Poem About Darkness Mga Nobela at Kwento

Nagagalit din ang kalangitan dahil sa kulog at kidlat at hindi ko gusto ang nangyayari ngayon. Sana lang ay ‘wag namang mag-block out, dahil kung mangyayari man ang pagkawala ng kuryente ag hindi ko ‘yon kakayanin lalo pa’t mayroong kulog at kidlat. I’m a little bit scared of darkness and I don’t know but I hate darkness. Siguro nga at nagigising ako ng ganitong oras pero hindi pa rin mawala-wala ang takot ko sa kadiliman.

anas nitong pinilit ibuka ang bibig. Habang tumatagal mas lalo ko pang nakilala ang amo ko. Oo, perpekto ito sa panlabas na anyo, perpekto ang estado ng buhay ngunit sa likod niyon ay may mga bagay na hindi kayang tumbasan ng anumang luho. "I-I have fear... fear of the dark... Kahit anong pilit kong iwasan ang dilim sadyang hinahabol ako."

Umiling ako habang may tipid na ngiti sa labi. “This only reminds me of life. I love darkness, especially the moon. In darkness, I found the courage to show my real emotions and my weakness. But with the presence of the moon, it reminds me that no matter how dark your world is there's someone out there who will give it light. It symbolizes hope for me.” Napatitig ako sa kanya. This is the real Lucifer Montenegro. He's rough and rude on the outside but he's soft and gentle in the inside.

Bulong ko sa hangin, hindi ako sigurado kung nadinig niya 'yon but all I know is tama ako. Ang tao parang lampara, kapag napapagod kumukurap. 'Yong lamparang kahit anong ganda, papanget parin at mawawalan ng ilaw. Mawawalan ng sigla, at pinapalitan. You only see the beauty of light but not its imperfection.

It was indeed my first time at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala. In addition to my fear of darkness, I also had this fear of heights. Hindi ko kayang tumagal sa kahit na anong mataas na lugar basta nakikita ko ‘yong ibaba. Pakiramdam ko, ano mang oras ay mahuhulog ako. “Diane, wake up! We’re here. Look,” sabi ni Liam na sinasabihan akong tumingin daw ako sa ibaba. Hindi naman talaga ako nakatulog eh. Gusto ko lang pumikit at ipaksiksikan ang sarili ko sa kanya para hindi ko maramdamang nasa mataas na lugar kaming dalawa.

bigkas niya rin ng kaniyang spell matapos kong pakawalan ang akin. Gumapang ang puting ilaw sa kinaroroonan namin, ngunit hindi nito nagawang sakupin ang buong lugar. Tumigil ito sa bandang gitna ng silid, at tila nagsalubong ang dilim at liwanag, ang araw at ang gabi. Kung gano'n, nagawa niyang tapatan ang aking Lights of Heaven ng kaniyang Dark Light. “Bakit mo na naman ako dinala rito? Ibalik mo ako sa aking mga kasama,” matigas kong saad sa kaniya, pero alam kong malabong gawin niya ang aking pinapagawa.

"Go on, fool yourself! Believe what you want to believe. But in the end, you will have no choice but to embrace the darkness in you. Because the more you resist darkness, the more it will bring harm and devour the ones you value and love." "N-No." Tinakpan ko ang tainga ko at pilit na kinumbinsi na hindi totoo ang nangyayaring ito. "I will not let that happen!" "You can't change things that have already been set, my daughter. You will be everyone's pain. They will shoo you away, but me, my dear, will be always here for you. You don't need them. All you need is me and darkness." Bumuo ako ng bola ng itim na kidlat at itinapon sa kinaroroonan niya, dahilan para maglaho ang usok.

��𝒚. 𝑬𝒗𝒆𝒆𝒚 𝒔𝒄𝒂𝒓 𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒎𝒆𝒎𝒐𝒓𝒚 𝑨𝒏𝒅 𝒆𝒗𝒆𝒓𝒚 𝒕𝒂𝒕𝒕𝒐𝒐... 𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒘𝒂𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈. 𝑳𝒐𝒗𝒊𝒏𝒈 𝒂 𝒎𝒂𝒏 𝒍𝒊𝒌𝒆 𝒉𝒊𝒎, 𝒎𝒆𝒂𝒏𝒕 𝒖𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔𝒕𝒂𝒏𝒅𝒊𝒏𝒈 𝒕� �𝒂𝒕 𝒉𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈𝒆𝒅 𝒊𝒏𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝒅𝒂𝒓𝒌𝒏𝒆𝒔𝒔. 𝑬𝒗𝒆𝒏 𝒊𝒇 𝒉𝒆'𝒔 𝒘𝒊𝒍𝒍𝒊𝒏𝒈 𝒕𝒐 𝒔𝒕𝒆𝒑𝒑𝒆𝒅 𝒊𝒏 𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝒍𝒊𝒈𝒉𝒕.. 𝒇𝒐𝒓 𝒚𝒐𝒖."

Nang itago nito ang sarili nito sa dibdib ni Eros, bahagya siyang huminga nang mabigat. So that's how you choose to hide, tahimik niyang nag isip. Hindi siya tumayo. Hindi rin siya nagsalita. Pero sapat na ang titig niya- madilim, mabagal, parang banta. Hindi pa tapos ang gabing Ito. At lalong hindi pa siya tapos kay Sabrina. Marahan niyang ininom ang whiskey na nasa mesa niya.

All's well that ends well. To lyca, who encouraged me to write this...my constant other depress half whom I share my dark thoughts with...know that I'll always be here, like a candle light on your darkness. An umbrella on your rainy day. A coffee on your cup. And the list goes on but my ears and your problems do come along. And just like Jaq and Sining, I hope you find a reason to fall in love with being alive.