Payak At Tambalan Novels & Stories

Sobrang saya Ng dalawang kambal dahil ngayon Ang kanilang kaarawan.Panay rin Ang daldal Ang mga ito.Kasalukuyan kaming nakasakay sa sasakyan ni Alejandro papunta sa simbahan,dahil iyon Ang nasunod.Wala rin Naman magagawA si Alejandro dahil Ako pa rin Ang nasunod sa aming dalawa.Pero Ang Sabi niya, may nakahanda para sa dalawang kambal.Hindi ko alam Kong ano iyon,dahil Wala Naman siyang sinasabi.Hindi ko Naman pwedeng tanggihan dahil Ang Sabi niya, para Naman iyon sa mga bata.Tama Naman siya,para naman talaga sa mga bata iyon.Kung saan Masaya Ang dalawang kambal,Masaya na rin ako.Marahas Akong napahinga ng malalim habang sa daan ako nakatingin,kaya napalingon sa akin Ang lalaki.At agad niyang

sabi ni James Pamaya maya lang ay nakita na namin ang mala express way nga na daan, wala pang dumadaan na mga malalaking sasakyan dito. Marami din na tao, may naka bike, motor at yung iba jogging, yung iba naman ay sasakyan. "Talaga dinadayo dito" sabi ni Timothy "Express way ba naman sa Aliaga" sabi ni Kaithlyn. Walang gaanong bahay dito kaya kapag nagutom kami, nganga. "Goto tayo dun sa may Sta. Cruz mamaya" aya ni Johnray

Mabuti na lang at tumawag ito dahil hindi namalayan ni Andrei na halos isang oras na siyang nakatunganga lang sa gilid ng kalsada. "Nasa Pampanga, buddy. Boundary na yata ito ng Pampanga at Bulacan." "Pampanga? Ano ang ginagawa mo riyan?" "Nakita ko ang kasamahan ni Tamara. Tumigil na pala sila sa paghahanap sa kan'ya." "Oh, akala ko ba wala ka nang pakialam. Bakit nandiyan ka?" "Gusto ko lang malaman kung buhay pa ba si Tamara o hindi na para naman masingil ko pa siya kung sakaling pinaglalaruan niya na naman ako."

Pagbangon ••• Kakatapos lang ng klase namin at nandito kami ngayon sa may roof deck ng school kung saan tinatawag din na penthouse. Pero dito talaga ang nagiging tambayan ng mga estudyante kapag mahaba ang vacant, dito rin iniimbak ang mga lumang upuan at desk. Open ang lugar na ito kaya walang ligtas ang mga magsyosyota kung may balak man silang gumawa ng kababalaghan.

Ngumiti sila sa 'kin, kaya naman ginawaran ko rin sila ng isang matamis na ngiti. Tinitingala ko ang disenyo ng kabuuan ng simbahan. Malaki ito kumpara sa mga simbahan sa Pampanga. Well, Samarah, this is the Manila Cathedral infront of you. Ngayon lang ako naka-punta rito, hindi ko maiwasan ang pag gala ng aking paningin kung saan saang bahagi napaka laking simbahan na ito. Tahimik at bawat galaw ay naririnig lalo na ay wala pang mga musika, tanging mga halakhak at boses ng mga tao lang ang tangi kong naririnig.

“Aling Mona. Ipapaalam ko po ang lahat sa loob.” Pagpasok nila ay sinalubong sila ng amoy ng lutong probinsya. Tinola, inihaw, sinaing na tulingan, at ang pinakamasarap na mangga na tanging Zambales lang ang may ganong tamis. Ang mga kasambahay ay abalang nagluluto, nag-aayos, at tila excited sa presensya ng binata.

Inabot ko sa kanya ang bote ng tubig saka ako napasandal sa mesa sabay ipinagkrus ang parehong braso at tingin sa kawalan. “ My father told me, na ito ang naging tagpuan nilang magbabakarda noon. It's their secret hide out... Our parents to be exact. Dito sila nagkakaro'n ng bond sa isat- isa at dito rin sila nagpapahinga. That's why they named it ' Tambayan HQ ' , dahil literal na dito sila tumatambay ” Mahabang lintayan ko kasunod ng bahagyang pagtawa dahil sa huling sinabi.

Sambit pa nito habang lumalabas ng sasakyan. Sa kaniyang pag baba ay nagulat s'ya na nasa harap na s'ya ng Sky Ranch. Isang sikat na amusement park sa Tagaytay. Napalingon naman s'ya agad kay Red at binigyan ito ng nagtatakang tingin. "Hintayin mo ko d'yan, hahanap lang ako ng ma pa-parkingan." Sambit nito sabay alis.

KABANATA 32 Maagang umalis ng Maynila ang tatlo. Habang binabaybay ang daan patungo sa lumang probinsya ni Jesza sa Pangasinan, tahimik ang paligid. Malayo ito sa maingay at magulong siyudad. Iniisip pa rin ni Damon ang larawang natagpuan nila kagabi. Si Jesza naman ay nakatitig sa labas ng bintana, pinagmamasdan ang mga luntiang bukid. Ang kanilang nakaraan ay unti-unting nagbabalik habang lumalapit sila sa lugar kung saan siya nagtago sa loob ng anim na taon.

"Pabili po Tatlo" "Kay Rami Naman niyan eneng Ikaw lang kakain?" Tumango Naman Ako sa matanda Saka inabot Ang bayad nagpasalamat narin ako't naisipang tumambai sa ilalim Ng bato. It's a rock formation na hugis rainbow, Ang ganda nga kasi para siyang naging gate or way patungo sa kabilang Isla na pag mamay Ari Rin ni Xyn. "Sarap!"