Putol Na Puno Drawing Mga Nobela at Kwento

Iyong ganito kapangit. Saka siya nag - drawing ng isang matanda na uugod - ugod at laylay na ang balat. Nakasungkod na at laylay pa ang brief. Sinadya niya pa magguhit ng linya sa ulo bilang buhok nito.

dagdag pa ni Albert. Bumaling ako sa drawing noong Elbueno. Ang ganda nga ng drawing nito. Pati maliliit na tuldok ay di pinalagpas sa design ng bawat larawan ng furnitures. Sa kulay noon ay napaka-realistic, may soft at dark shadows pa. Talagang makatotohanan na parang nasa loob ka na din ng bahay at naiimagine mo na ang itsura pag-naisalpak na.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

I answered unsurely. "So you're saying that this drawing was made by a 'not good enough' artist?" He chuckled before pointing at my sketch. I shrugged my shoulders. "I think?" "You made this masterpiece within five or ten minutes yet you're saying that you're not good enough?" Pinaikot ko sa kanang kamay ko ang lapis na ginamit ko sa pagd-drawing. "Wala pa naman kasing nakakakita ng gawa ko maliban kina Ashanti," I retorted.

Paminsan-minsan ay sumusulyap siya kay Blane pagkatapos ay mabilis na gumuguhit. Sa bawat tingin niya rito. Mas nagiging malinaw ang disenyo sa isip niya. Parang ang lalaking nasa harapan niya ang mismong nagbibigay-buhay sa bawat linya ng kanyang sketch. Ilang sandali pa. Natapos niya ang front view pagkatapos ay ang side profile hanggang sa maging kumpleto ang buong concept. Lumapit ang binata upang silipin muli ang drawing. Nanlaki nang bahagya ang mga mata nito.

Ginawa niyang unan ang kanyang mga kamay at nakatingin lang siya ngayon sa dingding. Nang hindi na nakatiis ay tumayo siya at pumunta sa working table niya at kumuha ng papel at lapis. Ngayon nakangiti niyang dino-drawing ang isang mukha na nakatatak sa kanyang isipan. ****************

Ang kaniyang mga labi ay malapit nang mahawakan ang kay Rose, at nalalasahan na niya ang pagkakaba ni Rose. Ang kaniyang kamay ay biglang hinila ang drawing board mula sa pagkakahawak ni Rose. Nilagay niya si Rose sa sahig at tinanggal ang puting tela na tinatakpan ang larawan. Sa papel na naka-ipit sa drawing board ay isang guhit ng isang lalaki na walang mukha. Ang lalaki ay mayroong puting T-shirt at mayroong mahaba at maalon na buhok. Sa kaniyang payat na mga daliri ay mayroong isang four-leaf clover na singsing.

KABANATA 14 ㅤㅤㅤㅤ“TIGNAN mo mama, nag-drawing po ako! Drawing ko po ikaw, si tito Lorenzo, pati ako!” masiglang anunsyo ni Laurence bago nito ipinakita ang drawing nito sa kanya. Napangiti si Lorraine bago nya pinagmasdan ang drawing ng anak.

Akala ko idi-deny niya si Aru. "A bit," tipid na sabi ni Punn Laglag ang balikat ni Aru sa 'a bit' ni Punn. Pfft... Ang cute nilang dalawa. Hindi ako makapaghugas ng plato dahil naaaliw ako sa kanilang dalawa. "Yeah 'a bit' is fine than being rejected, anyway, anong dino-drawing mo?" "I draw my family. This is me and papa," sabi ni Punn sabay turo sa magkahawak kamay na dalawang tao.

Umupo ako sa upuan at may lamesa ro'n kaya kinuha ko ang tiyansang iyon para makapag-guhit ako. Gumuhit ako ng 2 point perspective, upang madali ko lang ma-align ang iguguhit ko. Nag e-enjoy ako dahil nagagawa ko ang mga itinuturo ni Peter sa amin, mas nagiging bihasa ako sa pag do-drawing dahil sa itinuro niya. Pag lipas ng trenta minutos ay natapos ko rin ang dino-drawing ko, para akong inaantok dahil sa sakit ng mga kamay ko pero napangiti ako nang matapos ko ang dream house ko. “I don't know that you know how to draw.” Nabaling ako sa likod ko nang marinig ang boses na iyon, tumindig ang balahibo ko sa kaniyang tinig.