Poem About Bullying นิยาย & เรื่องราว

Masyadong maraming tao sa paligid, may isa lang na makarinig sa kaniya ay tiyak na kakalat na sa buong school. “Manahimik ka nga, kung hindi ay lagot ka sa ‘kin.” bulong ko sa kaniya. Sa hitsura namin na mukha akong isang bully na pinagbabantaan ang kaniyang buhay. “Nagagalit ka, totoo naman. Sana hindi mo ginawa.”

Nahihiya ding sabi ko dito. Bakit ba parang lapitin ata ako ng mga popular na student dito sa campus. "Sinisigurado ko sayo Lauren na walang makagagalaw sayo dito sa campus subukan lang naman talaga nila at ako ang makakalaban nila. Baka hindi nila alam kung paano ako magalit. Pinaka ayaw ko pa naman ay ang bullying kaya mag sabi ka lang sa akin pag may ng bully sayo dito ha. Lagot talaga mga yun " mahabang tugon nito sa akin

Sabi niya, “Bakit ba gusto mo akong bugbugin? Hindi mo ba narinig ang kasabihan tungkol sa pagdurusa ng pagkawala ay maaaring maging isang pagpapala?" “Hindi ako makakaranas ng pagkalugi. Ayokong ma-bully. I've been bullyed enough, so I try not to let others bully me, but I'm still—” Hindi niya maiwasang maging emosyonal habang tumutulo ang mga luha sa kanyang pisngi. Ibinaba niya ang kanyang ulo. “Ayos ka lang ba?” Hindi niya inaasahan na ang simpleng pangungusap nito ay magpapaiyak sa kanya. Dinaig siya ng hiya at sakit.

Ganitong bored siya sa buhay ay talagang papatulan niya ang kaplastikan nito. "No, huwag kang mahiya. Pero ang totoo ay medyo maldita ang mga kaibigan ko at bully minsan, don't worry dahil narito ako at hindi hahayaang ma bully ka nila." "Thank you pero kung pakitaan nila ako ng hindi maganda ay marunong akong lumaban sa salita at gawa."

“Kung papayag ka na magpaapi parati, aabusuhin ka lalo ng tao. Alam mo bang part na iyon ng human nature ng mga bully? Kapag alam nilang mahina ka, ikaw ang gagawin nilang target para maging malakas sila sa paningin ng iba. Concern citizen lang ako, Bakla.” “Pero—” “Dadami pa ang problema mo kung hindi mo haharapin ‘yan! Try mong maging si Gabriela Silang minsan! Magiging part talaga ako ng revolutionary movement mo.” “Friend naman—” “Pinanganak kang mag-isa, dapat labanan mo ang mga mapang-abuso nang mag-isa. Deserve mong maging masaya, Bakla. Papayag ka na lang ba na kunin din iyon ng ibang tao sa ‘yo?”

Tumayo ako at nilabanan ang mga tingin niyang tila ba mangangain. "Ang sabi ko a-yo-ko." "Tinatanggihan mo ako? Hindi mo ba ako nakikilala?" "Kilala kita. Ikaw iyong bully rito sa campus na hindi gumagawa ng school works at umaasa lang sa kaklase." "Gago pala ito eh." Tumingin ito sa mga kasama at inundayan ako ng sampal ngunit mabilis ko iyong naiwasan. "P-Paanong..."

Napaisip ako sa sinabi nito, I don't know what this pretty young lady are talking about. "Wala naman, but they say that their classmate is kind" I saw the girl smirk halatang hindi ito sumasang ayon sa sinasabi ko. Mayroon bang tinatago sa akin ang mga anak ko? "I thought the twins are different from them but they are liar. How could they not tell you about our classmates. Everyone is bullying them, for not always attending family day. Everyone is calling them adop---" hindi na natuloy ng bata ang sasabihin ng pigilan ito ng mommy nya. Bigla akong kinabahan at naawa sa mga ankanko.

Alam kong may nam-bully na naman dito. Hay, hindi talaga mawawala ang mga bullies sa school. Mga batang likas lang talagang pasaway. At kaligayan nilang mang-api ng mga taong mahihina. Bumalik ako sa harapan at nagsalita. "Alam kong may nam-bully na naman kay Mark. Inuulit ko, kapag nalaman ko kung sinong nang-away sa kanya, ako talaga ang makakalaban ninyo, at hinding-hindi ko kayo patatawarin!"

Ang bulung-bulungang manghuhula... SI JUDE. Kilalang-kilala ko siya. Sa katunayan, kababata ko siya. Bata pa lang kami, nakakakita na siya ng mga hindi pangkaraniwang bagay sa paligid. May mga panaginip din siyang nagsisilbing babala. Halos lahat ng kakilala namin, natatakot sa kakayahan niya. May iba namang kinukutya siya at sinasabing anak daw siya ng demonyo. Naging biktima rin siya ng pambu-bully noong Grade School at High School kami. Ngayon namang College, iniilagan siya. Malungkot siguro ang buhay niya. Kaunti lang din kasi yung kumakaibigan sa kanya. Hindi na rin naman niya gustong makipag-kaibigan sa iba. Wala nga yata siyang ibang pinagkakatiwalaan bukod kay Jomari na pinsan niya a

Tahimik ang buong lecture hall, ni walang umuubo. “Maraming nagsasabi, bakit sa 'yo niya ginawa ’yan, bakit hindi sa iba. Pero tandaan ninyo, huwag hanapin ang dahilan sa biktima. Walang logic ang bullying. Random ito. Basta’t iba ka sa nakararami, pwede kang maging target. Marami ring biktima ang nagtatanong sa sarili nila, ‘Kasalanan ko ba?’ At dito tayo kulang, sa tamang edukasyon at pag-unawa. Kapag binubully ka, kapag sinasaktan ka, hindi mo kasalanan ’yon. Mali ang nambubully. Siya ang may kasalanan, hindi ikaw.”