Pinoy Jokes Logic Mga Nobela at Kwento

“Well… uh, tinawag mong pogi si Shiloh, so I assumed you find me handsome too. It’s a simple logic, Letisha.” It took me a few seconds to realize what he meant, but when I did, I burst out laughing. Tumawa ako nang tumawa habang nagtataka siyang nakatitig sa akin. “Yvck! Ang assuming!” sabi ko at humalakhak ulit. My God! Ang sakit na ng tiyan ko sa kakatawa. Hindi ko alam na may pagka-joker talaga siya. This made my day, really.

Hindi niya naman mapigilan ang matawa lalo nan ang maisip niya kung paano nga ba niya masabi kay Zakari na hindi bagay dito ang maging joker? “Ahmm, hindi eh. Hon, next time, huwag ka nang mag joke dahil hindi bagay. Hindi ka naman kalbo eh. Hihihi!” tawang tawa niyang sagot. Malakas naman itong natawa sa kabilang linya kaya naman parang kinikiliti ang puso niya sa hindi malamang dahilan

"Pumasok na tayo sa bahay. Nilalamig na ako, e. Baka magka-pulmonya tayo dito sa sobrang lamig." Huminga ito ng malalim na parang pinapakalma ang sarili. "Galit pa rin ako, Leah." Niyakap siya nito ng mahigpit habang nasa ilalim sila ng ulan. "Do something? Patawanin mo ako." Napakurap-kurap siya. "Hindi ako clown, e." "Crack a joke." "Hindi rin ako si Joker." "Ano ba ang kaya mong gawin?"

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

My paradise, my home and my palace hahaha joke. Pina upo ko siya sa one of our benches dito sa mini garden ni Mommy malapit sa gate,at umupo narin ako paharap sa kanya.Nakita ko naman yung pag ikot ng mata niya sa buong paligid. "So ano maitutulong ko?" Nakangiti kong saad sa kanya. "Pwede ba akong mag apply ng trabaho rito sa inyo?" Seryoso akong nakatitig sa kanya para kunwari nag iisip ako but he didn't know na nagpaparty na ako sa imagination ko,yesss dream come true.

“Nireport mo na may ginagawa kaming hindi tama sa kotse at inutusan ang isang tao na basain ng tubig si Young Master Stringer. Huwag mong sabihin na hindi ikaw ito. “...Bakit sinasabi mo yang mga walang kwentang bagay na yan?” Umakto si Shaun na parang nakarinig siya ng joke at may sarcastic na ngiti. Hindi niya aaminin na ginawa niya ang mga bagay na yun kahit na mabugbog siya hanggang kamatayan. Sobrang nakakahiya nito.

''nakss naman talagang hindi muna alam kung saan mo nilalagay ang mga pera mo nuh ang galing mong mag isip ng mga bagay bagay na ikakasaya ng inyong nadarama '' napahanga siya sa talinong meron si Nich alam niyang may magandang plano ang kinaroroonan ng puno . ''ano kaba joke ko lang hindi ko pa nabili yan dahil may isang taong pag mamay ari na yan .Yung sa kabilang puno ang nabili ko ... Pero yang ilaw nirequest ko sa may ari ng village na kung pwede lagyan ng ilaw at pumayag naman ang may ari ng lupa '' sinampal niya ang balikat ni Nich dahil naniwala pa naman siya sa sinabi niyang sa kanya na ang puno at lupa .Ang dali pala niyang mapaikot dahil hindi niya nahalata si Nich kung nagsasabi

the idiot commented and burst out laughing again. Noong una napikon pa ako sa tawa niya pero kalaunan natatawa na rin ako. Siguro totoong madami akong libag sa likod. Lately sa dami ng iniisip ko hindi ko na magawang maghilod pa. Siguro, less than ten minutes tapos na akong maligo kaya naipon lahat ng libag ko sa katawan.

" Ako ba'y papatayin mo na? " Bahagyang natawa ang nurse na nag aalaga sa kaniya. " Sir Pio, apat na tableta po ang lagi niyong iniinom sa umaga at gabi. Para po ito sa hingal, sa puso at--" " Ikaw hindi ka mabiro, hija. Hindi mo nalang sinakyan ang joke ko. Masyado kang seryoso, " ani Lolo Pio saka kinuha ang isang baso ng tubig. " Isa pa, hindi pa nga pala ako maaaring lumisan sa mundong ito hanggat hindi pa nahahanap ng aking apo ang totoong kaligayahan sa buhay. Kaya siguro hindi pa ako masundo ng asawa ko dahil may misyon pa akong kailangan tuparin dito."

And here we go, Jester ruined the moment. Kunot-noo namin itong tiningnan, natawa na lamang ito, "Ito naman! Syempre joke lang! Love wins pa rin. Nga pala, imbitado ba ako?" pagbawi nito kaya napailing na lang ako. "Hindi.." Natahimik kami sa sinabi ni Sharon. Buong akala namin ay seryoso ito ngunit mayamaya'y ngumisi lang ito ng pagkalaki-laki, "Syempre, joke lang! Oh! Nakabawi rin!"