Philippine Ethnic Musical Instruments Novels & Stories

Marahang gumagalaw ang kaniyang daliri na nagbibigay saliw sa paligid. "Ang ganda ng tunog.." komento ni Elyze habang umuupo. Marahan niyang ipinikit ang mga mata niya habang nakikinig sa tunog ng guqin na hawak ni Oliverio. Isa iyong chinese instrument na sobrang sarap sa pandinig.

Wala lang ang ibang mga instrumento katulad nang piano at drum. JAEL'S POINT OF VIEW Pumasok ako sa mismong silid ng Ephemours at bumungad agad saakin ang mga lalagyanan ng gitara na naka display sa pader. Kung dati ay limang gitara ang naka display doon, ngayon ay iisa na lamang at pag mamay-ari iyon ni Reed.

Ang mahalaga ay alam mong gamitin ang tamang bagay sa tamang pagkakataon. Habang tumatagal ang usapan ay lalong nagiging magaan ang loob ni Madam Mendoza sa kanya. “You can play the violin too?” Nagkatinginan ang ilang tao sa mesa. Sa panahon ngayon ay karamihan sa kabataan ay mas pinipili ang gitara o piano. Ngunit iba ang Aquino family. Isa itong angkan na nakaligtas sa pagbabago ng mga panahon at dinastiya. Sa dugo nila ay nananatili ang pagpapahalaga sa tradisyon.

KABANATA 8 Sa pagbukas ng pintuan ng malaking silid kung saan ginanap ang party, agad kaming sinalubong ng tugtog ng Latin na musika. Nakita namin ang mga tao na nakapangkat-pangkat, nag-uusap at nagbubulungan, habang hawak ang kanilang mga baso ng alak. Ang mga bisita ay nakasuot ng pormal, mga kilalang negosyante mula sa iba't ibang panig ng Pilipinas. May mga waiter din na nag-iikot, bitbit ang mga tray na may lamang champagne.

Tila ba nag hu-humming ito at naghihintay ng syempo. Unang nagpakitang gilas ang electric guitar. Sa pagkakatanda ko ay siya si Gustav Dela Cerna. Badminton player, bookworkmer, naka-eyeglasses at sympre matalino. Pagkatapos ng electric guitar ay ang drum naman. Si Larson Agustin. Bata palang ay mahilig na sa musika, magaling sa lahat ng instrumenta, kilala rin sa larangan ng basketballista, dakilang playboy, corny, at papogi-pogi lang.

ICZEH's POV i stop when my feet drag me to the music room. Matagal ko munang tinitigan ang pinto bago ko mapagpasyahan na pumasok. Kumpleto ang instrument. From small string to big string. Small drums to big one. Etc. Nandito na lahat. Sabagay, this is a prestigious school. Kinuha ko ang isang acoustic guitar saka gumawa ng melody. This is how i relieve my stress. Dito ko naibubuhos ang mga bagay na hindi ko kayang isatinig.

Inimbita nila ang kanilang mga pinakamamahal na kaibigan — sina Carl na pumunta mula sa Paris kung saan siya nagtatrabaho ngayon, Ana na kasama ang kanyang pamilya mula sa Isla ng Ligas, Liza na ngayon ay nars na sa Vatican Medical Center, at Mang Kiko — isang matandang mangingisda mula sa kanilang bayan sa Pilipinas na ngayon ay nagtatrabaho bilang tagapangalaga ng mga barko ng Dela Cruz Shipping Lines sa Mediterranean Sea. Ang lugar ay pinalamutian ng mga puting rosas at sampaguita na ipinadala mula sa Pilipinas, mga bulaklak na lavender at sunflower na galing sa mga taniman ng lokal na komunidad, at mga kandila na nakapatong sa mga malalaking bato ng dalampasigan na binatikos ng mga lokal

Philippines 1930 ANG PAGHAMPAS NG dagat sa dalampasigan at ang ingay nito ay parang musika sa pandinig ni Asula. Ang sigawan ng mga tao sa paligid dahil nagkakasiyahan sa pagligo sa dalampasigan.

"Listen to me carefully..." Tumango ako. "Okay. What is it?" Pagkatapos ko sabihin 'yon ay napalingon ako nang may mag-appear na mga tao. They were holding instruments such as guitar and violin. Then they started playing it. May mga nag-appear na babaeng staff ng Amethyst and they handed me roses. "Ryker, what is this?" I asked. Hindi mawala sa mga labi ko ang mga ngiti. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Hinawakan ni Ryker ang kamay ko at itinayo ako.

Tumango naman ako sa sinabi ni mommy, kaya pumasok na ako sa loob. But as soon as I opened the door, I was greeted by the enchanting sound of music. I glanced around the room and saw Ezekiel at the piano, his fingers gracefully moving over the keys, while Emman played the violin with heartfelt passion. They were performing "A Thousand Years," a song that held so much meaning for me, it was the first song that Yasmir played for me during our Cebu trip. I couldn't help but smile, my heart swelling with emotion. The room was beautifully decorated, filled with the soft glow of real candles that cast a warm, romantic light. Rose petals were scattered all over the floor, creating a path of delicat