Putol Na Puno Drawing Novels & Stories

Nakaupo si Kuya Alted sa armchair ng sofa habang pinapakinggan si Snow sa pagpapaliwanag. Sa tapat naman ng inuupuan namin ay isang mahabang sofa ulit kung saan nakaupo si Cassy at Primo na kapwa tahimik at nagmamasid. "I also drew Tita Liza and Tito Nexon!" Masiglang sigaw ni Snow sabay pakita ng isa pang bondpaper na may drawing na stick figures.

Hindi pa siya nakatagpo ng ganoong kakaibang bagay. Inilabas niya ang punyal sa kanyang bulsa at sinubukang putulin ang sanga. Gayunpaman, pagkatapos niyang gumawa ng ilang matalim na laslas, awkwardly niyang napagtanto na hindi pinutol ang sanga. Sa halip, naputol ang kanyang punyal. Ang punyal ay isang imported na punyal na ginawa para sa paggamit ng militar. Ang tigas at talas nito ay medyo mataas, ngunit hindi ito makaputol ng sanga?

Napalunok ako nang makita ko ang mga lapis na puwede naming gamitin sa contest. Charcoal. Dalawa lang iyon at baka hindi ko pa makuha. Mongol??! What the fuck? Ano naman ang magagawa ng mongol para sa portrait? Kinakabahan ako at hindi ko mai-relax ang muscles ko. Baka manginig ang kamay ko kapag nag-drawing na ako. Isa-isang tinawag ni president ang mga mauunang kukuha ng lapis at sigurado akong unang mawawala sa table na iyan ang charcoal pencil.

Mga simpleng drawing ng isang bata. Mga dinosaur. Mga kotse. Mga superheroes. Bahagyang napangiti si Daveron. Ngunit habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ay may kakaiba siyang napansin. Sa halos lahat ng drawing ay may isang babaeng may mahabang buhok. Nakangiti at may nakasulat na, Mommy. Napahinto siya. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit pamilyar ang mukha ng babaeng iginuhit.

mabilis niyang sagot. Mayamaya, may isa nang upuan sa tabi ng mesa. Umupo si Darien sa tabi niya, halos magkadikit sila. Inilatag niya ang isang puting papel, at gamit ang ballpen ay mabilis siyang nag-sketch ng isang anatomical na puso sa papel. Malumanay at kalmado ang boses ni Darien, at sa katahimikan ng gabi, lalong tumingkad ang bawat salitang binibitawan niya.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Hapon na nang maisipan nilang dalawin ang silid ni Anjo. Pagbukas nila ng pinto, bumungad ang makalat na laruan, ang half-done Lego set sa mesa, at ang mga drawing na iniwan nito sa dingding. Tahimik silang naupo sa sahig, katabi ng mga laruan ng anak. Kinuha ni Alexis ang isa sa mga crayon drawing. Drawing ito ng isang bahay, at sa gilid ay may tatlong stick figures na isang babae, isang lalaki, at dalawang bata na may korona sa ulo.

– Your boyfirned. Tapos may tatlong puso pang naka-drawing kaya hindi ko mapigilang mapangiti. Inalis ko ang food cover. May crossiants na mukhang binila pa niya, may prinitong itlog na may kamatis rin, na may ilang slices din ng abocado sa gilid. Paano niya nalamn na ganito ang gusto kong luto sa itlog? Hindi lang iyon nag niluto niya rin siyang ginawa.

"Isang picture lang ba ang kailangan mo? Sapat na ba 'yun?" Isang mahinang tawa ang umalingawngaw sa break room. Sabi ni Nate, kung isang larawan lang daw ay baka kulang, mas mabuti kung may iba't ibang poses pa. At lalong-lalo na, ang pose sa drawing na ginagawa ni Pia ngayon ay isang lalaking nakaluhod habang naka-formal attire. Kung maaari, mas maganda kung 1:1 replica ang porma nito.

“Kung walang gagawa…” “…ako na.” Tumayo siya. Kinuha ang maliit niyang drawing notebook. At nagsimulang magsulat ng kung anu-anong plano. Plan A. Crossed out. “Hindi.” Plan B. Crossed out. “Too boring.” Plan C. Bigla siyang napangiti nang napakalaki. “Ito!” Napapalakpak pa siya sa sobrang excitement. “Perfect!”