilan upang lalo itong magmukhang sinaunang kastilyo.

Dumating sila sa The Palace. Ang lugar na ito ay isa sa mga pinakasikat na tampok sa San Andres, isang marangyang chain restaurant na nagmula pa sa Beijing. Ang kabuuan ng arkitektura ay may disenyong hango sa Forbidden City, at ang pangunahing gate pa lang nito ay nag-aumapaw na sa sinauna at eleganteng ganda. Pumasok ang dalawa sa isang pribadong VIP room. Ngunit bago pa man sila tuluyang makaupo, bumukas ang p***o at isang babae ang marahas na pumasok.

Kaya wala akong basehan para kontrahin siya. "Baka sina Nanay Carlotta meron?" Umiling siya. "Wala." "Sila Ate Leonor?" "Wala rin." Napakurap ako. "Lahat kami gumagamit ng common bathroom." "Ikaw lang talaga ang may sariling CR." "Ano ba naman 'yan..." Mahina kong bulong. Tumawa si Amaris. "Kaya nga sinasabi ko sa'yo." "Iba ka."

Siya ang bagyong paparating. Tahimik ang pribadong lounge ng Cruz Tower. Hindi ito ordinaryong meeting room—ito ang tinatawag nilang inner sanctum, isang silid na walang makakapasok kundi ang mga pinagkakatiwalaan ni Bianca Cruz. Nasa gitna siya, nakaupo sa isang leather armchair, nakasandal pero matalim ang tingin, parang isang reyna na nagmamasid sa kanyang kaharian.