Psychopath Eyes Novels & Stories

Sabi nila, the eyes are the first thing that reveals a person’s soul. But in his case… There was nothing left to read. As if whatever was inside him had already died a long time ago. His eyes were cold. Heavy. Steel-like—no warmth, no hesitation. Not just intimidating… but dangerous in a way that made it feel like you were not even human in his presence. Nakakainis aminin, pero sobrang gwapo niya.

Ang kaniyang mga mata, ang misteryoso at malamig na kulay asul na abo na iyon, ay nakatitig nang diretso sa lens ng camera. Tila ba hindi lang siya tumitingin sa camera, kundi direktang nakatingin sa kung sinumang titingin sa litratong iyon. Napatigil ang aking paghinga nang ilang segundo habang nakatitig sa kaniyang mga mata sa screen. May kung anong kakaibang emosyon doon na hindi ko maipaliwanag. Hindi ito ang mukha ng isang mayabang at ruthless na businessman na nabasa ko sa mga nakaraang artikulo. May malalim na lungkot, galit, at tila ba isang madilim na sikreto ang nakatago sa likod ng kaniyang matatalas na tingin.

H******n niya ang kamay ko. "The skies are now clear." He said. "What?" "You're here. Things are different again." "Good different?" I asked. "Good different," He answered. Nakangiti lang siya. His eyes were screaming light feelings. Napapansin ko na kapag galit siya ay dark green iyon, but when he's happy, it shows a lighter shade of green, when were in bed and he is under a passion spell, his eyes shows a darker, darker shade, mas dark pa kaysa kapag galit siya.

Alam niyang ilang beses iyon nangyare sa loob lang ng isang gabi pero ang problema, hindi niya na matandaan kung mayroon ba silang ginamit na proteksiyon. Tumayo ito at tiningnan ang drawer niya kung asan nakalagay ang pills na iniinom niya. Namilog ang mata nito ng makitang may nakaligtaan siyang araw. Nanginginig ang mga mata’t kamay na tiningnan ang kalendaryo, “Sh*t,” mura nito ng ma-realized na hindi pa rin pala siya dinadatnan ng buwang araw ngayong buwan. Napailing ito, naiiyak. “H-hindi, hindi pwedi,” giit niya sa sarili at saka tumakbo paalis sa apartment niya at bumili sa pinakamalapit na botika.

That is the only thing that marks him, and that is what you can see in his eyes. Pain, guilt, madness. -to be continued...

ang tanong ko. Tiningnan ako ni Gray at bakas sa mukha niya ang pagkagulat. Tiningnan ko naman si Arius na tila may ideya sa nangyayari ngayon kay Gray. "Mukhang nagising ang third eye mo dahil sa naungkat na trauma sa nakaraan mo,"ang sabi ni Arius. Nagkatinginan naman kami ni Gray dahil pakiramdam ko ay ako pa ata ang naging dahilan para mag-open ang Third eye niya.

Hindi kasi ako interesado sa kanila. "No offense ha, ganyan ba talaga ang mga mata mo?" sabi niya na para bang may mali sa mga mata ko. "Kung gaano yan kaganda, ganun din ang pagiging plain — parang walang emosyon," sabi niya, kaya hindi ko maiwasang matawa sa kanya. My eyes are blue, and yes, they don’t show emotion. Whether I smile, look sad, or cry, they never change.

"Leave? Papatayin ko nga kayo, 'di ba? Gusto mo bang umarte na parang bayani at mag self-sacrifice para sa kaniya?" Wala siyang kahit na anong emosyon sa mukha kaya wala akong ideya kung ano ba talaga ang tumatakbo sa isip niya ngayon. Pero may nararamdaman akong hindi maganda lalo na sa paraan ng pagtingin niya. His eyes look dead but they have something that could make anyone feel shivers to their spine if they stare into them. Is he….planning something right now?

Singhal niya ngunit unti-unti ring napaatras palayo sa lalaki nang sandaling magtagpo ang kanilang mga mata. Toasty topaz eyes fastened to her chestnut orbs. Startled eyes versus her confounded ones. And for some strange reason, those eyes seemed to have an inexplicable dominion that could hypnotized her right there and then. Katulad niya ay naestatwa rin ito, tila hindi makahuma sa sakunang tumangay sa huwisyo nito. At kung saan naman nagmula ang yelong bumalot sa dibdib niya ay hindi niya matukoy.

Maalinsangan pero dahil sa amoy na iyon ay nakaramdam ako ng presko. Matiim akong napatitig sa lalaki at sakto dahil nag angat na rin ito ng tingin. Napasinghap ako ng magkasalubong ang aming mga tingin lalong-lalo na ng makita ko kung gaano kadilim ang kulay ng kaniyang mga mata. No. I'm not kidding. The color of his eyes were black! Not brown or blue, it's black! I didn't know that this color exist, not until I saw this...man.