Novelas y relatos de Possessive

Naging dependent na ako sa kanya. "I'm not possessive, Eli. Kasi kung possessive ako, pin il it na kita ng tumigi l sa trabaho mo at agad na kitang itinali sa apelyido ko. I'm not possessive. Not yet that possessive." Bulong niya.

Mapraning ako. Mali bang maging possessive at territorial sa babaeng mahal na mahal mo? Mali bang gustuhin at hingiin sa kanya na sabihin sa akin ang lahat ng kilos, ginagawa n'ya, sino kasama n'ya, kung nasaan s'ya? Mali ba ako? Kung oo, wala akong pakiaalam dahil para sa akin tama pa rin ako. Pinuprotektahan ko lang kung ano ang akin. Kaya dapat lang na sabihin n'ya sa akin ang lahat ng aktibidades n'ya dahil asawa n'ya ako at ako ang masusunod.

“Yung pagseselos mo.” Umirap siya. “Hindi nakakatuwa.” “Para sa akin, oo.” “Why?” “Dahil hindi ko akalaing magseselos ka.” “Hindi ko rin akalaing magiging ganito ako.” “Ganito paano?” “Possessive.” Napangiti ako. “Ayan. Inamin mo.” Napailing siya. “Fine. A little.” “Little?” “Okay. Maybe more than a little.”

“Oh, I remember it very well. Every damn detail. Fake marriage. Personal benefits. Boundaries.” “Naalala mo naman pala. So please, nakikiusap ako, stay within them,” aniya. “Hindi kasama doon ang pagiging—” tumigil siya sandali, hinahanap ang tamang salita, “—possessive.” “Possessive?” ulit ni Cain, halos pabulong. “Yes.” Nagtagpo ulit ang mga mata nila.

"You're overanalyzing things, Aiden." "Am I?" Tumagilid siya ng upo, nakatitig pa rin sa akin na parang binabasa ang utak ko. "You used to be so composed. You knew this was just an experiment. But now? You’re getting possessive. Controlling. And the worst part? Hindi mo namamalayan." Tumaas ang kilay ko. "I am in control."

NICHOLE AMERIE POV SA PAGLABAS namin ng jewelry shop para naman akong tanga na pilit na pumapantay sa paglalakad ni Boss Kobi! Nakahawak ako sa suot-suot kong kwentas sa takot na baka may snatcher dito sa loob ng mall at makuha ang suot kong kwentas na nagkakahalaga ng million!

Mas lalo lang akong kinabahan. “You’re wondering if I’m obsessed,” sabi niya bigla. Nanlaki ang mata ko. Hindi ako sumagot. “Everyone does,” dagdag niya. “They think possession is obsession.” Lumapit siya ulit, mas malapit ngayon. Halos magkadikit na ang noo namin. “I don’t obsess,” sabi niya. “I secure.” Tumingin siya sa labi ko, sandali lang, tapos bumalik sa mata ko.

mariin kong saad habang pilit pinipigilan ang sarili na tuluyang mawalan ng kontrol. "And now it's mine! Legally. Officially. Completely," walang pag-aalinlangan niyang sagot. Mahigpit kong napakuyom ang mga kamay ko habang pakiramdam ko ay unti-unting gumuho ang lahat ng pinanghahawakan ko. Ang mansion na ito, ang mga kumpanya, ang mga ari-arian, at maging ang alaala ng pamilyang mayroon ako ay tila isa-isang inaagaw sa akin sa harap mismo ng mga mata ko.

Ang *possessiveness* na matagal na nitong itinatago ay tuluyan nang sumabog. "Hindi ka aalis. Walang sinuman ang pwedeng umiwan sa akin. At lalong hindi ikaw!" mariin, madiin, at nanginginig na utos ni Zeno. Ang boses nito ay isang panata na hindi mababali ninuman. "Akin ka, Celestine! Akin kayo ni Zion! Kung iniwan kayo ng walang kwentang lalaking iyon, pwes ako hindi! Hinding-hindi ko kayo hahayaang umalis sa paningin ko!"

Nahihiya s'yang tumango at alam n'yang namumula ang kan'yang pisngi ngayon. "Y-Yes, I am!" tipid na sagot n'ya rito. "That means— that you are mine alone! And that means another thing— no other boys! No touching ang hugging to and from other boys kahit friend mo pa yan. I am possessive, jealous and territorial D."