Possessivo Mga Nobela at Kwento

"At dahil nasa loob siya ng aking property nang wala akong kaalam-alam." "Property? Property? Zeke, tao ako! Hindi ako bahay o lupa! At isang buwan kang nawala! Isang buwang walang paramdam! Tapos ngayon, bigla-bigla kang babalik at magiging possessive? Anong karapatan mo?"

Pinunasan niay ang luha sa pisngi nito na patuloy sa pag-agos at ngumti sa dalaga. “Now, you’re mine. At alam na ng lahat ‘yon. Everyone knows who owns you, Crystal.” Ngumiti ito sa kanya. “Aren’t you that possessive?” “I am.” He shrugged his shoulders. “I am just guarding what’s mine.” "Hmm..." She smiled. Hinila nito ang kanyang tie at ngumiti. "My posessive ex-husband?" "Not an ex anymore." Pareho silang natawa. Whatever it is, as long as she's his, he's fine being called possessive. Because that is who he is. Territorial.

pakiusap ko na may halong takot ngunit hindi maipagkakaila ang pagnanasang sa mga mata ko. "No," he growled, his voice a low, dangerous rumble. "You are mine, Snow. I won't let you out of my sight. You belong to me. You are mine, and mine alone!" His words burned into my skin as he whispered, a voice filled with anger and a chilling possessiveness. "Ah~Shit!" Mura ko, bumaon ang kuko ko sa kamay niya noong walang habas niyang nilapastangan ako sa loob ng elevator.

Alam kong uso na ang gadgets ngayon pero hindi ba masyadong advanced naman ata ang pang-hahack niya? Naalala ko na kaya ‘din iyon ni Travis pero normal ‘yun lalo na’t ganoon ang kanilang negosyo. “Mommy, ‘wag ka po sanang magalit saakin. Nag-aalala lang po ako, tyaka alam niyo po ba kaya pala feeling ko may kulang kapag matutulog tayong magkatabi. Dahil wala ang kambal ko, ramdam kong buhay pa siya mommy. Ramdam kong buhay pa ang kambal ko.”

bulong ko. "Siguraduhin mo lang, ha?" "Opo. Ang selosa naman ng mahal kong 'yan." "Hmfpt! 'Di, noh? 'Di ba pwedeng. . . possessive lang?" "Fvck."

Lia POV Nanigas ako sa posisyon ko. Ang salitang "may-ari" ay parang bombang sumabog sa pandinig ko. Masyadong malapit ang mukha ni Julian, sapat para maamoy ko ang hininga niyang amoy alak. Ramdam ko ang higpit ng hawak niya sa bewang ko, isang hawak na hindi lang basta pansalo, kundi parang nagmamarka.

May kung anong kumirot sa dibdib niya, hindi awa, kundi isang uri ng possessiveness na mas lalong nagpasikip sa kanyang dibdib. “She’s mine,” bulong niya sa sarili, malamig ngunit puno ng apoy ang mga mata “And no one takes away what’s mine.”

Isang nakakatakot na ngiti. "Krim," nagsalita siya sa pamamagitan ng voice transmission. "Alam mong hindi niyo na ako matatakasan. Alam mong hindi mo siya kayang protektahan mag-isa."

Mapraning ako. Mali bang maging possessive at territorial sa babaeng mahal na mahal mo? Mali bang gustuhin at hingiin sa kanya na sabihin sa akin ang lahat ng kilos, ginagawa n'ya, sino kasama n'ya, kung nasaan s'ya? Mali ba ako? Kung oo, wala akong pakiaalam dahil para sa akin tama pa rin ako. Pinuprotektahan ko lang kung ano ang akin. Kaya dapat lang na sabihin n'ya sa akin ang lahat ng aktibidades n'ya dahil asawa n'ya ako at ako ang masusunod.

sabi ko at tinaasan siya ng kilay. “Yes, I am. I don’t want other man touching you. You don’t know how much I want to keep you in my pocket just to hide you from other men.” I chuckled. “Hindi ako kasya sa bulsa mo. Masyado ka namang possessive.” “Only with you. I’m possessive when it comes to you. Because you’re mine. I already marked you mine.” I bit my lower lip to stop myself from smiling. He looked like a kid who was afraid of losing his favorite candy.