Pero Bakit Parang Kasalanan Ko Novels & Stories

Kasalanan ko kung bakit nawala ang baby namin. "Bakit ang baby ko pa ang kinuha Niya? Bakit hindi na lang ako? Ako naman ang may kasalanan kung bakit kami naaksidente," umiiyak na wika ko. Ang sakit-sakit ng dibdib ko. Excited kaming lahat sa paglabas ng pangalawa naming anak ngunit bigla na lamang siyang mawawala. At dahil ito sa kapabayaan ko.

Halata ang pagpipigil niya ng iyak, dahil nakatuop na siya ng kaniyang bibig. “It’s not your fault,” bulong ko, at sapat na ‘yon para marinig niya ako. “Hindi mo kasalanan kung bakit siya hindi nakuntento sa ‘yo.” “Paano kung may nga pagkukulang ako? Imposibleng hindi ko kasalanan ‘yon—”

Nakakainis, pero… bakit parang may punto? Ngunit… Bakit parang lumalabas na siya pa ang may kasalanan, at siya pa ang kailangang “managot”? Hindi ’to tama. “Hindi ba pambablackmail ’to?!” biglang sabat ni Bettina, namumula sa galit. “Bakit kasal ko ang pambayad sa problema ng kumpanya mo? Hindi ’yan tama. Magkaibang usapan ’yan!”

Bakit ba kasi siya naging ganito? Ano ba ang unang kasalanan niya? Kasalanan bang pangarapin ang makapunta sa Isla Berde? Kasalanan bang gawin ang mga gusto niya? Kasalanan bang pangarapin si Gian? Kasalanan bang pangarapin ang mga bagay na hindi itinadhana? Saan doon ang mga kasalanan niya?

Aniya. Bakit naman parang kasalanan ko? Kasalanan ko ba na tanga si Alonzo at hindi umilag sa bala ko? Malay ko ba na gusto niya na makipag meet and greet kay satanas kaya siya namatay. Letsugas!

Nakasimangot na sambit ko. "Eh hindi mo pala mahal eh, bakit ka nagkakaganyan? It's your fault. Mahal ka non kaya nagselos iyon dahil pinuntahan mo yung kapatid niya na alam niyang mahal na mahal mo. Grabe yung pagmamadali mo noong nakita mo iyong videos. Kasalanan mo, kaya dapat puntahan mo," pangaral nito. Kasalanan ko, oo alam ko iyon. Kaya nga kahit na hindi ko ugaling mag pipipindot sa phone ko maghapon ay ginawa ko kasi alam kong kasalanan ko.

Hindi ako umiiwas dahil wala akong pakialam. Patuloy lang akong naglalakad. Bakit ako kinamumuhian ng lahat? Ang tanong na iyon ay paulit-ulit na umiikot sa aking ulo. Parang sirang plaka, paulit-ulit, hindi tumitigil. Bakit ako kinamumuhian ng lahat? Ano bang kasalanan ko? Dahil ba pangit ako? Dahil ba mataba ako?

Bakit kung magsalita ito ay parang kasalanan pa niya ang nangyari kagabi? Hindi ba pwedeng magsorry na lamang ito sa naging kapangahasan nito, bakit kailangang insultuhin pa siya? Pero di na lamang niya isinatinig ang mga nais na sabihin. Kahit naman papano ay may kasalanan rin siya. Bakit kasi sinamahan pa niya itong maglasing kagabi?

Tanong ko sa kanya. Eh? Ano ba itong mga lumalabas sa bibig ko? "P-Po?" Tila nagtataka na sabi nya sa akin. "All I did was just to look at you. Bakit kasalanan ko na agad?" Tanong ko sa kanya na parang nahihilo-hilo pa. "Kahit wala akong ginagawang masama, lagi na lang ako sinisisi. Ako na nga 'yung nababoy, ako pa rin 'yung may kasalanan. Pati na rin 'yung mga tao naman na di ko naman laging nakakasama, ako din ang sinisisi. Ano ba talagang kasalanan ko?" Nanginginig na sabi ko at parang naluluha-luha pa.

Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan. Dapat ko silang parusahan? Oo dapat silang parusahan. Paparusahan ko sila dapat maghirap din sila........ Papatayin ko sila papatayin ko sila kasalanan nila ito.... PUMUNTAHAN MONA........HAHHAHAHA toktoktoktoktok Sandali sino ba iyan at parang sisirain naman ang pinto kong makakatok.. Toktoktok