Novel & Cerita Pamilya Tula Tagalog

“Paano ka nakakapagsalita nang ganyan sa lolo mo?” Umiyak-iyak si Auntie habang nakakapit sa braso niya. Tinaas ng tiyuhin ko ang kamay niya para sampalin ako. “Walang kwenta kang bata. Hindi ka pwedeng magmayabang sa pamilya Vargaz.” “Pamilya Vargaz? Kailan naging pamilya Vargaz ang pamilya Canlas ko? Ang lalaki pala ng pangarap mo, pati ari-arian ng Canlas family pinapantasya mo.”

Ayaw niyang masali pa ang Mama niya sa problema niya sa walang kuwentang pag-ibig. "Yung layo ng tingin mo, yung sunud-sunod na buntong-hininga mo at yung lungkot sa mga mata mo, anak, kahit pa itago mo sa madalas mong pagngiti ang mga iyon, alam ko may pinagdadaanan ka. Hindi mo na kailangang sabihin pa sa akin 'yan dahil lahat tayo dumadaan sa ganyan. Pero anak, sa tuwing nasasaktan ka, isipin mo kami ng mga kapatid mo. Sino siya para paiyakin ka? Umabot ka ng edad mong iyan na kahit pa naghihirap tayo ay nagiging masaya ang buhay mo. Walang sinuman ang bigla na lang papasok sa buhay mo at kukunin ang kaligayahang iyon. Kung hindi ka niya kayang mahalin at paligayahin anak, nandito pa rin

pakiusap ko sa kaniya. "Sila po kasi buo ang famaly eh. May daddy at mommy tapos ako po wala." malungkot na sabi niya. "Tingnan niyo po sila oh. Diba po masaya sila?" sabi niya sabay turo sa may unahan namin. Napalingon naman ako doon. Maroon ang isang pamilya na nagbobonding. Masaya sila at tumatawa. Wala silang problema.

Mahabang litanya ko. I never met them, I never got to know them and I never got to talk to them. Basically, in our situation, we're like a stranger to each others. Pero ang alam ko ay wala rin talaga kaming iba pang pamilya. Lolo is the only child of his parents, so nasa pamilya lang namin iikot ang mga kayamanan namin.

Muli, maraming salamat at sana'y magpatuloy ang ating pagkakaibigan sa pamamagitan ng mga salita. Lubos na nagpapasalamat, Inday_Stories Morals Ang kwentong ito ay nagpapakita ng halaga ng pamilya at pagmamahal sa bawat hakbang ng buhay. Ipinakita na ang tunay na kaligayahan ay hindi nasusukat sa materyal na bagay, kundi sa mga sandali ng pagkakasama at pagtutulungan. Sa kabila ng mga pagsubok, natutunan nilang magtagumpay at mag-enjoy sa bawat sandali bilang isang pamilya. Ang aral: Ang pamilya ang tunay na yaman, at ang pagmamahal ay nagbibigay lakas sa bawat hamon ng buhay.

tumango sya at sabay sabay na tumawa Ang sarap pala sa pakiramdam na makasama ang kapamilya ko, akala ko wala na ako non. Kaya matagal na panahon kong binaon sa limot ang salitang pamilya "Sir!" "Let me go you bastard! I just want to see my baby!" unti unting sumikip ang dibdib ko at bumagal ang pag hinga Hinding hindi ko maaaring malimutan kung sino ang nag mamay ari ng tinig na iyon. Bakit ngayon pa, hindi pa ko handa "Utos lang po iyon saakin-"

Wala na ang mga tanikalang nakagapos sa leeg ko't mga paa. Malaya na ako. Malayo na rin. Malayo sa mga taong naging sanhi ng paghihirap ko. Malayo na ako sa kanilang lahat. Ngayon, may pagkakataon na akong bumuo ng sarili kong pamilya. Pamilyang masaya at tanggap ang isa't isa. Pamilyang iingatan ko ng buong puso, mamahalin hanggang sa abot ng aking makakaya, at proprotektahan hanggang sa huling hininga.

tanong ko habang nasa hapag-kainan kami. Nagkaroon na ako ng muwang sa mundo. Tumanda na ko at nakilala ko na si Talitha, pero hanggang ngayon, ganito pa rin ang pamilya ko. Ayokong habambuhay na ganito. Ayokong isang nakakadiring pamilya ang yayakap kay Talitha kung sakali man na mahalin ako nito. “Hijo, siguro ito na ang oras para malaman mo ang totoo,” mahinahong wika ni Mommy.

Pasensya na sa abala. Narito ang tuloy ng kwento sa modernong Tagalog: Walang nakahula na ang isang bata, na may hawak na mahabang kutsilyo, ay basta na lamang papasok doon. Si Malvolio, na labing-walong taong gulang, ay mas malakas kumpara sa kanyang mga kapwa dahil sa matagal na niyang ginagampanan ang pagiging breadwinner mula pa noong high school at madalas siyang magtrabaho tuwing weekend, gaya ng pagbubuhat ng mabibigat na bagay. Tinitigan niya ang masayang pamilyang tatlo sa sala na parang gustong pumatay. Samantalang ang pamilya, puno ng takot, ay nakatitig naman sa kanya.

“Ah eh… wala kang pamilya, love. Ako ang pamilya mo dito. Dinala kita dito sa Baguio para magbakasyon.” “W-wala akong pamilya… ikaw ang pamilya ko? Paano mangyayari ’yon kung magkaibigan lang tayo?” “Sinong ang nagsabing pamilya lang tayo?” kunot ang noong tanong ni Tyler