Plan For Future Novels & Stories

“Gusto kong palagyan ng pool para kung gustong magswimming ng mga anak natin, may pool silang magagamit. Gusto ko ring lagyan music room, theatre room, at mini gym.” Napangiti ako nang marinig ang mga plano niya. Sa aming dalawa, siya pa nakaisip no’n. “I bet our future children are talented,” aniya “Hindi pa nga lumalabas ang nasa tiyan ko, nag-iisip ka na yata ng isang daang anak.” Natawa siya dahilan kung bakit nagvibrate ang ulo kong nakahiga sa kaniya. “Naglo-look forward lang talaga ako sa future. Gusto ko rin magpalagay ng garden para kung sakaling gusto mong maging plantita, may pagkakaabalahan ka.”

sambit ko habang ngumunguya. Madami pa naman akong future plans kasama siya. Sariling pamilya, bahay, tapos hatid-sundo ko siya pagpasok niya sa work. Dalawa anak namin o lima kung kaya niya pa gano'n. Kaso sa kasal namin baka kasalang bayan lang kung hindi siya maglalapag ng budget para ro'n.

"Walang anuman, mahal. Basta kasama kita, lahat kakayanin ko." Sa gabing iyon, nag-usap kami tungkol sa mga plano namin sa hinaharap—ang pamilya, negosyo, at pagtulong sa iba. Hindi ko mapigilan ang mapangiti habang iniisip kung gaano kaganda ang kinabukasan namin ni Sebastian.

Nadama ko na marami pa akong matututuhan mula sa kanya bago ako magkaroon ng sapat na kumpiyansa na makipagsapalaran sa aking sarili. Atsaka, nasa planning stages pa ako. Hindi ako pwedeng tumalon na lang muna. Kailangan kong magplano. Kailangan kong ayusin ang aking mga ideya, ang aking mga layunin at mga hakbang kung paano makamit ang lahat ng mga layunin na mayroon ako para sa kumpanya.

tanong niya, nag-aalala. "Medyo," tugon ni Troy. "Iniisip ko lang kung ano ang magiging susunod na hakbang natin. Kailangan nating magplano para sa hinaharap." “Anong mga plano?” tanong ni Mikaela. "Sa tingin ko, dapat tayong makipag-usap tungkol sa mga pangarap natin—hindi lamang para kay Aerol, kundi para sa ating dalawa," sagot ni Troy.

Sana lang, sa lahat ng araw na ito, ngayon siya magdesisyong intindihin ako. "Kapag nag-usap tayo mamaya, pwede mo akong tanungin kahit ano, kahit mga ayaw mong itanong dati. Sasagutin kita nang totoo. Kung gusto mo, maglatag pa ako ng buong plano para sa future ng pamilya natin. Pero, please, hayaan mo muna akong tapusin ang mga kailangan ko ngayong araw. After that… sa atin na ang buong gabi."

“I know, Ce… I know. Pero hindi lang ‘yan. I think… dapat mas pagplanuhan natin. Alam mo… sa susunod, gusto ko rin maging ready tayo. Kaya hindi lang basta anak… pero pati future ng family natin.” “True,” sagot ni Celestine. “Kaya ngayon lang tayo nakapag-usap ng ganito nang tahimik. Kung hindi, lagi tayong busy with work, gala, or Aiden’s school stuff. Nakakatuwa, para bang may chance lang talaga tayong magplano habang ganito, simple lang, at together.”

ngiti kong sabi. Habang nag-uusap kami, ang mga plano namin ay tila nagiging mas konkretong ideya. Nag-set kami ng oras para mag-browse ng mga travel destinations sa susunod na linggo. Ang mga simpleng plano tulad nito ay nagbibigay sa akin ng kasiyahan, dahil alam kong ito ang magiging pagkakataon namin na magsama-sama nang mas mahaba.

dama ko ang sakit sa sinabi niya. “Hindi pa natin alam kung ano ang plano ng mom mo, hindi pa natin alam kung ano ang mangyayari sa susunod na araw. Knowing na tahimik lang sila ngayon, alam natin na bubulusok sila sa mga susunod na araw at gagawin ang hinahanda nilang plano.” Napahinga siya nang malalim at napangiti.

Sa likod ng magagandang pirma at positibong pag-uusap, may mga hindi pa nasusuring mga bagay. Matapos ang pirmahan, nagsimula na silang magplano para sa susunod na hakbang. Si Kairah, kasama ang team, ay nagsimulang maglatag ng mga plano upang tiyakin na ang partnership ay magiging successful sa loob ng tatlong buwan. Binuksan ni Kairah ang isang malaking dokumento na naglalaman ng kanilang roadmap para sa future projects at mga alignment ng kanilang team.