روايات وقصص ضمن Quotes On Playing Games

“…and I might forget we’re in the middle of a war.” Napasinghap ako. “Hindi ito laro—” “Everything is a game,” putol niya. “Especially when you’re involved.” Humigpit ang hawak niya sa baywang ko. Napasinghap ulit ako. “Let go.” “Or what?” Napatitig ako sa kanya. Diretso. “Babaliin kita.” Tumawa siya. Mahina. Mapanganib. “I’d like to see you try.”

Umalis na ako sa pagkasandal at nagsimula ng tunguhin ang pinto-an. "Vi---" "Wala namang mangyayare kung dadalhin dito ang babae kung buhay man iyan. Zero always be on top, not you, nor anybody. Why don't you enjoy playing with his game? With that. Matatalo mo siya--- His death game" mahabang lintaya ko bago makalayo sa kwartong iyon. (King's POV)

anito. Namamanghang pinagmasdan ni Lyle ang kaibigan. "Pupwede naman kahit kailan, e. Kung busy ka, kahit 'wag muna." "Hindi! Wala naman akong gagawin liban sa pagbi-binge play ng mga video games na nabili ko noong isang araw."

Ako pa ang bastos at walang utang na loob. "Sa kakalaro ng games 'yan ng mga batang iyan. Naaapektuhan masyado ng mga laro. Tignan mo kapag hindi naglalaro, maayos naman sila. Kapag nagsimula na magsi-laro, kung ano-ano na ang lumabas sa bibig. Puro mura, puro masasamang salita." sabi ni Mama. "Totoo. Akala nila hindi nakakaapekto ang mga laro. Imbis na pampawala ng stress, ayan pa ang nagiging cause kung bakit sila ganyan mag-isip." sabi naman ni Papa.

tanong ko ulit. POU is a Game application that I usually played on my phone when I am bored. "Mayroon po ma'am." Agad na nagliwanag ang mga mata ko. It's a childish game but we'll, I love playing it. Yes, there are times na inaatake ako ng pagka-isip bata ko, but this is my stress reliever. "Game! Sky Hoping tayo," yaya ko. "Pero ma'am—" protesta niya.

Kaya benabalewala niya agad ito at nakikipagmake-out para makalimutan niya ang hindi komportabling pakiramdam niya. "This—Ah! Sh*t!! I lost again!" naasar na mura ni Lucky at inilapag ang cellphone sa mesa. Tumawa si Philip at sinulyapan ito. "Pang ilang beses ka na bang natalo sa sempling laro na yan? Geez!! Sa dinami-rami ng bagong online games ay ang pangbata pa na yan ang nilalaro mo." "Hey!! Maganda rin naman ‘to ah. Ayaw kong maadik sa mga online games na ‘yan dahil ‘pag nagkataon hindi ko maseryoso ang studies ko at ‘di maka-graduate. May mga pangarap pa ako."

Curiosity I asked them. “ We’re playing games, bud. ” Tipid na sagot ni Tyron. I stared at him, what kind of f*ck*ng answer is that? “ Yeah, I know that you two are playing a ‘games’, but my question is what kind of f*ck*ng games? ” He showed me what he was playing. “ ML, dude. ” “ Bakit ba kayo nagpapaka busy d’yan? Hindi ba kayo natatakot kay Boss kapag nagalit iyon? ” I asked them.

Hindi siya masyadong maalam sa games. Sa pananaw niya, malamang pare-pareho lang ang mga games—mga taong nagki-click sa screens, nakikipaglaban sa monsters, nangongolekta ng items, o gumagastos sa mga bagay na hindi niya maintindihan. Ngunit dahil project iyon ni Lucas, nagbigay pa rin siya ng kaunting attention. Kaswal niyang binanggit, “Sinabi ng second tito mo na nakita niya iyon online at tinanong kung gusto mo ba ng celebrities para mag-endorse ng game mo.”

“How many times do I need to tell you na kapag magkausap tayo, ayoko ng may iba kang pinagkakaabalahan.” Napasulyap naman ako sa kaniya sabay tingin sa phone ko. Aba, pati paglalaro ng mobile games hindi na rin puwede? Napaka demanding naman nitong si Hendrix. Kung 'di lang niya ako tinutulungan, malamang ay kinutos ko na 'to.

Jeremiah came close to where they were. "Sari wants to play a game." For some reason, Jeremiah's eyes grew wide. Hindi ko naiintindihan ang nangyayari but her eyes are not breaking contact with mine. Napalunok ako sa paraan ng pagkakasabi nito ng salitang game. "Shit. Something went absolutely wrong today. Alright, what game is it?" Dagling tumahimik ang lahat, hinihintay kung ano'ng laro ang iniisip ni Sari.