Passion Quotes For Work Novels & Stories

Gusto kong sumagot, gusto kong ipagtanggol ang sarili ko pero hindi ko magawa. Inaalala ko si Lolo at Lola, kung mawawalan pa ako ng trabaho ngayon mahihirapan nanaman ako sa paghahanap. Kailangan ko na kaagad makapag ipon. Mabigat man sa dibdib ay ngumiti pa rin ako at tumango. “Pasensiya na po kayo, pero kailangan ko po ang trabaho na 'to. Hindi ko po kasi kayo kasing yaman. Pero salamat po sa paalala. Maiwan ko na po kayo. Enjoy ma'am!” Nakangiti ko pa ring sabi saka umalis.

napakamot ako sa noo. "If you really love your passion, you won't mind the term 'long and hard time'...Pagtya-tiyagaan mo talaga sila" tumango ako kahit hindi naman niya iyon nakita dahil abala siya sa pagdidilig.. She's right..kung talagang Mahal mo ang ginagawa mo, Hindi ka magsasawa.. Pagtya-tiyagaan mo kahit mahirap ang proseso.

Iba yung pakiramdam na masaya ka sa mga paligid mo especially sa mga nakakasama mo lalo na kung friends mo. "So, kamusta ang work mo sa company niyo?" curious na tanong ni Atlas sa'kin. "Hmm.. okay naman medyo hussle lang ang mga binibigay na gawain sakin, you know naman si daddy di pwedeng special treatment sakin sa company. " simpleng sagot ko dito. "Para daw balang araw kapag ako na ang hawak ng company namin e, alam ko na ang hirap ng mga taong hahawakan ko, I need to appreciate their work. And I really enjoy what I am doing in our company."

Ramdam ko ang apoy ng bawat isa—hindi lang sila empleyado, sila ang pamilya kong bumubuo ng bagong simula. Pagbalik ko sa opisina, muli kong tiningnan ang sketch ng ELSA Collection. Sa ibabang bahagi ng papel, nakasulat ang tagline na hindi ko man sinadyang maisulat, tila kusang lumabas mula sa loob ko. “From pain comes passion. From passion, power.” Ngumiti ako. Ito ang simula ng bagong yugto—hindi lang bilang ina, kundi bilang babae at lidera.

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

“Gusto ko lang makatapos. Makahanap ng trabaho. Hindi ako ambisyoso. Pero gusto kong gawin nang tama lahat.” Tinitigan ko siya. Sa liwanag ng mga ilaw ng kalsada, nakita ko kung gaano ka-sincere ang mga mata niya. Simple lang siya. Walang arte. Pero may lalim. Nagpatuloy siya. “Pero gusto ko rin… gusto ko rin makasama ‘yung mga taong kagaya mo. Yung mga may passion. Nakakahawa kasi ‘yung energy mo.”

“Alam mo naman ‘yong boss ko, tila ba pinaglihi sa sama ng loob. Lagi na lang galit. Ma-late lang kami sa pag-submit ng manuscript, eh tatadtarin na kami ng sermon.” “Sinabi ko naman kasi sa’yong itigil mo na ‘yang pagsusulat. Hindi mo ‘yan kailangang gawin para kumita ng pera.” “Papa, hindi ko naman ginagawa ang pagsusulat para lang kumita ng pera. Yes, this is my job, pero passion ko rin ‘to.” “Passion mo, pero nai-stress ka.”

“Don’t think like that huh? You don’t have bad luck. Your passion… it’s just there inside you buried because you have a lot of things troubling you. You just have to dig it so that it will be on the surface again. But you need to work on other things first.” “You need to work on yourself too. You need to remove the debris first before being able to dig up the soil that hid your passion beneath. You can’t dig properly if there is debris right? That’s why you have to remove the debris first. In that way, it’ll be easier for you to dig. It wouldn’t tire you as much as digging with debris on your way.” “Do you get me?” “How can I dig when I don’t have the energy, to begin with?”

"Hindi naman kasi maganda kaya uulitin ko na lang." Bumuntong hininga naman ako. "Baby I know we have misunderstanding pero huwag mo naman idamay ang passion at trabaho mo. Alam ko kung gaano mo pinaghirapan, pinagpuyatan at ang effort mo sa paggawa ng designs ayaw ko na mawalan ka ng tiwala sa sarili mong gawa." mahinahon na saad ko. Umupo naman siya sa sofa at yumuko ng wala man lang sinabi sa akin. Kaya tinabihan ko siya at hinawakan ang kanyang mga kamay.

Tanda ko pa ang sinabi niya sa amin ng mga ka-trabaho ko. "Guys, do your job with passion. Mahal ko ang cafe na ito. This is where my heart is and I'm happy and proud na nakapag-tayo ako ng negosyo without the help of my parents. So please, love my cafe as much as I do."