Novel & Cerita Quotes About Light And Darkness

"Hangga't buhay ka. Hangga't lumalaban ka pwede pang mabago ang lahat." "A-Ayoko nang lumaban." nanghihina niyang wika. Mas lalong sumeryoso ang mukha nito at tumitig sa mga mata niya na ikinatigil niya. "Sa tingin ko ay hindi ka lumalaban dahil kung ganun ay hindi ka sana nakakulong dito. Kung sa tingin mo ay nakikipaglaban na ang tawag sa ginagawa mong pagtiis ng lahat sa loob ng mahabang panahon ay hindi. Ang tunay na laban ay hindi mo pa hinaharap. If you are fighting then why are you still in the darkness-- caged and drowning? You should and must take a step in lightness if you are fighting, September. Fight and live again!"

"Madilim narin mamaya . . . We can't go there" "Why not?"tumaas ang kilay ko. "Well you can't enjoy the view of it's too dark"I rolled my eyes. "Don't they have a . . . Lights?"tinampal niya ako bigla. "Of course they do!But . . You'll appreciate the whole view the most if you can see the real colours of it ,in broad daylight"

"This is not you Gaston. Don't do this to yourself." "I deserve this Cam. I deserve to live in darkness. But this darkness brings me happiness that only me can understand. When I lose you, my life is a hell. Living in darkness is living a dead life. Buhay man ako pero araw-araw akong pinapatay ng konsensya ko. If only I was strong enough, I was able to protect you. But I'm weak Cam, kaya hayaan mo nalang akong maging ganito." "There so much life has to offer for you, Gaston. Don't live your life in darkness."

"At hinding-hindi ko na siya bibitawan ulit. Kahit pa ang buong Lazarus ang kailangan kong patayin." Ang Lazarus ay nagising. At ang giyera ay magtatapos sa loob ng 12 oras—sa huling labanan na magpapatunay kung ang shadow at ang light ay maaaring mabuhay nang magkasama sa mundo ng dilim.

Itim ang color coding namin at ang sa kabila naman ay puti. Dilim at Liwanag. Iniisip n'yo bang matatalo kami dahil sa amin ang dilim at sa kanila ang liwanag? Nah-ah-ah. Hindi lahat ng liwanag nag-wawagi, pantay lamang ang lakas at kakayahan. Nasa sa iyo na 'yon kung mananalo o matatalo. Depende sa inilaan na oras upang mag-sanay o sa likas na kakayahang mayroon ka. Without darkness, the star will never able to show itself. Vise versa.

Inayos ko muna ulit ang kama na nagusot dahil sa paghiga ko. Nakapatay na ang ilaw sa kusina paglabas ko ng kwarto. Ang night light lang ang nakabukas kaya medyo hindi ganun kadilim. Kung sa ibang pagkakataon ako lumabas na ganitong kadilim ay magtititili talaga ako sa takot. Pero ngayon hindi ko magawa dahil inis na inis ako. Malakas kong kinatok ang pinto ng kwarto niya. The nerve of him! Hindi na naman ako nakakain. Masisiraan yata ako ng ulo kapag makasama ko pa nang matagal ang gurang na 'to.

he asked, making me confused. "Do you wanna be mine?" he asked again, more clearly of what he wanted to say. I can't help but to smile and nod. He kissed me again, passionately. I missed him. "We really gone through a lot, huh?" he asked. I nodded. I can't believe he's here. Are we going to work? No more hardtimes? I wonder. "It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light."

Inangat niya ang kanyang mukha, basang-basa ng luha ang kanyang mga pisngi habang itinuturo ang nakasulat na quote sa maliit na bracelet ni Maeva. “Hope – You are the light that guides us through darkness and inspires us to keep moving forward.” “Ito... ang mga salitang ito ang pumatak sa isip ko araw-araw para magbago at hanapin kayo,” patuloy niya, hinahabol ang kaniyang hininga. “Liam...” bulong ko, hinahaplos ang kaniyang basang buhok at likod upang pakalmahin siya, ngunit maging ang sarili kong dibdib ay sumasabog na sa emosyon.

Sabi nya sakin habang nakatitig sa mga mata ko. "Well, hindi lahat ng tao ay may magandang pinagdadaanan.. I just want to be a light to people who experience darkness." Nakangiting sabi ko sa kanya. "Do you think your smile can light up someone's life?" Seryosong tanong nya.

All's well that ends well. To lyca, who encouraged me to write this...my constant other depress half whom I share my dark thoughts with...know that I'll always be here, like a candle light on your darkness. An umbrella on your rainy day. A coffee on your cup. And the list goes on but my ears and your problems do come along. And just like Jaq and Sining, I hope you find a reason to fall in love with being alive.