Novel & Cerita Quotes About Healing The Sick

"Kung kapatawaran lang naman po, pinapatawad ko na kayo pero hindi pa po ako handa sa kagustuhan ninyong bumawi sa akin. Hayaan niyo po munang maghilom ang sakit at hayaan ninyong gumaling ako. Ako po mismo ang tatawag sa inyo sa araw na iyon." Hindi ito nakakibo at tanging tahimik na pagluha ang reaksyon nito. Maging ako man ay nasasaktan na makitang nasasaktan ang magulang ko pero ayoko naman na tanggapin na lang ang lahat kahit pa sobrang sakit na. Kung magsisimula man ako, gusto kong wala ng sakit at galit sa puso ko. "Live well and may God give you a good health, Misis Smith."

“Hindi muna. Kailangan ko pang magpahinga para siguradong wala na akong sakit.” Natuwa ako sa sagot niya. At least, hindi siya nagpapaka-hero ngayong araw. Tama naman, narinig ko kasi kay Manang Helen na mas pangit kapag nabinat kasi mas tatagal ang sakit.

I want to get better for Anne, but this disease of mine is incurable. Keyller let out a depressed sigh and it's not helping me. Pero ang sumunod nitong salita ay medyo nagpagaan sa pakiramdam ko. “You are not curable, but you can be prevented. We're here to help you. Anne is also together with you now.”

sagot ni Lucius. "Talaga po? Sige po, ihahanda ko na po ang mga luwad bukas din," masayang sabi ni Mang Tomas bago nagpaalam. Nang makaalis ang matanda, tiningnan ko si Lucius. "See? Iyan ang healing na sinasabi ko. Hindi lang tayo ang gumagaling, pati ang mga tao sa paligid natin."

Sila agad ang unang lumalapit. Kapag naglalakad si Jeru... Nakahawak agad ang kambal sa magkabilang kamay niya. At sa tuwing nakikita ko silang ganoon... Hindi ko maiwasang mapangiti. Maybe this is what healing looks like. Hindi yung tuluyan mong nakakalimutan ang sakit. Kundi yung natututo kang gumawa ng mga bagong alaala na mas maganda kaysa sa mga lumang sugat.

Saway nito bago ituloy ang kwento. "Some surgeons are spiritual. They don't just believe in science, some of us also believe that there's someone or something bigger than us. We believe in mind and body connection. Wala namang masama kung maniniwala ka rin sa spiritual healing kahit pa doktor ka. Mahalaga na inirerespeto niyo ang paniniwala ng bawat-isa."

Wala na ang mga luha, pero nandirito pa rin ang sakit. Gayunpaman gusto kong iwan dito ang lahat ng sakit na ibinigay niya saakin. I've always wanted to find a good life, to be true happy and for that I knew I must carry on, to keep walking through every pain and hurt. What I want is to be alright and do what it is my soul and heart need to be healed. "Mag-iingat ka sa byahe." sambit nito saakin na maluwang ang ngiti.

“Don’t worry about that anymore, wife. Gagaling na ang prinsesa natin. I have the best doctor for her okay? Just trust the process. Saka, ang sabi naman niya, hindi na gaanong masakit. Let’s just wait until it totally heals.” “but the sooner, the better hindi ba?” Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko saka ako tiningnan ng diretso sa mata. “Yes, I know. But. . .we can’t rush her healing. We all have different time to heal.” At some point, I knew what he was trying to say. Tama nga siya. We have our own pace of healing. Some heals quick, some don’t kaya hindi nga naman dapat minamadali ang mga bagay bagay.

Ngumiwi ito. "Hindi lang naman po para roon 'yun, pa. Hindi po gaano'ng malinaw sa akin pero sabi ni Art makakatulong sa pag-prevent ng sakit ninyo kung a-attend kayo roon, marami pong programs na gagawin at nurses na mag-aalalaga sa inyo sa rehabili—" "No!" anitong bigla sabay hila sa kaniyang kamay, halos masubasob si Rain sa kama sa rahas no'n. "Stop this nonsense. Hindi ako magre-rehab, it's not for me."

“Jake, babe, I made my speech personal dahil gusto kong lumaban para sa atin. Gusto kong sana marami sa atin dito ang maghandog ng panalangin para sa’yo. Ang aking kasintahan ay lumalaban ngayon sa kanyang sakit. Tinaningan na. Sinabing hindi na siya magtatagal. Ngunit hindi ba’t Diyos lamang ang may karapatang magsabi kung kailan natin isusuko ang buhay na pinahirama sa atin? Hindi ba’t siya lang rin ang nakakakita sa kabutihan ng kanyang nilikha? Siya ay isa sa mga nangunguna sa President’s List ng ating paaralan ngunit iginupo siya ng isang karamdaman. Ang masakit para sa akin ay pinapag-aralan naming dalawa kung paano manggamot at paano mapabuti ang kalusugan ng lahat ngunit heto kami,