Quotes On Playing Games Novels & Stories

Rereklamo na sana si Judy ng biglang sumingit si Lissa ng "Diba superstitious ka?" "Then play another drinking game." Judy answered nonchalantly. "Yung Firefox tail. Diba you loved that game, Lissa?" She suggested with a smile habang nakatingin sa dalaga. "Gusto mo ba akong gumapang sa sarili kong suka? O gusto mo lang talagang hindi na ako payagan ng nanay ko tuwing may gimik tayo?" Pang-asar na sagot nya sa kaibigan. "Ang hirap naman ng larong yun!"

"Jungslagger family is right. I played games without other player. I fooled myself." Tinabihan ni Sela si Leonardo. "Playing games is great. But fooling is more than worst. Still, if you want to play, you should play like a child in the middle of a playground. He is happy playing with his toys without fooling others. Sometimes we have to play games just for fun and enjoyment, but of course, we have to set boundaries. We should learn how to stop." Tumango si Leonardo. " I can't fool myself anymore."

" J-jazer, please--a-yaw ko na " Kabadong sambit ko sabay kuha nung dalawang unan at ginawa itong pantakip sa hubad kong katawan. Kinunutan niya ako ng noo sabay hinto, isang gapang niya na lang ay maabot na niya ako. " Anong ayaw? " May halong pagbabanta pa na sambit niya habang kunot na kunot parin ang noo. " You can't just end a game when you already started playing "

“Hindi mo ako pwedeng sabihan niyan. Hindi ‘pag dahil sa power games mo, sirang-sira na ‘yung reputation ko.” Tumayo siya. At just like that, the whole room shifted. Bigla kong naramdaman ‘yung bigat ng presence niya — ‘yung tahimik na authority na parang gravity. “I don’t play games,” he said, mababa pero delikado ang tono. “Everything I do has purpose.” “Exactly,” I fired back. “Purpose. Strategy. Dinala mo ako rito hindi dahil naniniwala ka sa akin, kundi dahil gusto mong magmukhang fearless sa board mo. Ginamit mo akong statement piece, Adrian.”

Napakaprotective talaga niya sa akin. Binitiwan kaagad ni Gary ang balikat ko. “Ah, naglalaro kami sir, pass-the-brain game.” “Pass-the-brain? What’s that? Is there any game like that?” litong tanong ni Lucien at liningon si Kio, umiling si Kio. “Ah sir, kaming mga lawyer, may ganitong game,”panlulusot pa talaga ni Gary. Bumaling si Lucien kay Alfred—

Naalala ko pa, nu'ng sinabi niya, "Hoy, dumalo ka sa championship namin ha. Kapag wala ka du'n, hindi talaga ako gaganahang maglaro." Ganito din naman kasi ang laging sinasabi sa akin nu'n ni Alex everytime na may laro siya. Kailangan daw manood ako para ganahan siyang maglaro. At ang laging sagot ko, "Bakit vitamins mo ba ako?" Sabay tawa ng malakas. At sasagutin din naman niya ako, "Of course naman, ikaw ang vitamins ko kaya dapat nandu'n ka talaga para malakas ako at siguradong mananalo ang team namin". At saka, tatawa kaming dalawa na para nga bang biro-biro lang ang lahat.

He sat across from her, placing his phone on the table. “Hindi naman,” she lied softly, taking a sip of her coffee. “Good,” he said simply. “Don’t think. Just move.” Her brows knitted. “Ganun lang? Parang… parang laro lang ba talaga ang lahat sa iyo, Leonardo?" Leonardo smirked, leaning back on his chair. “It is a game. Life, business, people. You win or you lose. And I don’t like losing.” “Even if… may nasasaktan?”

Isang malaking babala ang naramdaman ko sa mapaglarong tono niya, pero nanatili siyang relaks, tila nag-e-enjoy lang sa reaksyon ko. "Don't look so shocked, Mrs. Delgado. Masyado kang seryoso, kaya siguro madali kang basahin," sabi niya sabay kibit-balikat. "Minsan kasi, mas masarap maglaro kapag alam mong may itinatago ang kalaro mo. It makes the game... more unpredictable." Hindi ako nakaimik, pilit itinatago ang panginginig ng mga kamay ko. Isang tawa ang kumawala sa kanya, mahinang tawa na tila nang-uuyam.

Nako, kahit kiskisin mo ng bato yan, mahirap matanggal ang yabang sa katawan. Nakatungtong kami ni Quen sa bleachers habang nanonood ng game. Hindi ko kasi siya sinabihan tungkol sa game nina Lucas kaya nagulat na lang ako kanina nang makita ko 'tong babaeng 'to rito. "Sama ng ugali mo talaga. Hindi mo man lang ako sinabihan na may laro pala sina Vern," ani Quen.

Don't play a game just to have fun. Stop going with the flow and start determining what's the real purpose of the game. Game is a game and you can't deny the fact that you may lose or win. Author's Pov: "Bilisan mo, Shan maabutan ka na ng oras!" Malakas na sigaw ni Jake sa kabilang bahagi ng pasilyo kung saan naroroon na natatapos ang larong sinalihan nila.