Putol Na Puno Drawing 소설 & 이야기

Mukhang naspoiled kila Kuya 'to! Tinignan ko lang ung mga drawing n'ya. Mga kotse at buildings, ang ganda! Namana n'ya talaga sa papa n'ya 'tong pagiging artist n'ya habang nagtitingin, napako ung mata ko du'n sa isang page na may drawing. It's a boy sitting on a lap of a man. Kinuha ko 'yun at may nakasulat. 'Me and Papa.'

Pero mukhang wala naman kaming mapapala dito kasi puro damo at puno lang ang nakikita ko eh. Wait. May napansin akong kakaiba sa isang puno dito.. Agad akong lumapit sa likod ng puno at may nakita akong punit na bond paper.. At ang nakasulat ay ito.. (+) (-) Ano daw? Drawing ba 'to o ano? Agad akong lumapit sa mga kasamahan ko at ipinakita sa kanila ang papel na hawak ko.. "Clue 'yan. Kailangan natin 'yan masagutan." sabi sa amin ni tita Wendy.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Meron siyang kinuha sa bag niya na isang puting papel. At ng ibigay niya saakin iyon ay napaseryoso ang mukha ko ng merong nakadrawing roon na isang buong pamilya na masayang masaya habang magkakahawak ang mga kamay at kubong bahay na merong bulaklak mga nagliliparang ibon,may ulap at merong nakatago ritong araw. "Ahy wow ang ganda naman ng drawing mo baby ah!"

Doon niya ito nakita. Isang babae, nakaupo sa ilalim ng malaking puno. Nakapikit habang nakatingala sa langit. Sa harap nito, isang drawing board. Suot ang manipis na puting bistida, litaw ang ganda ng katawan sa ilalim ng araw. Para siyang painting na nabuhay. Tahimik niyang kinuhanan ito ng larawan gamit ang cellphone. Bahagya itong nakatalikod kaya hindi niya pa rin lubos makita ang mukha.

puna nito. Suminghap siya at tumingin sa malinis na papel. Sa ibabaw ng drawing book naglapag ang kaniyang ama ng charcoal pencil. Kabisado nito ang sitwasyon niya, at alam nitong maling-mali ang ginagawa niya pero wala itong choice kundi tulungan siya.

Si Ashton ang gusto nito. "Mama!" Napakurap siya nang marinig ang boses ng anak. Nasa sala ito habang nagkukulay. Agad siyang ngumiti. "Yes, baby?" "Tingnan mo!" Masayang ipinakita ni Ashton ang drawing nito. Tatlong stick figures. Isang babae. Isang lalaki. At isang maliit na bata sa gitna. Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Astrid.

Wala nang alinlangan. “Mommy Calista, Daddy Levi! Look, I drew us!” sigaw ni Princess habang hawak-hawak ang papel. Lumapit kami at sabay-sabay naming tiningnan ang drawing niya: tatlong tao na may hawak-hawak na kamay, may malaking araw sa likod, at may mga bulaklak sa paligid. “Look!” turo niya. “I wrote our names. Mommy. Daddy. Princess!”