Novel & Cerita Paradox In Tagalog Halimbawa

Seryosong sabi niya "Huwag muna nating isipin." Hindi naging maayos ang pagkakape namin dahil doon sa sinabi ko. Napa-isip lang din naman ako. Kinwento ko na lang sa kaniya kung paanong naging kapatid ko si Gail. Yun nga ay dahil sa Papa ko na mah ibang kinakasama. Sinabi ko rin sa kaniya yung aksidente, seven years ago at napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

takang tanong ni Parrot. "Syempre di naman sila magjowa bakit LQ edi dapat FQ yun means Friend Quarrel magkaibigan lang naman sila eh" Paliwanag ni Paolo. Ang katabi ko ay mukhang nakikinig lang sa amin at di nagsasalita o nagiingay. 'Ang akward ng paligid namin' "Taray saan mo yun nalalaman?" nagtatakang tingnan ni Parrot si Paolo.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. "Hoy! Lalaki ka! Sino ang nagsabi sa’yo na maglakad ka riyan ng hubo’t-hubad? Aba! Mahiya ka sa balat mo, may ibang tao rito. Makapag-display ka riyan ng katawan mo, wagas na wagas. Bakit, porke’t marami kang pa-pandesal diyan, ano sa tingin mo, maaakit ako sa’yo ng gano'n na lang?"

" Pananong- ginagamit ito sa pangungusap na patanong. Halimbawa: Kumain kana ba? Yan ang halimbawa ng tanong Ng mga taong paasa. Padamdam- ginagamit sa pangungusap na nagsasaad ng matinding damdamin. Halimbawa: Aray! Ang sakit Ng puso ko, este tuhod ko pala. "Ngayon... "Excuse me miss Adee. May I talk to you for a while, please come to office"

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Parang may puzzle na unti-unting nabubuo. Parang may pattern. Parang may koneksyon. Parang may dahilan. Napahawak ako sa tiyan ko nang hindi ko namamalayan. Mahina. Parang instinctive. Parang reflex. “Hindi…” bulong ko sa sarili ko. “Hindi pwede.” “Hindi pa.” “Hindi ngayon.” Pero kahit anong tanggi ko— May isang maliit na boses sa loob ko na nagsasabing:

Parang isang sandali ng normalidad sa gitna ng kaguluhan. “Na-miss ko ‘to,” mahinang bulong ni Samuel. “Na-miss ko rin,” tugon ni Aurora, halos pabulong din. Tumakbo si Selene at kumapit sa braso ng ama. “Papa, tingnan mo si Kuya! Ang bilis niya!” masayang wika ng bata. Tumingin si Samuel sa labas at tumawa nang bahagya. “Ang bilis nga niya,” sagot niya. “Parang ikaw rin kapag may hinahabol.”

"Ibang paraan? Anong ibig mong sabihin?" "Halimbawa..." huminto sandali ang mensahe. "Halimbawa, humanap ka ng pagkakataon na patulugin ako at itakas nang palihim. Sa ganoong paraan, iisipin ni Ethan na na-kidnap ako at hindi niya tayo paghihinalaan. At ako naman, pwedeng magpanggap na biktima lang para hindi niya ako balikan o paghigantihan."