Piedras Platas Ibong Adarna Drawing の小説・ストーリー

"Hon. Please! I need you now. Come and set me free from Theodore's hand." ___________________________________________________________________________ "Daddy Yuri can we visit the diamond castle and the glass palace?" Pinatalbog ni Adrianne ang kaniyang bola. Katabi ni Yuri ang isang war craft. Isang eagle 22 ang mamayagpag na naman sa ere pag natapos na ito. "Sure." Senenyasan niya ang kaniyang isang elite. "Tapusin niyo na agad ang aircraft." Kinuha niya ang bola mula sa kamay ni Adrianne. "Let's go."

Bahagya niyang inayos ang hugis ng pakpak. "It does look a little better now." Lumambot ang mga mata ni Adrian. "Would you like to take a picture with it?" "Sure." Nilagay ni Maliya sa kaniyang palad ang ginawang origami at bahagyang tinuwid ang pagkakatayo, na para bang nakapatong ito sa kaniyang palad. Umatras si Adrian nang ilang hakbang, naghahanap ng perpektong anggulo bago kumuha ng ilang serye ng larawan.

Ramdam nila ang bigat ng limang taong nasayang. ⸻ Habang nag-uusap sila, lumapit si Lily dala ang isang maliit na notebook. “Daddy.” Napatingin si Adrian. “Inip na po ako.” Napangiti siya nang bahagya. “What do you have there?” “My drawings!” Inilapag ni Lily ang notebook sa mesa. Isa-isang binuklat ni Adrian ang mga pahina. May drawing ng bahay. May drawing ng school.

Proud na pagbibida ni Nida nang mapansin kung saan nakatitig ang bakla. "Siya po ang daddy namin!" taas noo pang turan ni Arriana. Nagpalipat-lipat ang tingin ni Daisy sa drawing at kay Adrian na katabi lang din ni Arriana. Namangha siya hindi dahil sa galing ng drawing ng bata at kamukha nga ni Adrian ang lalaki. Paano naman kasi, kilala niya ang nasa drawing at nakaupo pa sa wheelchair.

anito saka ngumisi. Mabilis niyang kinuha ang isang figurine na nasa sideboard at malakas na hinampas sa ulo ni Papa Cedric. Paulit-ulit at parang walang katapusan ang paghampas niya sa ulo nito. Nakita kong kumuha ng tela si Adrianna at ginamit na pansapin sa kamay niya habang hinihila paakyat sa hagdan ang aming amain.

“Hindi ako humingi ng tulong mo.” “Hindi mo rin alam kung gaano kalalim ang pinasok mo. Hindi ka sumunod sa usapan. May kapalit ang lahat.” “Sumunod ako! Hindi ko alam na nandun si Anderson,” paliwanag ko. Tahimik siya sandali. Pagkatapos ay tinignan niya ang basag na porselana sa sahig. “Hindi kita ikinulong pero makikita mo ang kapalit nang ginawa mo,” pananakot ni Adrian.

“And I’m proud to walk beside you.” Napansin ni Adrian ang sketchpad na nasa mesa. Lumapit siya at marahang kinuha ito. “Is this… your drawing?” tanong niya, halatang manghang-mangha habang tinitingnan ang detalyadong disenyo. “Yes,” sagot ni Celestine, may kislap sa mga mata. “And I dedicated this piece to Mrs. Isabella.” “Wow… as in wow,” napailing si Adrian. “Celestine, you’re really amazing.”

Boses iyon ni Adriana. Ang lahat ay nagkaroon ng kaliwanagan ngayon kay Sierra. Inutusan ni Adriana si Evan na i-post sa internet ang disenyong ginawa niya at sinabing nang-plagiarize sa sikat na designer abroad. Ginawa nito iyon upang may maisumbong sa Senyora at mapipilitan ang Senyorang paalisin siya sa pamilyang Montezides dahil nagdudulot lamang siya ng kahihiyan sa pamilya.

They are talking about someone and my baby is just sitting there not minding the people around here. "Hey! You!" tawag nung parang leader ng grupo pero hindi siya pinansin ni Adrianna. Tinapunan lang siya ng tingin saka muling pinagpatuloy ang ginagawa nito. I think she's drawing something dahil hawak niya ang sketch pad na bagong padala ko sa kanya. "Ay gurl di ka pinansin, kung ako yan nakuu..." sulsol nung isa.

She sincerely admired the man in front of her! Sinalubong nito ang tingin niya, tumaas ang mga kita pero hindi maitago ang ngiti—wala itong ngiti sa bibig kundi nasa kilay. Kumalibit si Angelica sa trousers nito at inabot ang maliit nitong notebook. Pinakita ang drawing nito na parang isang ginto. "Para po ito sa inyo..." sabi nito sa baby voice. May painting ng cute na aso iyon. Abstract ang painting nito na tila hinugot mula sa kanya.