Personal Matter Novels & Stories

Karapatan kong malaman ang rason ni Mateo noon pero kung ayaw niyang sabihin ang totoo ay karapatan niya iyon. Gusto ko lamang mapanatag ang aking loob sa pamamagitan ng pagsagot sa sariling katanungan, kahit alam kong ikakasakit ko pa ito. Kinabukasan ay inilapag kaagad ni Lesie ang papel na naglalaman ng personal information ni Mateo.

𝘑𝘶𝘴𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘬, 𝘯𝘰𝘵𝘩𝘪𝘯𝘨 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘯𝘢𝘭. 2. 𝘐𝘵 𝘪𝘴 𝘧𝘰𝘳𝘣𝘪𝘥𝘥𝘦𝘯 𝘵𝘰 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘧𝘦𝘳𝘦 𝘪𝘯 𝘦𝘢𝘤𝘩 𝘰𝘵𝘩𝘦𝘳'𝘴 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘯𝘢𝘭 𝘢𝘧𝘧𝘢𝘪𝘳𝘴. 𝘐𝘵 𝘪𝘴 𝘧𝘰𝘳� ��𝘪𝘥𝘥𝘦𝘯 𝘵𝘰 𝘢𝘴𝘬 𝘲𝘶𝘦𝘴𝘵𝘪𝘰𝘯𝘴. 𝘐𝘵 𝘪𝘴 𝘧𝘰𝘳𝘣𝘪𝘥𝘥𝘦𝘯 𝘵𝘰 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘧𝘦𝘳𝘦.

sabi ko sabay bukas sa pinto. "Erica, tingin ko, hindi pakulo 'yong nangyari kanina—" Nagkatinginan kami ni Myra. Ramdam din pala niya. "May personal na issue ang magpinsan. Pero bakit pati ikaw ay damay sa issue nila?" Napabuntong-hininga na lang ako. Pareho nga kasi kami ng tanong at parehong hindi namin alam ang sagot.

magalang kong sagot. "Really, akala ko naman nagkaintindihan na kayo kanina sa loob ng office" nakangisi nitong sabi. Napangisi ako at napantig ang tainga ko dahil sa sinabi niya.“I thought, Sir, we weren’t supposed to discuss personal matters during work hours? We’re on the clock, and in front of other employees… And isn’t it even more inappropriate to air private issues in front of everyone? Sir?” buwelta ko rito, kita ko ang pag alon ng lalamunan niya at dinig ko ang bulong ni Parsha

“I mean, it doesn’t affect work. It’s personal. Kahit naging hot topic pa siya, wala naman akong nakikitang grounds para kausapin ako ni Boss about it.” She paused, gripping her phone a little tighter. “And if galing na rin kay Rhea na narinig niyang nagtalo sila tungkol doon,” she continued, trying to sound composed, “then doesn’t that mean si Ms. Pebbles yung dapat niyang kausapin? Kasi siya yung nakialam sa personal matter ko. Tama naman, ’di ba?” She didn’t know who she was convincing anymore—Desiree, or herself.

P*tang ina ‘yan! “I kept my personal information private— I’m also not active on social media and I don’t put personal stuff there. Kaya kung pinapahanap niya ako ay maliligaw siya, not unless he's too powerful to do that…” saglit akong huminto sa sinasabi at muli nang dinala ang tingin kay Sir Gray na muli ay seryoso na naman ang mukha ngayon.

Siguro nga kaya inilipat ako rito ni Papa eh dahil sa walang tumatagal na empleyado sa akin. "MAKINIG KAYONG LAHAT! Kung ayaw niyong mapagaya sa kanila, WAG NA WAG NIYONG PAG-UUSAPAN ANG PERSONAL KONG BUHAY DITO SA OPISINA O ANG PESONAL LIFE NI PAPA. You can gossip all you want just make sure na I will not be able to catch you."

Dinukot ko sa suot kong padjama ang phone ko ng mag ring ito. "Sir? Hindi po natin nakuha ang account ni Mr. Tan. My mga personal reason daw po siya kaya gusto niya kayong makausap personally?"bungad sakin ng secretary ko. I took a deep breath. Siguro naman hindi niya pinag-personal ang hindi ko pagpansin sa kanya 'nong binati niya ako sa awarding? Ipinasok ko ulit sa bulsa ko ang phone ko at pina-dede ang mga anak ko.

Marahil magsisisi ito sa sinasabi niya ngayon. Pero hindi ko sasabihin ang lahat ng iyon para lang magsisisi siya. Mas gugustuhin ko pang marumi akong tao sa paningin niya, kaysa malaman niyang may anak siya sa akin. “Personal na buhay ko na po ang tinatanong ninyo. At wala po sa kontrata na kailangan ninyong malaman ang personal na buhay ko kaya hindi ko iyan sasagutin,” mahinahon kong sagot.

"T-Teka, Jass. Saan tayo pupunta? Hindi mo ba ako pinapayagan? Please naman. Gusto ko na ring matapos 'to. Hindi ako patutulugin ng konsensya ko..." "Then just call him at sabihin mo na tapos na kayo, that's it." "J-Jass naman. Mas magiging pormal kung sa personal ko-" "Bakit sa personal pa? Pormal bang tao 'yon? Kung hindi ba naman siya tanga, ilang buwan mo nang hindi kinakausap, umaasa pa?" "Kasi nga, pinangakuan ko siya-"