Quotes About Winning A Contest の小説・ストーリー

Wala ngang time tumawag dahil busy, mag laan pa kaya ng panahon para sa bored na quiz bee? "Sayang naman, good thing nandito ako at sila Tita Eden. Mananalo ka kasi alam naming bukod sa dugo maraming letra ang laman niyang utak mo." "Kahit maging champion pa ko kagaya ng sinasabi mo wala lang yun para sa mga magulang ko."

“’Wag na! Ano ka ba, Yiel! Hindi naman ako mananalo kaya bakit tayo mag-aaksaya ng oras?” Sophia rolled her eyes. “It’s not a waste of time, Kath. We are very sure that you and Couz will win that competition.” Napangiwi ako. “Eh, ang dami kayang magagandang kasali. Kung si Yluj… oo, mananalo siya. Guwapo siya, eh!” “And you are beautiful, too! Kaya mananalo ka sa pageant na iyon, Kath!” Sophia smirked.

“Ano bang gusto mong sayawin? “Kahit ano. Basta hindi ako mahihirapan at sobrang tagal.” Sagot ko habang nakatingin sa kawalan. Napansin ko naman na napabuntong hininga ito kaya napalingon ako dito. “Walang sayaw na madali, okay? Tsaka contest ito hindi basta performance lang. Kaya kailangan nating gawin ang best natin.” ani nito bago ako tinapunan ng masasamang tingin. Iniwas ko na lang ang paningin ko dito. Sa totoo lang ay walang kaso sa akin kung ano ang piliin s’yang sayawin namin. Kung anong gusto n’yang gawin, its fine with me.

At isa iyon sa mga posibleng dahilan kaya hindi napili ang anak niya kahit pa obvious naman ito ang pinaka the best at pinakamaganda sa lahat ng aspeto. “Okay lang iyon, anak. We can join again next year,” aniya hinaplos ang makinis na pisngi ng bata. Malungkot na muling nagbuntong hininga si Clarissa. Niyakap ito ng mahigpit ni Carmela saka hinalikan sa ulo. “Anak, minsan ang pagsali sa mga contest na ganoon hindi naman mahalaga kung nanalo ka o hindi,” aniya sa karaniwang mabait na tono.

“Anything, Tito. Sabihin niyo lang po.” Lumapit siya at tinapik ang balikat ko. “You will never reveal your identity. Hindi puwede malaman ng kahit sino kung sino ka. At kung kailangan mong sumali ulit sa mga ganitong contest, make sure na laging nakasuot ang maskara mo.” Napangiti ako at sa sobrang tuwa ay halos yakapin ko siya. Pero pinigilan ko ang sarili ko at tumango na lang. “Thank you, Tito. Thank you so much.”

"Walang masama sa naisip ko. I know you can win the competition, if only you'll help the designers make some modern patterns na talagang papatok sa Jewel." Tiningnan ko si Zia upang kumuha ng opinyon mula sa kaniya pero nagkibit balikat lamang ito. Mukhang suportado niya talaga ang opinyon ng pinsan niya. "Paano kung hindi siya pumayag? Paano naman kung matalo ako sa contest? Edi nawala lahat sa 'kin ang lahat?" patanong na saad ko kay Xia at agad itong umiling.

Daisy’s POV “Bigyan natin ng masigabong palakpakan, ang taong nag–oorganisa ng Math Competition dito sa ating lungsod taon-taon na nakakatulong sa mga studyanteng nangangailangan; Mayor Monica Legaspi!” Nang matapos na ang message ni Mayor Monica ay tsaka lang nag–umpisa yung competition. Miri seems distress during the interview part. Siguro ay gusto niya talagang makuha yung grand prize pero bakit naman, mayaman naman sila. "How do you feel before we start?" tanong nung host sa mga contestants habang inaantay pang mag-umpisa ang mismong competition. "I'm confident," may pagmamayabang na sabi nung babaeng matangkad. "I know I will win because I am named, Win."

Mayayabang talaga ang section na 'to, "Ikaw palang ang kauna-unahang tumutugon sa bati ko Ms. Moon." Ngumiti ito at mapapansin mo ang pag-kislap ng mga mata nito. "Bueno, later magkakaroon ng contest for sing along alam niyo namang every year nagkakaroon ng contest para sa mga may talent sa pagkanta. Kaya sino ang may gusto----"

Pero bakit parang concern pa rin ito sakin? "Goodluck tin" sabi niya at nginitian ako "I know you can made it, but your partner didn't" Natawa naman ako sa sinabi nito. It's December 16 and today is the contest. Grabe yung one months preparation namin and I am thankful na ito na kami, lumalaban at di nagpapasindak. Nanalo kami room design, first runner up naman sa Christmas tree design. Tapos ngayon ewan kolang.

Habang palayo nang palayo ang sasakyan sa siyudad ay mas lalo akong sumisigla. "Tingnan mo!" Itinuro ko ang bintana. "Palayan! Ang daming niyog! Ang ganda no?" "Hmm." Napasimangot ako at napalingon ako sa kanya. "Alam mo..." "Hm?" "Kung may contest sa pinakamaikling sagot, feeling ko champion ka." Hindi siya agad sumagot at pagkaraan ng ilang segundo... "I've never joined one."