Pea Drawing Novels & Stories

I just went to my seat at kumuha naman ako ng isang upuan para kay Pearl at nilagay ko sa tabi ko. Wala pa si Yuwe kaya binigyan ko na lang ng lapis at papel si Pearl para may gawin ito. At may ginawa nga. She is trying to draw pero parang scribbles lang naman ito. Shapless, hindi matatawag na abstract. Parang unknown style of drawing ang ginagawa nito hahaha. "Auguuuuust!" Biglang tili naman ng kilala kong boses at kahit nakapikit pa ako ay alam ko na si Yuwe yun.

ELIRA POV "Mommy, look at my drawing! This is the big orange fish, and this is you, and this is Azriel po!" Iniabot sa akin ni Zion ang kaniyang sketch pad pagkapasok ko pa lang sa kwarto niya. Pinilit kong itago ang panginginig ng mga kamay ko habang kinukuha 'on. Kulay orange nga 'yung isda, medyo tabingi ang pagkakaguhit pero kitang-kita ang effort niya. Sa tabi ng pond, may tatlong stick figures na magkakahawak-kamay. Kaming tatlo.

“I do not look like that.” “You literally do,” Dera answered immediately. Ji Lian quietly nodded in agreement. “Traitor,” Alex muttered toward him. “Truth isn’t betrayal.” Meanwhile Deya proudly lifted her own drawing next. Unlike Alexion’s emotional masterpiece, hers consisted mostly of random hearts and aggressively pink colors everywhere. “That’s Mommy,” she explained while pointing at a giant pink figure. Dera smiled softly. “And that’s Daddy.” Alex looked at the paper carefully before blinking once. “Why do I look like a potato?”

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Pero paglingon niya sa center table, may nakita siyang maliit na paper plate na may dalawang slice ng hotdog at rice na natuyo na. Katabi noon ang isang drawing. Stick figure silang dalawa. May malaking buhok yung isa. At maliit na batang may bilog na ulo yung isa. Sa taas, nakasulat gamit ang makulay na crayons: Happy birthday to me and mommy home early :) Biglang kumirot ang dibdib ni Leila. Dahan-dahan siyang napalunok habang pilit ngumingiti kahit naiipon na ang luha niya.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Mukhang naspoiled kila Kuya 'to! Tinignan ko lang ung mga drawing n'ya. Mga kotse at buildings, ang ganda! Namana n'ya talaga sa papa n'ya 'tong pagiging artist n'ya habang nagtitingin, napako ung mata ko du'n sa isang page na may drawing. It's a boy sitting on a lap of a man. Kinuha ko 'yun at may nakasulat. 'Me and Papa.'

Nakaupo si Kuya Alted sa armchair ng sofa habang pinapakinggan si Snow sa pagpapaliwanag. Sa tapat naman ng inuupuan namin ay isang mahabang sofa ulit kung saan nakaupo si Cassy at Primo na kapwa tahimik at nagmamasid. "I also drew Tita Liza and Tito Nexon!" Masiglang sigaw ni Snow sabay pakita ng isa pang bondpaper na may drawing na stick figures.

Sa papel, may araw sa itaas, may mga alon at buhanginan, at apat na tao na magkakahawak-kamay—isang babae, lalaki, batang babae, at isang maliit na baby sa stroller. Napangiti si Apple, at bahagyang napaluha. “Ang ganda naman, anak. Tayo ba ito?” “Opo! Tayo po sa beach! May picnic, may castle, tapos may heart sa taas. Kasi love-love tayo lagi!” bulalas ni Amara habang nagkulay ng pula sa puso sa drawing.