Psychopath Diary Novels & Stories

Magagawa ko lang 'yon kapag matutulungan ko rin silang gumaling at bumangon. I wasn't particularly fond of writing about just anything, but during my stay at the facility, I often found myself in solitude. It was in those moments that I discovered the ability to write my own story, drawing inspiration from the struggles I experienced with my mental illness. I chose to title it: "The Untouched Myth." Isinalaysay ko sa librong iyon kung paano ako naka-survived na virgin nymphomaniac sa buong buhay ko na kinaya, which is napaka-rare, kasing rare ng sakit na ito mismo. Isinulat ko rin kung paano nawala ang iniingatan ko. And of course, I added how, despite my illness, I gave myself and my body t

"The last time he saw our father beat her mother, naging matindi iyon at kailangan na itakbo sa hospital si tita dahil sa malakas na pagsampal ni Papa at bumalandara siya sa sahig at tumama ang ulo niya sa edge ng table. Nang bibisitahin sana namin siya, pagpasok pa lang namin ay umatras na si Ryker. Namumutla at nanginginig. Nang tanungin ko siya ay ang sabi niya ayaw niya ang amoy ng hospital and then bago pa ako maka-react ay nahilo na siya. At nang gumising siya ay ang ganda na ng ngiti niya. Parang sa ngiti ng isang taong walang pinagdadaanan at napapansin namin na parang hindi na niya matandaan ang iba pang pangyayari sa buhay niya. Ang psychiatrist na tumingin sa kaniya ay ipinaliwana

"Hindi mo na kailangang malaman. Umalis ka na!" Isang maling kilos lang ng babae na ito ay tiyak na mahuhulog sya. Ako, pwede ko naman na iwan sya at hayaan sya sa gusto nyang mangyari kaso hindi ako yung tipo ng tao na walang pakialam. Mabuti kung hindi ko sya nakita. E, nakita ko sya, e. Ibig sabihin, may ibig sabihin iyon. Nakita ko sya dahil kailangan nyang maliwanagan. Psychology yata ang course ko kaya alam ko kung paano kausapin ang mga tulad nya. Ngayon ko lang naisip na baka may Severe depression sya kaya hindi sya nakakapag-isip ng mabuti. Sinubukan ko pa rin na kausapin sya. "Ang unfair ng buhay, 'no? May mga taong gustong-gusto madagdagan ang araw na mabuhay tapos may mga tao nam

Maingat akong bumaba ng kama na sinikap na hindi makagawa ng kahit na ano'ng tunog o ingay na pwedeng ikagising niya. Lalabas na sana ako ng kuwarto ko upang uminom ng tubig dahil parang nanunuyo ang aking lalamunan. Aksidente kong nakita ang nakabuklat na kuwaderno sa tabi ni Mj at dala ng kuryusidad ay kinuha ko. Bumungad sa akin ang nakasulat sa unang pahina na "My Diary." Interesado kong binuklat ang mga pahina ng notebook. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang huling sinulat ni Mj.

Tila nagpapakiramdaman. "I was in Psicadiasis for months, trying to bring it back. Everything has changed, I thought everything would be fine but it was even worse than I expected. Everything became more dangerous than when I last saw it." He confronted him. "How's life treating you, Hawthorne Salvatrix? Are you still looking for her?" He shouldn't be surprised that he already knows that. "If you have nothing to say or need. You can leave." Hawthorne stood up and walked closer to the bathroom when he spoke again.

Ang boses na s'yang naririnig ko noon pa man at ang s'yang nagdala saakin sa halimaw na Psychopath. Habang napikit ako ay unti-unti kong maramdaman ang pagkawala ng sakit saaking buong katawan hanggang sa tuluyan na itong mawala at ginhawa ang nararamdaman ko kasabay ng sobrang pagod.

anitong galit na hinablot ang hawak niyang diary. Noon siya nag-panic. Kapag nalaman ni Lloyd ang totoo tungkol sa kanilang dalawa ni JV, alam niyang mamumuhi ito ng husto sa kanya. Lalo't ramdam niyang matindi ang galit nito sa nobyo niya. “Ano ba kuya sumosobra kana! Hindi porke ikaw ang nagpapaaral sakin pwede mo ng pakealaman pati personal na parte ng buhay ko!” aniya sa kabila ng pagpupumilit na mabawi ang diary sa kapatid. “Tumigil ka! Ngayon magkakaalaman tayo kung nagsasabi ka ng totoo!” saka nito sinimulang basahin ang kanyang diary.

Hindi ko alam kung hanggang kailan ko maitatago ang bagay na ito. Hidni ko alam kung kaya ko pa ba na ipagpatuloy ang pagbabasa sa diary, masyadong marahas at hindi ko na masikmura ang mga nababasa ko. Nang isasara ko na sana ang diary ay may isang bagay na nakatawag ng pansin ko. Ang kalahating mga pahina ng diary ay may butas, at sa butas na 'yon ay natagpuan ko ang isang video tape. Sinuri kong mabuti ang video tape, walang label na nakalagay rito sa kung ano ito pero mayroong sticky note na nakadikit rito.

At isa pa ay ang nurse na pinatay niya sa restroom. "Napag-alaman na may sakit sa pag-iisip ang pasyenteng pumatay sa nurse at muntik nang manakit sa kapatid mo. He was diagnosed with Paranoid Schizophrenia and Bipolar Disorder. Ilang buwan na siya rito sa ospital at hindi pa nadidischarged. Ayon sa mga nurse ay tahimik lang daw ito at paminsan minsan ay sinusumpong ng sakit. Hindi na man daw nila akalain na aabot pa sa pagpatay ang kaya niyang gawin," sabi ni Inspector Fajardo. "Bakit po kaya hindi siya nilipat sa mga mental hospital?" Napatanong ako.

3RD PERSON’S POV Napahilot sa sentido si Cassian habang isa-isang tinitingnan ang mga litrato ng salarin sa likod ng pag-kidnap kay Eloise. Hindi ito makapaniwala sa nakikita ngayon. “Bullsh*t!” bulalas nito. Maging si Carsen ay halo-halo ang mga iniisip ngayon. “He's a psychopath. No doubt.” Matagal na silang nagi-imbestigador tungkol sa nangyari ilang buwan na ang nakalilipas. Ngunit ngayon ay unti-unti na nilang nakokonekta ang lahat ng mga nangyari.