Novel & Cerita Quotes About Healing The Sick

Ayaw naman niyang hindi tumanaw ng utang na loob, dahil naging mabuti ang Don sa pamilya niya ay syempre magiging mabuti rin siya rito. Napangiti ng matamis si Maddox napatango, “As a doctor, healing is my duty. Paki-send na lamang po sa akin ang medical records mo and I am willing to help you…” Nang marinig ang sinabi ng matanda ay labis na sumaya ang mukha nito. Nakahinga rin ito ng maluwag at napayakap sa anak na si Candy.

Naglakad ako sa Burnham Park pagkatapos ng klase, bitbit ‘yung notebook. Umupo ako sa bench, pinanood ‘yung mga taong naglalakad, nagbibisikleta, tumatawa. At doon ko sinimulang isulat: > This city didn’t heal me by erasing the pain. It healed me by showing that life still continues even after everything ends. Some mornings still ache, some memories still sting, but that’s how I know I’m alive. And maybe healing isn’t about forgetting someone. Maybe it’s about remembering them without breaking.

tanong nito sa garalgal na tinig. “Kung ano man ang dahilan ng sakit na nadarama mo, naniniwala ako na malalagpasan mo ‘yan. Kung tungkol ‘yan sa love, I could say na wala ‘yan sa kalingkingan ng sakit na dala ko habang lumalaki. Huwag kang mag-fucos sa panandaliang sakit, dahil nagagamot ‘yan. Pero ako, habang buhay kong dadalhin ang pasakit. Kinaya ko ang lahat, dapat kayanin mo rin,” wika niya. Ilang sandaling natigilan si Stefan habang nakatitig sa kaniya. “You’re right. Let’s beat the pain together!”

Hindi na siya nagpaligoy ligoy pa, "May hihingin sana akong pabor sayo." Doctor Tate, sa mansyon sa kagubatan, naayos na natin ang lahat. Wala na akong utang sa iyo, kaya hindi kita tutulungan," diretsong pagtanggi ni Nick sa kanya. "Oo, naayos na natin ito sa nakaraan, ngunit gaano ka katiyak na hindi mo kakailanganin ang tulong ko sa hinaharap?" Malumanay ang tono ni Avery. "Habang tumatanda ang tao, tumataas ang panganib na magkaroon ng sakit na nauugnay sa utak. Kaya, kung magkasakit ka sa hinaharap, gagamutin kita ng libre"

Hindi na niya alam ang tamang sasabihin sa sobrang tuwa. "Wala ka namang kasalanan iha nagsabi ka lang ng totoong bigat ng kalooban mo.Hayaan mong tulungan ka naming maghilom.Mas mabilis ang paghilom kung magkatuwang sana kayong parehas na sugatan" "Pagibig ang pinakamabisang gamot iha dahil pagibig din ang pinakamalalang sakit"

He wanted to hear what she thought about his condition. “Yes,” she replied and it felt like someone pulled a thorn out of his throat. “I think he can still heal. He just needs some time. Let’s not rush him. Kaya nga mas mabuting mayroong loved ones siyang nandito para kahit papano ay maging mas mapabilis ang paggaling niya.” His jaw clenched. Kung alam lang siguro nito ang totoo sa likod ng kanyang mga ginawa, mapapatawad pa kaya siya ng dalaga?

Pakiramdam ko nga, maiiyak pa ako, eh. ''A-Ano'ng sabi n'ya?'' ''He said, time heals all wounds. Pero as of now... hindi ka pa rin n'ya tanggap bilang kapatid n'ya.'' Ang saya na kaninang nararamdaman ko ay unti-unti na namang napalitan ng sakit. ''But he said na malay daw natin baka bukas? O sa mga susunod na araw, matanggap na n'ya lahat ng nangyari.''

Hinagip ko ang kamay nito at ngumisi ako dito. “Thank you on not giving up on me,” usal ko at nakatitig ito saakin ngayon. He is right, pero iba ang sitwasyon namin ni Dave. “I won’t, aalalayan kita hanggang sa makayanan mo na ang lahat ng sakit. Just let yourself heal, ang mundo ay patuloy na iikot kahit wala na si Dave sa piling mo..”

mahina kong sambit pero sapat para marinig niya. "Baka its okay if it takes time...to be okay?" mahina niyang wika. "Yeah, healing is a road that is lined with endless grace...ika nga nila." Sinipa ko siya ng mahina at tumingin siya sa akin. "A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self."

"Everyone heals in their own time and in their own way. The path isn't always a straight line, and you don't need to go it alone." - Zeke Thomas Tulala ako kay Fifth habang ginagamot niya ang iilang sugat na nakuha ko nang bumagsak kami kanina. Ang mga luha ko ay natuyo na sa aking pisngi. I feel so exhausted. Sobrang haba ng araw na ito.