Novel & Cerita Paradox In Tagalog Halimbawa

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

"Paano kung nahulog ka?" Muli itong natawa. Ngayon lang ito muling nakitang tumawa matapos ang ilang taon. Lalong gumagwapo si Craig kapag tumatawa o ngumingiti. Tumahip ng mabilis ang puso niya. "Don't smile like that," aniya na iniwas ang tingin dito. "Bakit?" "Basta!" "Bakit nga?" "Ang pangit mo kasi!" "Weh? Talaga?"

sabay tawa habang turo sa isang putahe na nakalatag sa kanilang harapan. Kaagad naman siyang pinigilan ni Gabriel at pinaalalahanan ito, "Kakain pa ang limang kasamahan natin." Napangiwi si Patricio dahil panghihinayang niya makakain ng ganoong ulam na inihaw na manok. Matapos nila kumain ng gabihan, nagkahiwa-hiwalay ang iilan sa kanila saka kumain naman ang limang kasamahan pa na di pa kumakain.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Ang laking imposible! Palagi kaming hindi magkasundo sa mga bagay. Lagi akong inaaway. Pangit pa ang ugali. Tapos ngayon out of no where aaminin na gusto ako? Walang closure sa feelings namin. Wala akong makita na mutual feelings na nangyayari kasi nga madalas kaming nagtatalo at maiisip mong imposible. "Sigurado ka ba diyan sa sinabi mo?" pag-aalangan ko. Winala ko ang excitement na aking nararamdaman.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Ano bang nagawa ko at nahihirapan ako ng ganito? Kumaripas ako ng takbo papunta sa hospital... Tatay... ———— Author's note: Hi! This story is made up of author's imagination. Any similarities to real life situations is just purely coincidence. Names, places, events etcetera are purely made up of author's imagination. There are some typographical errors and grammatical errors. Kaya pasensya na po hehe i love you, (f) Yuni R. Hemwe<3 *NO TO PLAGIARISM*

Nyx's Pov PARANG may kung anong humaplos sa aking puso habang binabalikan ang kanyang sinabi. Anong ibig niyang sabihin? Na mahal niya rin ako? Or...fuck! Parang tatalbog ang puso ko sa kanyang mga sinasabi. At hindi ko napigilan ang pag-stretch ng aking labi pataas. Sinampal ko ang aking sarili dahil sa kahibangan na naiisip ko.

"Akala talaga ng maraming tao na ganyan, na akala mo kapag nasa kung saan na ang kinakatayuan namin ay malayo na kami sa inyo. "Sinasamba ang mga 'tulad ko, katulad ng sinabi mo. Pero wala tayong pinagkaiba. Lahat ng bagay ay may pangit na kalabasan, kaya 'wag magpakampante." Natigilan pa rin ako dahil sa tuluy-tuloy niyang pagsasalita sa wikang Tagalog, parang kanina lang ay English pa siya nang English.