Novel & Cerita Philippine Ethnic Musical Instruments

Trivia: Fort Pilar was built by the Spaniards in 1635 and was named in honor of Nuestra Señora del Pilar, patroness of Zamboanga. Sunod nilang pinasok ang Fort Pilar Museum. Makikita dito ang apat na libong species of marine life ng Zamboanga, Basilan, at Sulu. Mayroon din ditong mga nawasak na bapor o kung tawagin ay shipwreck artifacts, mga pag-aaral sa mga lahi at kultura noong unang panahon (ethnographic materials including Yakan, Sabunan, and Sama tribes), mga musical instruments, gamit sa pangingisda, at mga gamit sa bahay. Lahat ng mga ito ay nagmula pa noong ikalabing walong siglo.

"Let's go, people are waiting for the Queens." Napahinto ang lahat ng bisita sa kani kanilang ginagawa at tumingin sa direksyon namin ni Geace kasabay ng pagtunog ng musika na nagmumula sa grand piano at violin habang maingat kaming bumababa ng hagdanan.

Idagdag mo pa ang mga mata niyang mapupungay kapag tumitingin! “Michelle Raye Castañares, BSED Filipino please.” Para atang nakalimutan kong huminga nang tawagin ang pangalan ko. Shit! Gamit ang nanginginig na kamay ay kinuha ko ang gitara mula sa loob ng aking guitar bag at naglakad papunta sa stage. Pakiramdam ko’y nakalutang ako dahil sa kaba at titig ng mga tao.

Medyo maalikabok pa ang baul at halatang matagal nang hindi nabubuksan. Binuksan niya ang baul at doon tumambad sa akin ang hindi ko mabilang na sandata. Iba't-ibang haba at disensyo. May inilabas siyang isang sandata. "Ito ang bolo na halaw sa ginamit ng mga sinaunang tao dito sa Pilipinas sa pakikidigma sa mga mananakop noon." aniya at ipinakita sa akin ang isang sandata.

KASALUKUYANG kumakanta nang marahan si Khelie kasabay nang pagkaskas niya sa kaniyang gitara na regalo pa nang tito Eric niya noong nag debut siya. Dahil iyon din naman ang hiniling niya dito nang mensan siya nitong tanongin kung ano ba ang gusto niyang regalo sa kaniyang espesyal na kaarawan. She really loves playing instruments marunong siyang tumugtog nang piano pero ang mas kinahiligan niyang talaga ay ang pag gigitara.

Si Gunther ay walang hilig sa laruan, mas matutuwa pa siya kapag libro ang booklets ang iniligaro sa kanya. Dahil mayaman ang mga Dela Valle ay minsan nang nalaman ni Hara na mahilig ang mga ito mag-piano at violin. Kaya naman ay may mga recital class ang kambal noon sa Switzerland na ipapagpatuloy nila rito sa Pilipinas. Sa susunod na araw ay balak silang e-enroll ni Hara para iyon ang kanilang pagkakaabalahan.

She looked around, thinking maybe there was another Yna in the area, but everyone’s eyes were on her. Suddenly, the band started playing – it was “Ikaw Lang,” their old theme song from back in the Philippines. Tears welled up in Yna’s eyes as she recognized the tune, her hands trembling as she held the flowers. Hindi pwede, she thought. Hindi puwedeng mangyari ‘to.

Tumikhim siya. "Riza and I used to bond using guitar and our voice. She's a good singer." I chuckled. He still remembered. "I can sing too. Wanna bet?" Tumaas ang isa niyang kilay. Humalukipkip siya at tinanguan ako. I star strumming the guitar at nagsimulang kumanta. I saw him staring at me with an amused look. Maya maya pa ay pumikit siya at sumabay sakin sa pagkanta. Now, we're having fun and that bond. After nine years, ngayon na lang ulit ako na-excite habang nagtutugtog ng gitara. Isa ito sa mga inaral ko noong nasa States ako. Because the real Riza doesn't know how to use musical instruments and since I want to be different from who I am before, inaral ko halos lahat ng musical instru

BUM-BUM-BUM-BUM! Hindi ito tunog ng mga Taiko drums ng Japan. Ito ang walang humpay na tunog ng mga sumasabog na granada, basag na semento, at umuulan na bala sa pinakamadilim na bahagi ng Maynila. Bumubuhos ang napakalakas na ulan, humahalo sa makapal na usok ng pulbura at amoy ng sariwang dugo na umaagos sa kalsada.

"I've never heard that specific rhythm before. What was it called again?" Napakurap ako. Unti-unting nawawala ang kaba nang mapansing tila mababait naman sila. "Ah... Bahay Kubo po." "Baha...y... Kubo?" Sinubukan pa itong ulitin ng German investor, ngunit bahagyang na-twist ang dila nito. Hindi ko napigilang matawa nang mahina dahil sa cute nilang accent. "Opo. It is a traditional Filipino folk song about a small nipa hut surrounded by various local vegetables."