Problematic Person Novels & Stories

Pilit na ngumiti si Warren. “Sabay kaming lumaki Tito, paanong wala akong pakialam sa kanya at mga nangyayari sa kanya? You know Rohi, he has a problematic personality, twisted and gloomy. Hindi magiging masaya si Viana sa piling niya. Masisira lang siya kaya naman ay kailangan nilang maghiwalay. Gusto mo bang masira ang buhay ng anak mong iisa sa piling ng Rohi na ‘yun Tito?”

Marahas niyang binuksan ang pintuan at ganon din ang pagkakasara. Napangiwi na lang ako sa matinding tunog na idinulot nito. Napapailing na lang ako at napag-isip-isip naman na umupo rin sa sofa na ito. Nagdekwatro pa ako at inilagay ang aking kaliwang kamay sa aking baba. Napapamuni na lang sa mga nangyayari sa araw na ito. Matindi talaga ang problema ng lalaking iyon. Kahit na notorious mafia boss pa siya at masyadong madaya ang kalaban niya. Mawawala rin ang pagiging sikat niya.

Atsaka I'm an overthinker, I have thought about this many times before na he might not want me pero I still choose to stay. "Free yourself from toxic people, they aren't good for your soul. Sining, dapat mong palayain 'yong sarili mo sa'kin kasi isa akong toxic na tao." sabi niya habang sinasabi iyon ng diretsang nakatingin sa mga mata ko. He never doubted. He has decided so fast. It took him only just a day or hours to not choose me...bakit gano'n? "Ako 'yong problema Sining...at may isang tao na nagsabi sa akin na people are not rehabilitation centers and you're not a therapist. It's not your job to fix damage people, Sining."

But what is this picture pertaining? "He's a businessman," Jess uttered. "But he got linked to some issues..." she looked at me. "May problema ba, Patricia? Hindi biro ang mga issue sa kanya," "What kind of issues?" I asked, a little bit tensed. "Well...base on this article, he's greedy when it comes to money. He has a several business back then but it all when bankrupt!" suminghap siya. "Gosh, what kind of mind set he had?!"

Ramdam kong nagsasabi siya nang totoo. Ang problema ko lang ngayon ay kung ano bang klase siyang tao. Maliban sa kaya niyang pumatay ng tao, bakit niya inililigtas ang mga nasa panganib? Ang naaalala ko, ayaw nila sa mga ganitong klaseng tao—ang mga kriminal. Pero sino nga ba sila?

“These are people who handle problems for powerful individuals.” “Anong klaseng problems?” Tinitigan niya ako. “The kind that doesn’t go through legal channels.” Nanlamig ang likod ko. “Like… threats?” “Yes.” “Kidnapping?” “Yes.” “…murder?” Tahimik siya sandali. Then— “Yes.” --- Napaatras ako ng konti. “So hindi lang tayo basta inaaway.” “No.” “We’re being targeted.” “Yes.” Mas bumilis ang tibok ng puso ko.

Aminado naman akong masamang tao 'yon si Ross eh, laging napapasama sa gulo, hambog minsan at may pag ka gaspang ang ugali pero hindi naman sapat na dahilan yon para tuluyan sila diba? Mabuting tao si Ross, magalang at may mala sakit sa kapwa, marunong mag pakumbaba at saka nakikita ko naman na hindi na s'ya yung dating Ross na 'yon, he's trying to be the better version of his self despite all his pain. Pinag saklop ko ang mga palad ko at sinulyapan si Rio na tahimik lang at naka pikit.

“Hello din.” Si Javier… hindi tumingin. At doon, sa mismong sandaling iyon, tumibay ang isang katotohanang ayaw kong tanggapin— hindi na ito basta multo ng nakaraan. Hindi na ito lihim na aksidente. Hindi na ito tahimik na misteryo. Ang problema ay literal nang nasa tapat ng bahay namin. Sa tapat ng buhay namin.

malungkot na sabi nito kaya ako napalunok. Para siyang problemado. Ni hindi ko alam kung bakit ngayon ay titig na titig na naman siya sa hawak niyang alak na inaalon pa. Gusto niyang may maka-usap na hindi siya gano'n kakilala? Ang weird lang pero ayon ang sinasabi ng iba, na mas magandang magsabi ng problema sa mga taong hindi mo kilala kasi wala silang masasabi, wala silang pakialam na ilabas mo ang problema mo kasi nga hindi ka nila kilala. Kaysa sa mga taong malalapit sa 'yo na baka husgahan ka, na baka hindi maniwala.

Nagpanggap akong humihikab, pero hindi siya nadala doon. Mahigpit pa rin ang hawak niya sa kamay ko, pero hindi naman ako nasasaktan. “Dahil ba sa pag-absent ko? O sige, kunin mo na lang iyon sa overtime ko.” Umiling siya, walang salitang lumabas sa kanyang bibig. May multiple personality problem ba itong si Damian? Hindi ko mahulaan ang kilos niya. “Ano ba kasing sasabihin mo?” Napipikon kong tanong, pilit na inaalis ang kamay niya sa akin.