Paunang Salita の小説・ストーリー

Ningas A playboy like him are fond of throwing flowery words. Sanay na sanay sa mga salitang magbigay ng mga salitang gustong gusto marinig ng mga babae. Yon ang huling mga sinabi niya sa akin bago kami umalis ng restaurant. Pinabayaan ko na lamang iyon kunwari hindi ko narinig ang mga sinabi niya. Baka naman mauto niya ako. Sa talino kong to!

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Kinagat niya ang pang-ibabang labi dahil nakalimutan niya ang kanyang sasabihin. "A-ano ahh, ah- gusto lang kitang kamustahin." Pautal-utal niyang sabi na tila nagpainis sa kaharap. Tumayo ito at hinarap siya, sadyang napakatangkad nito.

matatas n’yang sagot na ikinabigla ni Donya Eloisa. “Haniel! Ipreno mo ang bibig mo! Hindi lahat ng salita ay pwde mong sabihin porke’t alam mo! Mukhang nakakalimutan mo na yata ang salitang paggalang!” Nagulat din si Haniel sa naging tugon ng kanyang lola ng mabanggit nya ang salitang San Pedro. Mukhang may hindi sya nalalaman dito.

" paunang salita ni Andrew sa kanya . Isang araw pala ang nakalipas simula nagusap sila at nagsabihan ng tunay na nararamdaman. Nagdahilan nalang si Fiona kahapon na may inaasikaso sya at tatawag nalang ito pag may time sya pero ang totoo naghanap sila ni Tess ng lugar na malayo sa mga Montecillo at maayos na barangay para sa kanyang kaligtasan . Bahagyang napangiti si Fiona, kahit na medyo mabilis ang tibok ng puso niya. "Ayos lang ako, Andrew. Ikaw ba? Hindi ka ba masyadong pagod sa trabaho?" Tila lumawak ang ngiti ni Andrew dahil finally may tao na rin nagtatanong tungkol sa kanya . "Okay lang naman, mas gumaan pa ang pakiramdam ko nang makita kong ikaw ang

At doon— doon ako lalo nainis. Dahil kung nagsinungaling man siya, hindi iyon sa salita. Kundi sa bilis ng depensa. Lumapit ako. “Interesting.” Bahagya siyang tumigas. “Not this again.” “Again?” mahinahon kong tanong. “So there is something.” Humigpit ang panga niya. “You’re imagining things.” Muntik akong tumawa. Imagining. Paboritong salita ng mga lalaking ayaw magpaliwanag.

sagot niya, halos pabulong. “Pangako…”.Pangako isang salita pero bakit parang ang bigat?.Parang may alaala itong kasabay na hindi ko maabot. “Good…” mahina kong sabi, bahagyang napapikit pagod na ako. Pero sa pagkakataong iyon hindi ako takot matulog.

Lulunurin ka nila sa una ng mga sweet words, promises at mga mapanlinlang na salita. Tulad ng: 'Mahal na mahal kita'; 'Ikaw lang at wala ng iba'; 'Hindi kita ipagpapalit kahit kanino'; 'Hindi ko kayang mabuhay kung wala ka'; 'Ikaw lang ang nais kong makasama habang buhay; at marami pang ibang kasinungalingang salita. Tapos ikaw naman 'tong asang-asa, paniwalang-paniwala. Pero ang totoo hanggang salita lang talaga ang mga 'yan. Because those sweet words and promises have poison that can kills your heart and left the scars. So be ware to whom you trust and don't easily reckon with their words.

“Millie!” Kasunod nito ay si Paige, ang kapitbahay namin na pinag bibilinan ko para makasama ng anak ko dito sa bahay tuwing abala ako sa cafeteria. “Pasensya ka na, Millan,” sabi ni Paige. “Natakot kasi siya sa sigawan nila Michaella at Aling Michelle.” “Eh?”

"Matulog ka na nga lang diyan. Dami pang satsat eh. Akala mo naman. Napaka swerte mo at makakatabi mo ang Diyosa ng kagandahan for free." Nakangiting ani ng dalaga at puno ng kompiyansang aniya. "In your dreams." Mahinang ani ng binata. "Anong sinabi mo?" "Sweet dreams." Ulit ng binata. "Ahem, akala ko in your dreams eh. Kala mo ha."