Quotes About Missing A Friend 소설 & 이야기

Diritso lang ang tingin niya sa kalsada pero alam kong hinihintay niya ang sagot ko. "Yes I miss my bestfriend. Ilang taon din kaming hindi nagkita noon. Siguro ang laki na ng pinagbago niya, Engineer na yon eh." It's true, I miss Jonas. Siya ang palaging karamay ko noon simula maliliit pa lang kami. Hindi ko makakalimutan ang lahat ng kabutihang ginawa niya sa akin noon. Nalulungkot lang ako dahil ilang taon ko ding tiniis na hindi makipag-communicate sa kanya. Siguro ang laki na ng tampo niya sa akin ngayon.

Kung magsalita man siya, hindi ko siya kikibuin. "In life, it's normal to lose someone dear to you. Life is all about losing and gaining after all. It's a cycle that keeps people moving." Naramdaman ko ang marahan niyang pagpisil sa palad ko kaya napaharap ako sa kaniya. At nang magtama ang aming mga mata ay ngitian niya ako nang matamis. "We are still here. You have us. Don't think that you already lost everything."

but not now. I mean, ayokong masayang 'yung pinagsamahan namin. Kasi paano kung maging kami tapos magbreak kami, sino nang tatakbuhan ko? Kung 'yung dating tinatakbuhan ko ay 'yun na 'yung nakasakit sa'kin 'di ba? A break up can ruin our 4 years of friendship and that's so sad! Pero kung mainlove... Why not?

"If you'll excuse me, may pupuntahan pa ako." "I missed those days," aniko dahilan upang mapatigil ito. "Those days na naging talunan ka. Do you still remember nang ilampaso ko ang team mo sa soccer? That's the best memory for me," Dugtong ko pa sabay ngisi. Humarap naman ito sa akin. "Oh, you mean those days na naging ?masaya ka kahit isang beses mo lang namang natalo ang team ko? Yeah it's surely one of the best memory," sagot nya na ikinawala ng ngisi ko. "Oh, why so quiet?" Pang-iinis nya pa sa akin. Inis na napabuntong hininga ako. "Then, i have to go. Nice meeting you again, old friend," Huli nyang sinabi bago umalis sa harapan ko.

Yumakap naman siya pabalik. "I hate you for not telling me this. What am I to you, huh? Am I really your best friend? Wala man lang akong kaalam alam sa ginawa ni Tito. Kung hindi ko pa binuksan ang social media ko at hindi ko nakita ang post ng peste mong kapatid ay hanggang ngayon hindi ko pa rin alam ang nangyayare." "I miss you," sambit ko ulit kaya natigilan siya. Hinarap niya ako sa kanya.

Hindi ko alam kung tamang desisyon ba na sabihin ko kay Gretta ang totoo. Pero kasi nahihirapan ako sa sitwasyon ko ngayon. Gusto ko lang ng may makausap tungkol dito na alam kong mapagkakatiwalaan ko. I suddenly missed Neri and Joyce. They were always there whenever I needed a friend to talk to. Pero ngayon kasi, malayo sila sa akin at alam kong busy rin sila.

"You deactivated all your social media accounts and I cannot reach your number. Hindi mo man lang ako na-miss!" Huminga nang malalim si Yamirah at hinaplos-haplos sa likod ang kaibigan. "I missed you. Every single minute. And... that's exactly the reason why I didn't contact anyone here. Baka bigla akong umuwi."

mahabang paliwanag ng ina. “I won’t accept friends nor best friends, Mom,” wika ng batang si Veron habang nakatitig sa larawan ng ina at ng best friend nito. “I’ll never meet a person who is always there for you in times of hardships and poverty. Everyone of them is always at my side when I have everything but leaves me when I have nothing. So, I don’t want to have a friend in life. I can live without them, anyway.”

"If I were you, I go now and tell him, before it's too late. Kung hindi ko gagawin, baka mag-sisi ka. And that's the most heartbreaking scene that you'll endure for your whole life. Alam mo katulad ka rin nong friend ko e, ang sabi kasi niya sa guy friend namin na may gusto sa kaniya ay hahanapin daw muna niya ang sarili niya tapos pag-handa na siya, babalik siya. Itong si guy, nakita ko ng isang araw at mukhang inilampaso ang buhok niya dahil ang gulo. He's been drinking those wine of him, pero ang tanga lang, dahil ayaw niyang sundan si girl. You know, you'll be full of regrets kung papalipasin mo 'to. Ganiyan din ang sinabi ko sa friend ko. Nasa huli ang pag-sisisi. At ang pag-sisising 'y

“Mabuti at nakauwi ka ngayon? Sakto may reunion.” “Naku, recently lang nag-confirm ng attendance! Mabuti at kaunti lang talaga ang pupunta sa mga inimbitahan ko kung hindi baka wala ka nang space dito!” Natawa ako roon at humingi ng sorry. Late ko na rin naman kasi narecieve at nabasa. “Imposible namang mawala ‘yan!” sabat ng best friend ko. “Grabe din, walang update sa social media o baka ibang account lang talaga ang ginagamit.”