Novel & Cerita Point Of View Meaning Tagalog

wika 0a ni Troy sabay napangiti at napatitig sa akin. " Well, maganda nga para sa akin maganda naman kasi at naging memorable pa kasi 'yung place na iyon sa akin kaya't napakaganda iyon para sa akin, iwan ko lang sa inyo kung magagandahan kayo. May tambayan naman doon actually nasa tabing ilog itong sinasabi kong lugar," paliwanag ko pa sabay napahawak sa aking liig.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Lever’s point of view "Hoy, anong problema?" tanong sa akin ni Youna. Napalingon ako sa paligid ng maramdaman ko na may kung ano o may nagmamasid sa amin. Kakain na kami sa mga restawran, ngunit naramdaman kong may mangyayari sa ngayon. "Ano ang tinitignan mo?" Hindi ko alintana si Youna habang tinitingnan ko ang paligid, na naghahanap ng kakaiba.

CHAPTER 11.2 The next day, Paradizoo Tagaytay Isaiah’s Point of view Kasalukuyan kaming nandito sa may Paradizoo Tagaytay. Isang tourist spot kung saan maraming nakatanim na magagandang bulaklak. This reminds me of Baguio.

Bago na niya maisipang maligo. Third Person's POV "So, anong tingin mo sa asawa ng kuya mo?" Kausap ngayon ni Raen ang isang babae sa kanyang laptop. Gabi na ngunit naisipan niyang kausapin ang kaibigan niya at ipaalam na nakauwi na sila sa Pilipinas. Nawala na kasi sa isip niyang tumawag sa kaibigan noong makarating sila sa mansyon.

Tsss THIRD PERSON's POINT of VIEW "Babe?" Tinapik-tapik ni Drake ang magkabilang balikat ni Celine para magising. Kadarating lang nila sa Rest house nila Luis na nandito sa Tagaytay "Huh?" kinusot muna ng dalaga ang mga mata niya bago nag-unat sa harap ng binata "Gising na. Nandito na tayo" sagot sa kanya ni Drake at inalayan siyang lumabas sa kotse.

Third person point of view Kinabukasan ay maagang bumangon si Arisson para ipaghanda si Joana Mei ng almusal dahil gusto niya itong suyuin. Nang makita niya ito kahapon na umiiyak at puno ng sakit ang mga mata ay pinangako niya sa sarili na hindi na niya ulit ito sasaktan. At noong hindi siya nito pinapansin ay labis-labis ang kaba niya na baka iwanan siya nito kaya naman habang nakaupo siya sa labas sa tabi ng pintuan ng kwarto nito ay palihim siyang tumatangis. Hindi niya kakayanin kung mawawala ito sa kaniya kaya naman labis-labis ang kasiyahan na naramdaman niya nung dinalhan niya ito ng gatas at hindi siya nito hinayaan na matulog na mag-isa.

"Sumama ka sa 'kin." Pagak siyang tumawa kahit walang tigil ang pag-agos ng luha niya. "Kasal na ako kay Mael. Sa kanya na mapupunta ang mana," patuyang sabi niya dito. Bumakas ang pagkabigla sa mukha nito. "So, alam mo na pala?" naging blangko ang mukha nito. "O-Oo "

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

sabay pitik pa sa noo ko "A--aray naman po nakasanayan ko na po kasi eh" "Isa pa iyan 'PO' na iyan ganun na ba ako katanda sayo hmm?" "Heheh Oo na, hindi na nga 'PO' oo nga pala kunti lang pala ang tanda mo saakin" napangisi pa ako Bumusangot na lang ito' ang cute lang ehh "Iniiba mo naman na ang usapan natin ehh"