Quotes About Riding A Motorcycle Novels & Stories

Ang yabang-yabang talaga. Sumulyap ako sa kanya for the last time bago naisipan namin makipagsisikan ni Azyl sa dagat ng mga tao papunta sa ibang pakulo ng mga riders. Nanood kami ng motorcross at ang kwento ni Azyl, may isang devil ang kasali sa motorcross. Hindi nga lang niya alam kung sino sa myembro ng DEVILS. "I wish, you can join Motocross, witch. You are good in habulan tas flying motor in the air. Like that." Tinuro pa talaga niya ang isang motor na lumipad sa ere at nag exhibition.

Ang gusto niya ay lampasan na lamang nila ang mga iyon pero hindi naman niya masabi iyon ng direkta kay Wolf. "It is an international sign na kapag nakalapag sa kalsada ang helmet ng rider, it's either nakadisgrasya ang rider o nagka-aberya ang motorsiklo nila. And that is the sign I'm talking about." He pointed those black and pink helmet on the road. Oh? Okay! She was impressed with his road knowledge but what made her roll her eyes non-stop is the idea that Wolf will mingle with those women. Hindi ito nagdalawang-isip na iparada ang motorbike sa gilid ng kalsada.

” Natatawa na saad ni mommy kaya nagkatawanan kaming dalawa ng kaibigan ko habang naglalakad palayo at kumakaway sa aking mga magulang. Gamit ang pinaka latest na brand new motorbike ay mabilis naming narating ang pinakamalaking shopping Mall center dito sa bansa. Pagbaba namin ng motor ay halos sumakit ang tiyan ko sa katatawa dahil sa nakabusangot na mukha ni Wilma. Ang talagang pinakang-ayaw niya ay ang umangkas sa aking motor. Dahil pakiramdam daw niya ay parang hihiwalay ang kaluluwa niya sa kanyang katawan. “"I really swear that this will be my last ride on your motorcycle!” Nanggigigil na sabi ni Wilma kaya niyakap ko siya habang tumatawa.

As rev engine, motorcycle surged forward, carrying us swiftly sa night. During ride, parang caught in a daydream, lost sa mix of emotions at adrenaline sa veins ko. Enigmatic aura niya never wavered, left me wondering about identity at depth ng character niya. Finally, motorcycle stopped sa harap ng mansion ko, journey passed in a blink of an eye. Slowly regained bearings, realized hindi ko man lang na-ask pangalan niya or say thanks. How foolish! “I hope you’re doing well. Make sure may mag-aattend sa wounds mo at provide necessary care. And next time, never wander alone, especially sa night, kasi hindi lahat knows who you are, Miss Sanchez,” sabi niya with concern and sternness.

Galit na galit si Nicklaus kaya natawa siya. "Hindi ko kayang ipag drive iyan. Alam mo naman na tanging motorsiklo lang ang alam kong maniho-in." Nadama pa rin ni Isabella na dapat niyang tangkilikin ang maraming materyal hangga't kaya niya, na siyang pinakamaganda. "Hinding-hindi ako maiipit sa isang traffic kapag sumakay ako sa pinakamamahal kong motorsiklo."

I do the same, I start the engine of my motorbike when I look in my Dad's direction he nod at me saying let's go that's make me nod too and I start driving my motor go the meeting place with Dad. I drive my motorbike full speed that's why I arrived so faster in the meeting place, I saw the five black Van, two cars and Five more white Van and I can see the other was in the motor, pumunta ako sa unahan nila kong saan nakaparada ang nga motor ni Tahn, for sure kakarating lang nito. Pare-pareho naman kaming lima kapag may lakad hindi kami gumagamit ng kotse dahil mahirap magmaneho lalo na kung nakikipag-habulan.

What a pity. After ng last subject ko hinintay ko si Aya sa parking lot. Muntik ko pang makalimutan na I offer her a free ride. "Kanina ka pa?" Nawala sa phone ko ang tingin ko. "Nope.." Sagot ko. "Sorry. Ang tagal kasi nung amoy lupa naming Prof.." Napangisi na lang ako. Siraulo talaga ang isang to. Inabot ko sa kanya ang extra helmet ko. Yeah. I know how to drive a motorbike. Minsan nga I do auto racing, but Mama doesn't know. She might end my life.

“Kaya lang minsan me pagka-reckless. Yun bang sobrang tulin ng takbo mo tapos, sisingit ka pa sa mga kotse!” “Hindi talaga ako marunong mag-motor. Nag-aral lang ako. Kasi na bored ako mula ng palayasin mo ako kaya naghanap ako ng extreme sports para sa adrenalin rush.” pagtatapat ko sa kanya. “Ang motto ko ngayon,'Live a little.'” Noong palayasin mo ako, nawalan na ako ng ganang mabuhay. Mabuti na lang at dumating ang offer ni Chrissy sa fashion show noon kaya pansamantalang nakalimutan ko ang mga problema ko. Pero noong bumalik ako sa Pilipinas, muling bumalik ang lungkot kaya naghanap ako ng extreme sports na mapagtutuunan ko ng aking pansin. Natuto ako mag-take ng risks, maging spontaneou

Isang ninja motorcycle ang model n'on at may malaking tangke, hindi ako kumbensido na kaya niyang imaneho 'yon. "Wait a minute, that's the fucking vehicle you want to ride?" "Yeah, what's the matter? You afraid?" ngisi pa niya sa akin. I doubt myself also, takot nga ba ako? I cleared my throat and proceed the worst decision that time, ang sumakay sa motor niya. "Sasakay ka rin naman pala..." with her accent and slang tune. "Shut up, just drive." My voice is cold like my sweat in my forehead. Damn it!

“Bakit hindi nalang kotse mo ang gamitin natin?” “Mas mabilis tumakas kapag motorsiklo ang gamit.” Tinapik niya ang Superleggera Ducati Motorcycle niya. “Sakay na.” Nang hindi ito gumalaw ay namewang siya. “Look. Alam ko naman na first time mong magdrive ng mamahaling motorsiklo kagaya nito. Pero wag kang mag alala dahil hindi ko naman pababayaran ‘to sayo kapag nasira mo kapag may humabol sa atin. Saka matibay ang motor ko… kaya nito makipaghabulan kay kamatayan. Kaya ano pang hinihintay mo? Pasko?” “Tsk.” Asik nito bago sumakay.