Personal Matter Mga Nobela at Kwento

“It is important to respect my privacy and avoid discussing personal issues we had before. If you have any other questions or topics you would like to discuss about your work or mission, feel free to ask me.” Ramdam niya ang pinong kirot sa dibdib. Avoid their personal issues before? Ang sakit isipin na hindi na talaga nito gusto na mapag usapan pa ang nakaraan nila. Akala niya noong una ay madali na kausapin ito tungkol do’n pero mali siya. Mukhang matatagalan pa bago siya makahingi ng tawad rito. Hindi naman kasi siya narito dahil sa personal na dahil, narito siya dahil sa trabaho.

Uunahin muna niya ang company bago ang personal na bagay. ----------- Samantalang bagot na bagot na si Milli. Halos kausapin na n'ya ang pader, pusa, aso, mga kasamahan niyang katulong o ang mayordoma na wala ring oras dahil busy. Walang nais kumausap sakaniya dahil may mga kanikaniyang ginagawa ang mga ito.

Ani sa babaeng nakaroon sa may desk. "Yes sir, ano pong maipaglilingkod ko sa inyo?" "Saan pwedeng makausap 'yong manager nyo?" "Bakit po, may irereklamo po ba kayong yaya na kinuha nyo sa'min?" "Wala naman, may concern lang ako sa yaya na binigay nyo sa'min. So, pwede ba syang makausap ng personal?"

Ang kumpanya na binuo ng kanyang ama gamit ang malamig na prinsipyo? O ang babaeng matagal na niyang minahal ngunit hindi pinili noon? “Personal matters will not interfere with corporate performance,” malamig niyang sagot. Isang perpektong linya. Isang kasinungalingang kalahati lang ang totoo. Dahil ang totoo—interference na ito. At hindi niya alam kung kaya pa niyang itanggi. ---

ramdam ko ang pagpigil nito nang galit sa akin. Napabuntong-hininga ako bago sumagot sa kaniya. Nag-email po ako ng incident report sa'yo kanina, Pa. Hindi niyo pa ba nakita?" mahinahon kong tanong sa ama ko. "Hindi. Pero dapat, kapag ganito, personal mo akong kausapin, hindi through email. Malaking halaga ang involve dito, Mallory. Hindi limang piso, kundi limang milyon!" sigaw sa akin ni Papa.

" She emphasize the word past. Sophie knew their story, everything that had happened to her before. " Still, I don't want to see him again." Napakagat-labi siya sa sinabi. She became unreasonable now. " OA nito. Ano ngayon kung greatest nemesis mo iyon? Remember, we do not mix our personal life with our business. Trabaho lang at walang personalan kaya nga sumikat ang men's magazine natin." Paalalang totoo nito sa kanya. Natigilan siya. Tama naman ang kaibigan sa sinabi nito. Bakit siya kailangang magworry?

Tsaka ayaw ko siyang madamay pa sa kung ano ang mga pina plano na naman nitong si Samantha. Tama ng ako na lang ang pag balakan nila ng masama at huwag na yung tao. Wala naman yung kasalanan sa kanila e. Ayaw kong madamay pa ito. "Wala naman sa usapan na kailangan ko na sagutin ang mga tanong mo na yan e. Tsaka sobrang personal na yun. Kung may nangyari man sa amin o wala ay sa aming dalawa na lang ni Jade yun. Labas na sya dito." Sagot ko naman dito

bawi niya. “Hindi mo nga tinatanong but it seems to me that you’re concerned about that thing.” Sinubukan niyang muling makawala at doon na nagtagumpay. Siya naman ngayon ang napatayo. “Wala nga akong pake sa personal mong businesses. Assumero ka. Bakit naman ako magiging concerned? Wala nga akong pakialam sa’yo.” “Tss. Why? You only care about that jerk?!”

“Hindi mo puwedeng kontrolin ang personal schedule ko.” “Kapag may major transition ongoing, I can.” “Hindi ako empleyado mong puwede mong utus-utusan kahit kailan mo gusto.” “Ipapaalala ko lang. Shareholder ka na gustong umalis sa gitna ng restructuring.” “Personal matter ito.” “Saan ka pupunta?” Umikot ang mata niya. “Wala kang pakialam.” “May kasama ka?” Hindi siya sumagot agad.

"Why do you want to work here?” “Kailangan ko ng pera. Malaking pera.” “why?” “Personal.” Tumayo siya. “Rejected.” “Ha?! Wala pa nga akong sinasabi!” “Sa interview, kapag sinabing ‘personal’, ibig sabihin may tinatago ka. Hindi ako kumuha ng liability.” Tumayo rin ako. Hindi ako mag papatalo. “Fine.! Pero bago ako umalis, tanong ko lang. Kung tatay mo may sakit, at wala kang pera, anong gagawin mo?”