Novel & Cerita Quotation On Reality Of Life

“Pero hindi ko rin ililigtas kung ayaw mong bumalik.” Nanlaki ang mata ni Lea. “Ginagamit mo ‘yon laban sa akin.” “Hindi,” sagot niya. “Pinapakita ko lang sa’yo ang realidad.” Lumapit siya nang isang hakbang. “Sa mundo ko, walang pahinga. Walang paglayo. Kung gusto mong manatiling nasa itaas—kailangan mong lumaban.” “Hindi sa ganitong paraan,” sagot ni Lea.

Ang kanyang buhay ay hindi na lamang tungkol sa kanya. "Ang isang buhay na walang pinaglalaban ay isang buhay na walang halaga," sabi ni Winston. Dinampot niya ang lotto ticket, ang simbolo ng kanyang mahirap ngunit makabuluhang tadhana. "Pinipili ko ang aking mga peklat. Pinipili ko ang aking mga responsibilidad. Pinipili ko ang landas na ito."

“I believe that’s what authenticity is. Authenticity starts when you stop pretending… not for the world, but for yourself.” Naalala ko bigla si Uncle Easton na halos pagurin ako sa kama ngunit hindi naman ako magawan tignan kinabukasan. “In a world full of filters, it’s easy to forget that real life doesn’t come with the option to smooth your skin or fix your mistakes in one tap.” Napangiti ako nang bahagya. “Pero ang totoo, doon tayo natututo. Doon tayo nagiging totoo.”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

sambit nito sa akin, saka mainam na pinagmamasdan ang mga nagliliparang paruparo sa himpapawid. “You just need to hurdle to make it through the end. Life is just like a wheel, sometimes youʼre in the top, but sometimes, youʼre in the bottom,” pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. I

bulong ko, kasabay nng pagsalubong ng nanlalamig na hangin sa buo kong pagkatao. Hanging dala ang isang nakapanginginig na tema ng buhay. Ng realidad! “Tulad ko man,” patuloy kong napangiti nang maasim, “martyr sa kabila ng katotohanan... Katotohanang bumibihag pa rin sa nadudurog kong buhay...”

Life is too short to worry about petty things. Enjoy every moment of it, for there is nothing most certain in this world but death. Iyon ang nabasa ni Kate na mga life qoutes sa internet, at iyon din ang iniisip niya buong magdamag, kasama na ang mga sinabi ni Leann sa kanya. She will not be moved by that mere threat. She decided to give Niu a benefit of the doubt since she haven’t talked to him yet.

dagdag niya pa. Humakbang siya palapit dito at binigyan ito ng nang-uuyam na tingin. “Gusto mo ng reality? Ito ang reality ng buhay ko! Buhay sinira mo! Intentional or not, ikaw pa rin ang lalaking dahilan kung bakit nagkanda-leche-leche ang lahat sa akin! ‘Yon ang reality!!!” patuloy niyang panunumbat sa lalaki.

tanong ko, pilit na nagpapagaan ng pakiramdam ko kahit ramdam ko na ang pagod sa bawat parte ng katawan ko. “Not when you’re still alive in a simulation that would’ve killed you,” sagot niya agad, diretso, walang halong biro. Napailing ako. “Ang harsh mo talaga,” bulong ko. “Reality is harsher,” sagot niya. Tahimik ako sandali. Wala na akong naisagot. Kasi sa mundong pinasok ko tama siya.

“Na sa gitna ng lahat ng kaguluhan… may ganitong moment.” “Hindi surreal,” sagot niya. “Ito ang realidad na gusto kong ipaglaban. A life with you. Walang shadow games, walang board politics. Just this.” Lumingon ako sa kanya. “At paano kung hindi tayo bigyan ng pagkakataon ng mundo?” Tinitigan niya ako, diretso sa mata, walang pag-aalinlangan. “Then we’ll take it anyway.”