Quotes About Searching For Yourself Novels & Stories

Or maybe just the truth. Nang maramdaman kong buo na talaga ang loob ko ay agad ko nga ring hinati ang cookie na lumikha ng malutong na tunog. Agad ko ring kinuha ang kapiraso ng papel na nasa loob nito at agad itong binasa. "Love will find a way," pagbasa ko rito. Napatango ako sa sarili ko dahil na rin nag-a-agree ako rito. That quote is simple and straightforward but somehow it is open for posibilities and interpretations.

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Ang tanging nasa isip ko lamang nung pagkakataong ‘yun ay ang mahanap ang sagot sa sarili kong mga katanungan. Ngunit ng makalabas na ako ng kwarto at nilibot na ang bawat bahagi at sulok ng bahay ko, at hindi pa rin mahanap si Icarus, at nang sinubukan kong tawagan siya o i-text siya ng ilang beses ngunit hindi ko na siya ma-contact, at nang bumalik ako sa kwarto ko at nagbabakasakali na baka may mahanap akong note na iniwan niya na nagsasabi kung saan siya pumunta at babalik rin siya kaagad ngunit wala akong nakita kahit ilang beses pa akong naghanap, ay lalo lamang akong naguluhan sa sarili kong mga tanong. Defeated and with my heart aching, I slumped down on the edge of my bed again.

Ngunit ako ay nakulong sa isang mapanirang pattern sa sarili, hindi makawala mula sa mga tanikala na ginawa ko sa aking sarili. It took a wake-up call, a moment of clarity, for me to realize that the path I was treading was leading me further away from true happiness. I began to question the choices I had made, the walls I had erected to protect myself from pain. Was this the person I wanted to be? Was this the legacy I wished to leave behind? In the midst of my soul-searching, an unexpected encounter changed everything. I crossed paths with Lianna, a woman whose radiance and depth captured my attention in ways I never thought possible. She saw through the walls I had built, sensing the pain

"Ano?" "Maghiwalay tayo—hindi bilang galit, kundi bilang pahinga. Baka pareho tayong kailangan muna ng espasyo. Hindi ko sinasabing tapusin na. Pero kailangan ko muna hanapin ang sarili kong halaga—kahit wala ka. At baka ikaw rin, kailangan mong linawin sa sarili mo kung saan ka talaga masaya."

"Kapag hindi niyo siya nakita, kayong lahat ang magbabayad. " Huminga siya nang malalim at pilit kinakalma ang sarili, ngunit wala na siyang lakas pang magpigil. "Kung gusto niyong manatiling buhay, hanapin niyo siya! Hindi ako titigil hangga’t hindi niyo siya natatagpuan. Isakripisyo niyo ang lahat, gamitin niyo ang bawat koneksyon at pera para lang hanapin siya!"

"You speak as if you really know me." “If you know your enemy and yourself, you won’t be afraid of the outcome of a hundred battles. If you know yourself well but not your enemy, you will lose every time you win. If you don’t know your enemy or yourself, you will forever lose a fight and will never win.” Napatingin si Seidon kay Crixus dahil sa sinabi nito. Tumingin din ito sa kanya. “Now, I want to ask you, which one do you prefer?”

dugtong niya pa. "Paano mo ako nahanap?" kinakabahan man, sinubukan kong magmukhang matapang. Taas noong pinantayan ang intensidad ng kanyang titig. "You can run, but can never hide. Kahit ilang beses kang tumakbo, mahahanap at mahahanap kita. Run even in hell, I'll never hesitate to chase you. Try me, and you'll see how fuckin serious I am," may diin sa boses nitong usal.

Mukha ring nakakatakot rito. Ilang ulit ko pang pinindot ang aking car key upang mahanap kung saan natunog ang aking kotse ngunit hindi ko ito mahanap o marinig. Pagkakatanda ko'y dito ko lang iyon pinark ah? 'ano 'to horror film? Eme kayo ha!' Habang pa-ekis na naglalakad ay napagtanto kong parang may sumusunod sa akin mula sa likod.

Halos matawa na lamang ako, pero hindi ko nilalahat, may mga lalaki pa din namang maganda at malinis kung magsulat. Well, out of curiousity at lungkot ko, kumuha ako ng ballpen at pumunit ako ng isang page ng notebook ko and wrote ttthe words, "Who are you looking for? Or let say who are you waiting to find you?" Nang maisulat ko iyon, tinupi ko din at isinuksok sa bato kung saan ko nahanap itong sulat. I know it kinda' childish pero ewan, it got my interest at isa pa I'm not hoping or expecting to recieved any reply though, wala lang trip ko lang.